08-12-08

Een wereldstad met echte Italiaanse trekjes

Woensdag 22 december 2004       

Het is bijna niet te geloven en eigenlijk een pure schande: we hebben toch al een flink stuk van de wereld gezien, maar we waren nog nooit in Rome. Nagenoeg alle belangrijke Italiaanse steden mochten zich in ons bezoek verheugen, maar de hoofdstad, de bakermat van de Europese, wat zeg ik, de Westerse beschaving, lieten we tot nu toe links liggen. Er zijn al een paar keer plannen geweest maar ofwel de drukte van het Heilig Jaar in 2000 of een rattenplaag in 2001 staken stokken in de wielen. Maar nu is het moment gekomen: we hebben besloten onze kerstdagen in Rome door te brengen. Trouwens, als we Paus Johannes-Paulus II nog in levende lijve willen zien, wordt het de hoogste tijd waarschijnlijk.

Het is écht winter en met een temperatuur rond het vriespunt mogen we van geluk spreken dat het vannacht droog is gebleven en dat de voorspelde ijzel is uitgebleven. We zijn alvast vroeg genoeg vertrokken en even vóór zes uur staan we al aan de Air Parking in Zaventem waar we onze auto in veilige bewaring achterlaten en ons met een shuttlebusje naar de luchthaven laten brengen. Daar is het al behoorlijk druk en vooral aan de incheckbalie van Virgin, waar ook wij moeten zijn, staat een lange file. We merken dat we zelfs nog de vorige vlucht naar Rome zouden kunnen nemen, maar besluiten toch maar het rustig aan te doen en te wachten op de vlucht van 8.35 uur zoals voorzien. Zo hebben we ruim de tijd om wat rond te slenteren, te shoppen en een croissantje te eten. De tijd gaat vrij snel voorbij en stipt op tijd gaan we de lucht in met een overvolle Virgin Express Airbus richting Rome. Het is een rustige vlucht en we kunnen genieten van een prachtig zicht op de besneeuwde Oostenrijkse Alpen. De piloot kondigt mooi weer aan, maar als we landen op Roma Fiumiccino is het toch bewolkt en amper 7°C. We zijn perfect op tijd maar moeten zó ver taxiën en zó lang op onze bagage wachten dat het toch over elf uur is als we in het bezit zijn van onze koffers en op zoek kunnen gaan naar het treinstation. Dat is immers niet alleen de goedkoopste maar ook de snelste manier om in het centrum van Rome te komen.  

Met die koffers is het trouwens eventjes spannend. Ik heb mijn handbagage niet laten wegen bij het inchecken en ze blijkt bij het instappen toch te groot of te zwaar te zijn. Geen nood, men draagt er zorg voor en ik zal ze bij het uitstappen terugbezorgd krijgen; eigenlijk wel gemakkelijk. Ik haal er gauw mijn leesboek uit en maak me geen zorgen, want dit heb ik op vluchten naar Zweden al eerder meegemaakt. Ik verwacht mijn koffertje dan ook bij het uitstappen, maar tot mijn verrassing staat het er niet. Het zal met de andere bagage op de transportband komen. Dat duurt en blijft duren. Onze grote valies is al lang aangekomen en de meeste passagiers zijn al weg wanneer de band tot stilstand komt, maar mijn handbagage is nog steeds niet te zien. Ik begin me nu tóch zorgen te maken want ook mijn videocamera én mijn hotel voucher steken er in! Gelukkig komt er nog een kleine lichting koffers achter en... ja hoor, daar valt ook mijn rolkoffertje uit het zwarte gat, onbeschadigd en wél.  

