12-12-08

Terug naar de winter

Zondag 26 december 2004

Het is zondag en vandaag is opnieuw nagenoeg alles gesloten. Het is deze morgen dan ook zeer stil op straat. Het regent opnieuw; erger nog, het bliksemt en dondert. Onze vlucht naar huis is pas om 18 uur, dus we hebben nog bijna een volledige dag en daar willen we maximaal van genieten. Ons programma is bijna volledig afgewerkt, dus we kunnen rustig nog wat door de stad slenteren en alles gewoon op ons laten afkomen. Wat we toch nog willen bezoeken is het Palazzo Altemps, dat vlak tegenover ons hotel ligt en... nog open blijkt te zijn ook. Rome 23Het wordt een ontdekking: in het zeer geschikte kader van een 15e-eeuws paleis, staan prachtige beelden uit de oudheid tentoon; geen grote aantallen, maar één voor één topstukken. De kunstwerken komen des te beter tot hun recht omdat ze heel mooi in het decor passen en omdat er in elke ruimte maar enkele beelden staan. Opnieuw sta ik ervan versteld hoeveel werken er uit het oude Rome zo gaaf bewaard zijn gebleven terwijl wij destijds in onze geschiedenisboeken altijd dezelfde werden voorgeschoteld. Wanneer we aan het slot van de tentoonstelling op de binnenkoer komen, is de hemel pikzwart en algauw breekt er een onweer uit die gepaard gaat met een ware zondvloed uit en de nodige donderslagen. Voor we vertrekken, wordt ons nog gevraagd een enquête in te vullen over het museum en wanneer we uiteindelijk buiten komen, heeft het opgehouden met regenen.  

We beginnen aan de zoveelste wandeling door Rome, een beetje doelloos deze keer. We volgen onze neus en komen opnieuw terecht op de Campo de’ Fiori, niet toevallig waarschijnlijk maar vandaag is er geen markt en het plein heeft voor ons meteen zijn grootste charme verloren. We wandelen dan maar verder naar het vlakbij gelegen Palazzo Farnese op de gelijknamige Piazza. Het plein is zeer gezellig en pittoresk, maar in het paleis is de Franse ambassade gevestigd en het is dus niet toegankelijk voor het publiek. Dan maar naar het ernaast gelegen Palazzo Spada. Dit is vandaag gesloten maar van op de fraaie binnenplaats kunnen we toch één van de bezienswaardigheden bewonderen: een ‘trompe-l’oeil’, namelijk een nis met een kort, smal gangetje waarin een schilderij op de achtermuur de indruk geeft van een lange en diepe ruimte. Als we het paleis aan de achterzijde verlaten, komen we in de Via Giulia, een lange en rustige straat met statige huizen die zeer gegeerdRome 24 is als woongebied voor de rijke Romeinen. We belanden op een terrasje aan de Piazza Farnese en bestellen een espresso. Het zonnetje is er inmiddels doorgekomen en we hebben hier een uitstekende uitkijkpost op de flanerende voorbijgangers. Op beide uiteinden van het plein staat een reusachtige badkuip die nu dienst doet als fontein, maar destijds in de Termen van Caracalla echt dienst hebben gedaan als baden. Aan één van die baden vraagt een Vlaams koppeltje om een foto van hen te nemen, wat ik uiteraard met plezier doe. 

En dan gaan we voor de laatste keer op zoek naar eten. We komen terecht bij Ristorante Grappolo d’Oro, volgens ons boekje één van de oude, betrouwbare adressen van Rome. Er is niemand, dus we wachten nog tot 13.00 vooraleer binnen te gaan, maar ook dan zijn we nog de enige gasten. Omdat het tweede kerstdag is, hebben ze niet alles wat op de kaart staat –gisteren alles opgegeten- maar toch is de keuze nog ruim. Het is koud in het restaurant want ook hier blijkt er geen verwarming te zijn. Intussen is het restaurant volgelopen. We hebben alle tijd en genieten van een lekkere maaltijd en het is bijna 15 uur als we buitenkomen; de hoogste tijd om terug te gaan naar het hotel om onze bagage op te pikken. Daar staat de chauffeur ons al op te wachten. Hij rijdt met een Mercedes zonder taxikenteken. Er is nauwelijks verkeer en in amper een halfuurtje staan we aan de moderne gebouwen van de Leonardo da Vinci luchthaven. Bij aankomst kostte het ons anderhalf uur en 29 Euro; nu betalen we 60 Euro. Toch denk ik dat ik de volgende keer opnieuw een taxi neem. Bij de check-in herkennen we het Belgische koppeltje dat we deze morgen gefotografeerd hebben. De man vertelt ons dat de moeite voor niets is geweest want ze zijn hun fototoestel (pas nieuw aangekocht) kwijtgespeeld: in de taxi laten liggen. Zijn vrouw kan er niet om lachen! Het wachten valt mee. We kopen nog een panettone voor de thuisblijvers en met een kleine vertraging kiezen we het luchtruim, richting Brussel. Op het vliegtuig verpest een luidruchtige kleuter de rust door onophoudelijk te wenen. We zijn dan ook opgelucht als we om half negen op Belgische bodem landen. Het is koud in Brussel: rond het vriespunt. Het Air-Parkingbusje staat binnen de 5 minuten voor ons klaar en we zijn aangenaam verrast te merken dat onze auto ontdooid en voorverwarmd wordt voorgereden. Dát is nog eens service! De radio waarschuwt ons voor sneeuw, ijzel en aanvriezende mist. We weten plots opnieuw dat het hartje winter is. Dat waren we de voorbije dagen een beetje uit het oog verloren.

 

09:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, rome |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.