28-09-08

Langs de Costa Vasca

Maandag 14 mei 2007

Ik heb goed geslapen ondanks de luidruchtige kamer die zowel naar de andere kamers als naar buiten slecht geïsoleerd is. Vandaag trekken we naar Bilbao. We nemen niet de directe weg, maar maken een omweg langs de Baskische spanje 8kust of de Costa Vasca (in het Spaans wordt de V als B uitgesproken). We zijn nog maar pas op de kustweg als het begint te regenen. Desondanks genieten we – tussen de buien door – van het landschap en de panoramische zichten over de Atlantische kust. Even buiten San Sebastian houden we even halt aan weer één van de restaurants uit de toptien van de wereld: Arantzaleak. Daarna loopt de weg hoog boven de zee, soms eens afdalend tot het strand, dan weer kronkelend tussen de groene bossen. We rijden langs dorpjes zoals Zarautz, Zumaya, Deba en Mutriku, een vissersdorpje waar we even halt houden. Tegen de middag zijn we in het havendorpje Ondarroa. Het regent niet meer en we kunnen naar hartelust fotograferen en filmen. Het haventje met zijn mooie historische brug is trouwens een bezoekje waard. Hier zullen we ongetwijfeld een leuk visrestaurant vinden. Maar daarin vergissen we ons! Er zijn hooguit twee cafés waar geen eten te krijgen is. De bazin van één ervan verwijst ons naar de binnenstad (veel trappen omhoog) naar het restaurant Batzkia. Na wat zoeken vinden we inderdaad de naam op de ingang van een eerder groezelig appartementsgebouw dat er allesbehalve als een restaurant uitziet. spanje 9Als we de trap opgaan zwelt het geroezemoes aan en we komen in een “refter” die vol zit met druk pratende mannen. Vrouwen zijn er nauwelijks. De meesten zijn gekleed in werkkledij, arbeiders die hier hun middagmaal komen nemen. Aan de muur hangen posters, slogans en portretten van politieke leiders. We zijn in het restaurant van de EAJ-PNV terechtgekomen, de belangrijkste Baskische nationalistische partij. We krijgen een tafel toegewezen, maar een kaart is er niet. Het personeel kent maar één taal: Spaans. We begrijpen alleen maar dat er een “menu del dia”  is  met  voor -, hoofd-  en nagerecht.  We hebben telkens zeven keuzemogelijkheden, en dit alles aan  8,30 Euro per persoon. Er wordt één van de arbeiders ter hulp geroepen die een paar woorden Engels spreekt en zo komen we tot onze keuze: paella, merluza (wijting) en arroz con leche (rijstpap). We bestellen er een fles rode wijn en een fles water bij. Het smaakt heerlijk en het geheel is een echte belevenis: geen culinair hoogstandje, maar een zuivere en eerlijke keuken in een authentiek volkse sfeer. Iets om ons nog lang te heugen. Wanneer ik ga betalen, wijs ik erop dat ze de wijn vergeten aan te rekenen. "No señor. Postres, pan, agua y vino están incluidos." Ik betaal dus in totaal niet meer dan 16,60 Euro. Ongelooflijk! Met dit alles zijn we nog niet ver opgeschoten. Het is 14.30 uur en we hebben vandaag nog meer dan 100 kilometer voor de boeg. We rijden wat sneller door, maar nemen toch af en toe de tijd om een panoramische foto te maken. We passeren Lekeitio en Gernika, dat wereldberoemd is geworden wegens de gruwelijke uitroeiing door de troepen van Franco en dat onsterfelijk gemaakt is in één van Picasso’s belangrijkste meesterwerken. We rijden even door het stadje, maar er is helemaal niets te zien. Een eindje verder verlaten we nog even onze baan omdat er volgens onze reisgids een bos te zien is waarvan de bomen door een kunstenaar in alle mogelijke kleuren zijn geschilderd. Dat lijkt ons wel iets, maar als we er na enkele kilometers aankomen, blijkt het nog 3 kilometer wandelen te zijn, en daar hebben we noch de tijd noch de goesting voor. We moeten langs een heel smal weggetje om terug onze baan te bereiken en tot overmaat van ramp zijn ze daar met een grote machine bomen aan het snoeien. Dat noopt ons tot wringen tussen de machine en de rotswand en als we er doorheen zijn, horen we een verdacht geluid achter aan de auto. Ik stop en er blijkt een tamelijk dikke tak tussen ons wiel en de wielkas te zijn meegedraaid, die ik maar met veel moeite kan verwijderen. Hopelijk is er niets geraakt.