Het is niet moeilijk om het station te vinden. We worden onderweg natuurlijk aangeklampt door taxichauffeurs die ons trachten te overtuigen dat we beter met hen naar de stad rijden, “slechts 50 Euro!”. Een ticket voor de express-trein Leonardo naar Roma Termini kost maar 9.50 Euro per persoon en we moeten er maar een halfuurtje op wachten. De trein komt mooi op tijd tergend langzaam het station binnengereden maar vertrekt ruim te laat. Erger nog, hij komt niet op snelheid en even later staan we stil voor ruim een kwartier. Ik heb de indruk dat we in een grote boog om Rome heen rijden en we krijgen stilaan spijt dat we niet toch de taxi hebben genomen. Het is 12;30 als we dan toch het grote Termini station binnenrijden, een half uur te laat. Door de luidsprekers verontschuldigen de Italiaanse Spoorwegen zich voor een technisch defect. We hebben nu natuurlijk nog een taxi nodig naar ons hotel, want dat ligt toch nog op een behoorlijke afstand van het station. Nog eens 10 Euro. Als we het tijdsverlies meetellen, hadden we voor die 20 Euro meer misschien toch beter de taxi genomen.  

Het Hotel Genio ligt vlakbij de beroemde Piazza Navona, maar vooraleer we er naartoe trekken, willen we eerst iets eten. Het is 13 uur en onze magen rammelen. De receptionist van het hotel heeft een drietal tips en één ervan ligt net om de hoek in de Via Coronari: Ristorante Tre Archi, een klein restaurantje zoals we ze in Italië op vorige reizen hebben leren appreciëren: eenvoudig, eerlijk en niet te duur. Er is nog net een plaatsje vrij en het is duidelijk dat de rest van de klanten habitués zijn. De antipasto misto stilt al gauw onze eerste honger en daarna kunnen we rustig genieten van lekkere ravioli en tonnarelli zoals je ze enkel in Italië kan eten. Daarbij een simpel rood wijntje en een miniscule maar ijzersterke espresso achteraf. Amper enkele uren nadat we het koude België achter ons hebben gelaten, zitten we al volop in de goede sfeer.  

Om halfdrie beginnen we aan een eerste verkenning van het centrum van Rome. De hemel is blauw en er staat een stralende winterzon. Ik schat de temperatuur op zo’n 15°C, heerlijk voor deze tijd van het jaar. Hier en daar is er een terrasje, maar de bezoekers zijn toch schaars. Eerst trekken we naar de Piazza Navona natuurlijk. Het grote plein met de schitterende barokke fonteinen van o.a. Bernini is grotendeels ingenomen door een kerstfoor. De traditionele levende standbeelden zijn op post maar staan wat verloren tussen de kleurrijke Rome 1

speelgoedkramen en kermisattracties. Een ouderwetse paardenmolen draait rondjes op de tonen van draaiorgelmuziek, net zoals bij ons. De sfeer is feestelijk maar té zomers om een echte kerstsfeer uit te stralen. Wat dat betreft was het in Lissabon en zeker in Madrid beter. We laten algauw de Piazza Navona voor wat ze is en langs smalle straatjes gaan we op zoek naar het Pantheon. Het is al snel duidelijk dat Rome geen gemakkelijke stad is. Ons stadsplan is niet gedetailleerd genoeg en er zijn zoveel kleine straatjes dat we toch niet zonder moeite de Piazza della Rotonda vinden waar het Pantheon staat, één van de best bewaarde oude gebouwen in Europa. In 2000 jaar is er nauwelijks iets aan veranderd ook al werd het omgevormd van tempel tot kerk. Wanneer je tussen de kolossale zuilen binnenwandelt kom je onmiddellijk onder de indruk van de omvang van het gebouw en vooral van de immense afmetingen van de koepel. Bovenin is de blote hemel zichtbaar door een 9 meter breed gat. De koepel zelf is met zijn diameter van 44,4 meter, breder dan die van de Sint-Pietersbasiliek. 

