29-12-08

De eerste kennismaking met Thailand

Zondag 5 juli 2003  

Ik kom niet verder dan een hazenslaapje maar als het ontbijt wordt opgediend, ben ik tamelijk goed uitgeslapen. Vóór de landing hebben we nog een hele administratie te vervullen: een verklaring voor de douane, een Arrival en een Departure Card. Door het raampje zien we al de rijstvelden en de rechte kanalen en straten van de voorsteden van Bangkok. We zetten voet aan grond om 8.15 uur, 13.50 plaatselijke tijd. Het is bewolkt en het heeft geregend. Er valt een loodzware, vochtige warmte op ons. Het aanschuiven aan de douane duurt behoorlijk lang. Uit de luidsprekers komen komisch klinkende en uiteraard onverstaanbare Thaise klanken. 

In de aankomsthall worden we opgewacht door een vriendelijke Thaise dame die ons uit naam van Anders dan Anders welkom heet in Bangkok. Ze brengt ons bij een man, die diskreet en zelfs een beetje geheimzinnig in een hoek staat te roken: Thailand 2Guido, onze gids. Hij is een vijftiger, brilletje, kort geknipt haar, eerder klein van gestalte en afkomstig uit Hansbeke. Hij woont al 11 jaar in Thailand, meer bepaald in Chiang-Mai zoals hij later tot vervelens toe zal beklemtonen. De dame van daarnet is KhonTong, onze lokale begeleidster die alles praktisch regelt en slechts in geval van nood, d.w.z. op officiële  plekken waar alleen lokale gidsen mogen uitleg geven, uit Guido's schaduw zal treden. Voor we de bus opstappen, wordt er gauw door iedereen geld gewisseld. De meesten wisselen rechtstreeks Euro's om, maar ik heb verkozen om Amerikaanse dollars mee te nemen gezien de gunstige koers van de Euro. Ik moet echter vaststellen dat ook de Baht sterk staat t.o.v. de dollar wat mijn winst opnieuw teniet doet. Het is wel makkelijk dat uiteindelijke één Baht exact de waarde blijkt te hebben van één oude Belgische Frank. 

Wanneer we buiten het luchthavengebouw komen, bedampen niet alleen mijn brilglazen, maar ook de lens van de camera waardoor ik bijna de beelden mis van de mooie Thaise dame die elk van ons een prachtige bloemenkrans om de nek hangt. Thailand 3Onderweg naar het hotel maken we kennis met Guido en met de wereldstad Bangkok, dat 200 jaar geleden nog een klein dorp was aan de rivier en nu niet minder dan 12 miljoen inwoners telt! De Thais noemen het Krung Thep of  'Stad der Engelen'. De volledige naam van Bangkok telt 11 woorden of 163 letters en staat in het Guiness Book of Records als stad met de langste naam ter wereld. We rijden langs autowegen over lange viaducten en grote bruggen en langs moderne prestigieuze kantoorgebouwen met reuzengrote reclameborden. Hier en daar staan, verloren tussen glas en beton, tempeltjes met kleurrijke torentjes en trapsgewijze aflopende daken. Aangezien het vandaag zondag is, is het verkeer niet druk.  

Om half vier zijn we aan het Montien River Hotel, een groot en modern torengebouw, schitterend gelegen aan de oever van de indrukwekkende Chao Phrayarivier in een prachtige tuin vol exotische bloemen en planten. Thailand 4We worden ontvangen met een drankje in de indrukwekkende hall met marmer en goud alom. Er staan heel wat bloemen en overal lopen mooie, glimlachende meisjes rond in prachtig gekleurde en glanzende zijden kleren. Het is er wel opvallend stil. De groep is nog wat onwennig, maar dat loopt wel los. We zijn met 19 in waar normaal elke Anders dan Anders-groep 25 leden telt. Verantwoordelijk hiervoor is de Sars en we zullen de hele reis merken dat dit een ramp is voor de toeristische sector en dus voor heel Thailand. De gemiddelde leeftijd van onze groep ligt duidelijk lager dan van onze groep in Zuid-Afrika. Er is zelfs een jong koppeltje bij van vooraan in de twintig. Zij zijn erg onder de indruk van het imposante hotel en voelen er zich niet helemaal op hun gemak. Op het eerste gezicht valt iedereen mee. Alleen een ouder koppel valt wat uit de toon: ze zien er wat stijfjes uit en houden zich zeer afzijdig. Ook hier weer krijgen we een lange uitleg van onze gids. Hij lijkt me een beetje een zagevent, maar het is natuurlijk nog veel te vroeg voor een oordeel. Na het drankje trekken we in onze kamer op de 16e verdieping. We hebben er een prachtig uitzicht op de haven en de rivier. Na een verfrissende douche, een snelle scheerbeurt en een sms-je naar Hendrik om onze goede aankomst te melden, gaan we op verdere verkenning in het hotel. We hebben een uur nodig om het helemaal af te lopen, de grote tuin inbegrepen waar ik van zo wat elke bloem een foto maak.  