We maken nog een laatste omweg langs Bermio en Mungia en even na 17 uur komen we aan in Bilbao, waar we jammerlijk de juiste afrit missen en verplicht worden door een tunnel de autosnelweg nog 15 kilometer te blijven volgen vooraleer we kunnen terugkeren. Uiteindelijk geraken we toch tot vlak bij ons hotel; nog even links af en dan nog 100 meter en we rijden… recht een ondergrondse parking in! Het probleem met onze gps is dat hij onvoldoende upgedatet is en dat er op verschillende punten verkeerssituaties veranderd zijn, zodat we niet altijd kunnen uitvoeren wat hij vraagt. Gelukkig geraken we gratis terug buiten en al gauw staan we voor ons hotel, waar we echter niet anders dan in driedubbele file kunnen parkeren. We checken in en een bediende (Carlos heet hij) rijdt ons voor naar de parkeergarage van het hotel. Het is een hele rit langs enkele blokken om en uiteindelijk komen we in een zijstraat terug aan het hotel. Hotel Silken Indautxu is overigens een spanje 10prima hotel dat gunstig gelegen is voor een bezoek aan de stad. Hier gaan we twee nachten blijven. Natuurlijk trekken we er onmiddellijk op uit voor een eerste verkenning van de stad en op zoek naar het Guggenheim Museum, waar we zó nieuwsgierig naar zijn. Het ligt op amper 15 minuten wandelen van het hotel. Onderweg komen we op een plein trouwens langs nog een groot gebouw met een opmerkelijke architectuur, het kantoorgebouw waarin o.a. een bank en de Kamer van Koophandel gevestigd zijn. Vooral het glaswerk is bijzonder en doet heel sterk denken aan het Musée du Monde Arabe in Parijs. Verder zijn er talloze mooie gebouwen van oudere datum en in meer klassieke stijl. Al gauw doemt op het einde van de straat het silhouet van het Guggenheim op. In de lage avondzon kleuren de honderden titaniumplaatjes, waarmee de muren zijn bekleed, goudkleurig op. Het beroemde gebouw van architect Frank O. Gehry is veel groter dan ik mij had voorgesteld en dus nog veel indrukwekkender dan ik had verwacht. De grillige vormen geven op het eerste gezicht een chaotische indruk maar blijken uiteindelijk van een ongeziene harmonie. Van uit elke hoek krijg je een ander harmonieus spel van vlakken en gebogen lijnen. Hier kan je honderden foto’s maken en… dat doen we dan ook! Eén tegenvaller evenwel is dat Puppy, het befaamde hondje (nou ja, het is met zijn x meter hoogte behoorlijk imposant!) van Jeff Koons, in de steigers staat; het wordt beplant met duizenden nieuwe bloeiende plantjes in alle kleuren. Dat moeten we alvast missen. Op dit uur is het museum  natuurlijk  al  gesloten,  dus   we  beperken  ons  tot  een wandeling er omheen. Dit is écht de omweg naar Bilbao waard! Morgen komen we terug voor een uitgebreid bezoek. ’s Avonds gaan we naar het hippe restaurant Kikara, dat zowel qua inrichting (er worden voortdurend kleurrijke beelden van in elkaar vloeiende olie op de muren geprojecteerd, afgewisseld met beelden uit de keuken, waarop je ziet hoe jouw bestelling wordt klaargemaakt) als qua keuken, zeer trendy en bij de tijd is. Het lijkt me gerund (en bezocht?) te worden door homo’s. We drinken eerst een Txakoli (weet je nog wel, die licht sprankelende Baskische witte wijn) als aperitief en kiezen vervolgens voor het “Menu Special” à 29 Euro, bestaande uit drie voorgerechtjes, één hoofdgerecht (vlees of vis), een dessert plus een fles (zeer goede) Rioja wijn. Ik noteer alvast de naam en de herkomst van de wijn; je weet maar nooit, als we volgende week in de Rioja komen… Er komen o.a. op tafel: een soepje van look, amandel, spinkrab en olijfolie; inktvis met lookmayonaise en wortelmousse; gemarineerde zalm met zalmeitjes en appel; inktvis met bloedworst (jawel… en lekker hoor!); ijs van passievrucht en espuma van citrusvrucht met caramaltoffee. Alles is zéér mooi en origineel gepresenteerd. Echt een schot in de roos! Het zal morgenavond al moeten lukken om beter te zijn. Dan hebben we namelijk van thuis uit één van de toprestaurants van Bilbao geboekt. We gaan te voet – dit traject doen we vandaag voor de vierde keer! – naar het hotel terug. Het is half twaalf en we zijn behoorlijk moe. Maar ja, het was een lange dag vandaag, we hebben veel gedaan, veel gewandeld en we hebben twee flessen wijn gedronken…

 

10:39 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, baskenland, bilbao |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.