We trekken verder door het sfeervolle centrum van het oude Rome op zoek naar het Forum Romanum. Ons plan leidt ons langs de Piazza Venezia die gedomineerd wordt door het protserige Monument voor Vittorio Emmanuele, wegens zijn vorm door de Romeinen de “schrijfmachine” genoemd. Mooi is het niet, indrukwekkend wél. Intussen begint de zon te zakken en beschijnt met een warme gouden gloed de oude gebouwen en de typische pijnbomen Rome 2tot prachtige foto’s en videobeelden. Hopelijk blijft het nog een tijdje klaar zodat we het Forum Romanum nog te zien krijgen. Langs de brede lange trap bestijgen we de Capitolinoheuvel en komen op de Piazza del Campidoglio dat door Michelangelo werd aangelegd en dat gedomineerd wordt door Marcus Aurelius die in het midden van het plein van op zijn paard toezicht lijkt te houden op de horden toeristen. Al valt dit laatste nogal mee: het is eerder rustig op een korte file vóór de Capitolino Musea na. Om de hoek komen we aan het Forum Romanum. Vooraleer de trappen af te dalen hebben we een mooi overzicht over het hele terrein, dat ik verrassend klein vind. Daarenboven is het Rome 3Forum rondom ingebouwd in de stad wat het geheel veel minder indrukwekkend maakt als de Akropolis van Athene. Ondanks het gevorderde uur – het is bijna 17.00 uur – is er nog voldoende licht om te filmen, dus ik neem rustig de tijd om alle ruïnes op video vast te leggen: de tempels van Castor en Pollux, van Saturnus en die van Vesta. Er is zeer weinig volk en het lijkt me een meevaller om in zo’n rust bij valavond door het Forum te wandelen. Maar daar zal jammer genoeg niet veel van in huis komen want aan het hek worden we door een bewaker tegengehouden: het is een half uur vóór sluitingstijd en we mogen er niet meer in. Ik moet dus verder filmen van buitenuit. Heel erg is dat niet, want vanop de straat heb je een vrij goed overzicht. Even verder komen we zelfs vlakbij de Triomfboog van Settimus Severus en kan ik heel mooie detailbeelden maken van de schitterende bas-reliëfs op de verrassend gaaf bewaarde boog.  

Daarna trekken we verder richting Colosseum. De zon is nu echt aan het ondergaan en het begint donker te worden als we voor de enorme arena staan. Toch lukt het nog om te filmen. Rome 4Het camera-oog ziet veel beter dan wijzelf en op de film ziet het er zelfs nog klaar uit. Ook hier moeten we ons tevreden stellen met de buitenkant van het wereldberoemde monument maar dat is al imposant genoeg. Ondanks het zó vertrouwde beeld dat we van het Collosseum hebben via de vele foto’s, geraken we toch onder de indruk. Toch wel jammer dat we niet even een kijkje kunnen nemen aan de binnenkant, maar ja, we hadden ons voorgenomen om alles rustig te nemen zoals het komt. We hoeven deze keer echt niet álles gezien te hebben. We slenteren rustig rond de immense arena waar een paar nieuwe Romeinen verkleed als oude Romeinen met een toeriste poseren voor de laatste foto van de dag. We bewonderen even verder de Triomfboog van Titus en wanneer we ongeveer helemaal rond de arena gewandeld zijn, is het dan toch helemaal donker geworden. We besluiten nog op zoek te gaan naar de kerk van San Pietro in Vincoli, niet zozeer omwille van de boeien waarmee de heilige Petrus zou geboeid zijn (vanwaar de naam van de kerk), maar omdat daar de wereldberoemde Mozes van Michelangelo te bewonderen is. Ook hier komen we onder de indruk wanneer we oog in oog staan met iets waarmee we vanuit de boeken zo vertrouwd zijn. De werkelijkheid is altijd veel indrukwekkender dan welke afbeelding ook. Dáárom moet een mens op reis gaan... 

