05-12-08

Een legendarische president

Zaterdag 20 juni 2008

Ik ben al wakker om 6 uur. De terugreis levert altijd een beetje spanning op. We staan op om 7 uur en om 8.30 uur zijn we weg. Tot net vóór Lyon verloopt het zeer vlot maar daar hebben we toch een halfuur stapvoets verkeer aan ons been. Al met al valt dat nog mee want ook daarna is er vlot, zij het vrij druk verkeer. Pas vanaf Langres wordt het rustig, zelfs zeer rustig. Ook vandaag is het zeer warm, rond de 30°. 's Middags pauzeren we een half uurtje in een wegrestaurant langs de A6 en eten een broodje. Provence 33Zo komt het dat we om 13.30 uur al in Beaune zijn. Dit lijkt me een ideaal stadje om even halt te houden want anders zijn we straks veel te vroeg in Colombey-les-Deux-Eglises, waar we een hotel geboekt hebben. We beschikken wel over een paar uurtjes om Beaune te bezoeken. Ook hieraan hebben we goede herinneringen. Ooit logeerden we hier zelfs met mijn ouders.  De zon straalt en beschijnt gul de daken met gekleurde leien die typisch zijn voor de Bourgogne, maar vooral voor de beroemde Hospices de Beaune. We herontdekken opnieuw het gezellige stadje en vinden ook hier het échte Frankrijk uit onze herinneringen terug. Beaune is natuurlijk helemaal anders dan de Provençaalse stadjes: veel rijke huizen, mooie groene pleinen met weelderige bloemperken en grote terrassen. Op deze zomerse zaterdag heerst er een gezellige drukte en de terrassen zitten bomvol.  We hebben zelfs de tijd om ook les Hospices te bezoeken. Het monumentale van de binnenkoer komt jammer genoeg niet helemaal uit de verf aangezien het mozaïekdak van één vleugel in de steigers staat. Maar de rest ligt er veel verzorgder bij dan bij ons vorig bezoek in 1978. Vooral de bekende Salle des Pauvres van het Hôtel Dieu is zeer mooi gerestaureerd en ziet er veel frisser en minder stofferig uit dan toen. Ook de andere zalen, de keuken, de apotheek zijn helderder en frisser. De Fransen hebben de laatste jaren duidelijk flinke inspanningen geleverd en hebben het ook hier heel mooi voor elkaar gekregen. 

Het wordt tijd om verder te reizen, maar we verlaten Beaune niet zonder op een terrasje nog een lekker glaasje Bourgogne Aligoté gedronken te hebben. Het is nog 160 kilometer naar Colombey-les-deux-Eglises, Provence 34het dorpje waar Charles de Gaulle, de legendarische Franse president gewoond heeft en ook begraven ligt. Men heeft er zelfs een reusachtig memorial voor hem opgericht dat al van tientallen kilometers afstand te zien is: boven op een heuvel rijst een reusachtig Croix de Lorraine op, het symbool van de Gaulles strijd voor een bevrijd Frankrijk in de tweede wereldoorlog. Colombey is een lieflijk klein dorpje dat bijna als het prototype van het Franse plattelandsleven kan doorgaan: kleine bebloemde huisjes rond een eenvoudig kerkje, monument voor de gesneuvelden op het centrale pleintje,  een boulanger en een boucherie. Opvallend hier is evenwel de aanwezigheid van verschillende Franse vlaggen. Ze markeren de souvenirwinkeltjes ter ere van Charles de Gaulle. Hier verkopen ze alleen maar memorabilia van de ex-president die ze hier natuurlijk als een halve god vereren. Als je het hen vraagt was de Gaulle ongetwijfeld belangrijker voor de Franse geschiedenis dan Napoleon Bonaparte. Maar ja, chauvinisme is geen enkele Fransman vreemd en hoeveel kunnen er zeggen dat ze zo een grote beroemdheid onder hun inwoners mogen tellen? In de winkeltjes vind je werkelijk alles wat maar aan hun held herinnert: boeken, ontelbare foto's, beeldjes, ingekaderde teksten, tricolore vlaggetjes en zelfs een miniatuurmodel van zijn zwarte Citroën, inclusief met de juiste nummerplaat. Dat ze het hier allemaal zeer ernstig nemen, bewijst het feit dat je, net zoals in een echt museum, in de winkeltjes geen foto's mag maken. We willen niet nalaten even de heuvel op te rijden naar de memorial, maar die blijkt gesloten te zijn.  Van hieruit hebben we wel een mooi overzicht op de mooie streek met zijn wijd glooiende groene en gele weiden en velden waar doorheen de weg kronkelt als een smal lint. Hier zijn unieke landschapsfoto's te maken, maar daarvoor zou je op zoek moeten gaan naar de meest geschikte plekjes en daarvoor ontbreekt ons nu de tijd. 

Ons hotel "La Grange du Relais" is een eenvoudig landelijk tweesterrenhotelletje langs de kant van de weg. Het ziet er zeer aantrekkelijk uit: een laag huisje met veel bloemen, ramen met luikjes, aantrekkelijk terras. Alle kamers zijn op het gelijkvloers en wij krijgen een kamer aan de achterzijde naast het zwembad. De tuin is nog in aanleg, maar binnen is alles opgeknapt en recent vernieuwd, zij het een beetje 'op z'n Frans', dat wil zeggen niet altijd met goede smaak en vaak met eerder goedkoop materiaal. We mogen echter niet klagen, want dit is toch wel meer dan we voor die prijs konden verwachten: we betalen slechts 52 euro voor een kamer! De reden waarom we voor Colombey gekozen hebben, is echter restaurant Natali van de Hostellerie de la Montagne, één Michelinster. Het is een ronduit schitterende locatie: stijlvol gerestaureerd herenhuis in een prachtige tuin en uitkijkend over de mooie glooiende heuvels. In het chique interieur is oud en modern op een zeer geraffineerde manier met elkaar vermengd en dat blijkt ook te gelden voor de keuken: traditionele gerechten zijn op een creatieve manier en in volle harmonie omgewerkt tot vernieuwende creaties. Provence 35Stuk voor stuk zijn ze op het bord gedresseerd als kleurige kunstwerkjes: gerookte rivierpaling met rode biet, raviolis met verse tuingroenten, lamszadel met vijg en asperges, zommerree in korst gebakken met spinazie en polenta,... pure klasse! Mijn dessert is echter de grootste sensatie: drie chocolade moëlleux met telkens een andere sorbet van tuinkruiden. Onvergetelijk, maar die van Christiane moet niet onderdoen: een clafoutis van kersen met sorbet en een extract van ... kersensteeltjes! Dit is volgens mij meer waard dan één ster. En dat allemaal voor 50 euro per persoon, ongelooflijk! De wijn daarentegen is wél duur: 52 euro en zoveel betaal ik maar zelden. We hebben er dan wel een Savigny-les-Beaunes bij en die is natuurlijk overheerlijk. Als aperitief dronken we een glas champagne uit de Vallée de l'Aube. Colombey ligt immers tussen Troyes en Beaune, dus tussen twee superieure wijngebieden van Frankrijk in: de Bourgogne en de Champagne. Hier moet de gastronomie wel uitblinken. Mooier kunnen we onze reis dan ook niet afsluiten. Hier moeten we ooit nog terugkomen.

09:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, colombey-les-deux-eglises, beaune |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.