Op de terugweg komen we opnieuw langs de Via dei Fori Imperiali waar de mooi belichte ruïnes van het Forum van Trajanus bij avond mooier tot hun recht komen dan overdag, ook al moeten we ook die weer van op afstand bewonderen. Rome 5Aan de Piazza Venezia herinnert een enorme kerstboom met honderden lichtjes ons er aan dat het winter is en geen mooie voorjaarsavond zoals we door de zachte temperatuur zouden gaan denken. Even verder aan de Via del Plebiscito stappen we House & Kitchen binnen, een grote winkel vol prachtig kerstmateriaal en komen pas echt in de kerstsfeer. Dit hebben we nog nooit gezien: niet de gewone kitscherige figuurtjes en versieringen, maar eerder kunstige en verfijnde kerstprulletjes. Niet alleen van Italiaanse oorsprong trouwens, maar ook van Duitse en Scandinavische makelij. Mooi, maar niet te betalen! De terugweg brengt ons opnieuw langs de Piazza Navona en daar springen we nog eens binnen in de kerk van Sant’Agnese in Agone, waar een overvloed van werkelijk schitterend barok beeldhouwwerk ons de adem afsnijdt.  

In de onmiddellijke buurt van het plein ligt de Via dei Coronari, een gezellig smal straatje met hoofdzakelijk antiquairwinkeltjes en –ateliers, maar ook enkele restaurantjes. Hier gaan we op zoek naar een adresje voor vanavond.

Rome 6

We vinden Ristorante Santa Lucia op enkele stappen van ons hotel en reserveren een tafeltje tegen 8.30 uur. Ik stel vast dat sommige restaurants op kerstavond open zijn, dus de miserie van Madrid twee jaar geleden zal ons hier bespaard blijven. Het is nog te vroeg om naar het hotel terug te keren en we besluiten eerst een aperitiefje te gaan drinken in een ander restaurantje, annex wijnbar. Oergezellig, lekker lokaal wijntje (een Solo Sauvignon uit Lazio), leuke sfeer en... gratis een heel assortiment hapjes als toemaatje: gefrituurde mozarella, toastje couscous, toastje kaas. Het is er zo gezellig dat we besluiten morgenavond hier te komen eten.

Met dit alles zijn we pas tegen halfacht terug in het hotel en we moeten ons haasten om nog een snelle douche te nemen en dan besluiten we de dag in Ristorante Santa Lucia, een tamelijk trendy restaurantje met rode muren, zwarte deuren, een muur vol kleine kadertjes, kaarslicht, tafeltjes met marmeren blad en volledig volgeboekt. Het valt op dat het publiek zeer internationaal is: we horen er nagenoeg geen Italiaans. De sfeer is dan ook niet echt Italiaans, en daarenboven: het is er koud! Er is namelijk helemaal geen verwarming en later blijkt dat dit in Rome geen uitzondering is. Maar het eten valt mee en is wél op en top Italiaans: tagliolini alle verdure scottate, Julienne di seppia con flan di zucchine, filetto di orata in padella con limone e vino bianco, pesce spada ai profumi mediterranei. Héérlijk! 

Het is alweer onvoorstelbaar hoeveel we op onze eerste dag al gedaan hebben. We zitten meteen volop in vakantiesfeer en hebben het gevoel dat we Rome al wat beginnen te kennen, maar morgen zal al gauw blijken dat niets minder waar is. Rome is een échte wereldstad die qua omvang en indrukwekkende gebouwen en sites in de buurt komt van Parijs en Londen. Het centrum is echter één onoverzichtelijk kluwen van kleine straatjes en net wanneer je denkt te weten waar je bent, raak je weer het spoor kwijt, vooral wanneer je zoals wij geen al te zeer gedetailleerd stadsplan hebt. Als ik vergelijk met Madrid en Lissabon, de twee steden die we de vorige kerstdagen bezochten, dan is Rome veel groter, drukker en levendiger. Rome is een echte metropool maar ook echt Italiaans al is het minder Italiaans dan bv Napels of Verona.  De sfeer en de mensen zijn helemaal niet agressief maar eerder vriendelijk, althans dat is onze eerste indruk. De volgende dagen zien we wel of die eerste indrukken ook kloppen. Nu is het 22.30 uur en dus de hoogste tijd om te gaan slapen. Morgen wacht immers Vaticaanstad.

09:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, rome |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.