Vanavond staat nog een uitstap op het programma: we rijden met de bus naar een theaterrestaurant voor een typisch Thaise maaltijd en een optreden met originele Thaise muziek en traditionele dans. Vóór we vertrekken drinken we in de lounge aan een enorm groot venster een cocktail. We zijn de enigen van de groep, ja zelfs helemaal de enigen in de bar. We kiezen voor een "Lemon Grass" en een "Bale Fruit", fris en helemaal niet zoeterig. We moeten zelfs met vloeibare suiker aanzoeten. Om 18.30 uur begint het te regenen en als we op de bus stappen giet het water en bliksemt en dondert het. Dit is het regenseizoen en we zullen het geweten hebben! Guido zegt dat het hier al 3 weken regent en dat het totaal onvoorspelbaar is hoe het zal evolueren. De verhaaltjes van thuis dat het in het regenseizoen slechts een uurtje per dag regent en voor de rest niet, zijn uit de lucht gegrepen. Dat is helemaal geen vaste regel. Het kan net zo goed weken lang elke namiddag of 's nachts regenen, als alle dagen een klein beetje. We moeten afwachten en het nemen zoals het komt.  

Het is een lange rit naar het restaurant waar we voor het eerst kennis zullen maken met de Thaise keuken. Guido beweert een specialist te zijn in de gastronomie. Dus we zitten goed. Hij belooft ons een culinaire ontdekkingsreis met een zeer gevarieerd aanbod van specialiteiten. Onderweg is al te merken dat eten in Thailand een centrale plaats inneemt in het dagelijkse leven: overal zijn er kleine eetstalletjes waar warme gerechtjes worden bereid. Mensen zitten te eten op kleine terrasjes of staan te knabbelen aan kraampjes. In Bangkok eet men trouwens vooral op straat. In sommige appartementen heeft men zelfs niet eens een keuken; als men honger heeft, trekt men de straat op. Guido vertelt ons dat er een eenvoudig middeltje bestaat om Thais te onderscheiden van andere Aziaten: diegene die aan het knabbelen is, is de Thai. In Thailand is de wereld trouwens eenvoudig: alle dingen worden ingedeeld in slechts twee categorieën: de eetbare en de niet-eetbare.  

Nu is het in de binnenstad wél druk, maar Guido vindt dat het "tamelijk rustig" is. Na 45 minuten bereiken we een groot restaurant waar toeristen samengebracht worden. We komen binnen in een soort parochiezaal met lage, lange tafels en kussens op de grond. Voor onze stramme westerse benen hebben ze gelukkig een kuil gemaakt, zodat we toch 'tamelijk normaal' kunnen aanzitten. Thailand 5Er speelt een sjofel orkestje op primitieve en klagend eentonig klinkende instrumenten en dan komt de dans: mooie, slanke meisjes in prachtige kleren en met al even mooie hoofdtooi, maar alles bij elkaar vind ik het toch een vrij saaie bedoening. Dit is misschien wel authentiek, maar ik heb toch voortdurend het gevoel dat het allemaal voor het mooie geld van de toeristen wordt opgezet. Toch heeft het een zekere stijl en lijken sommige meisjes het vrij diep te beleven. Voor de video is het alleszins de moeite.  

Er is zo goed als geen volk in het grote restaurant: behalve onze groep amper een 10-tal mensen. Inderdaad… Sars! Guido zegt dat de volgende groep van Anders dan Anders slechts 6 deelnemers telt. Nooit gebeurd, maar de reis gaat toch door. Op tafel komen 6 kommetjes met Thaise gerechten. Lekker en voor de meesten iets nieuws en het valt op dat iedereen schrik heeft van het pikante. Wij zijn niet zo onder de indruk want dit is niet echt nieuw voor ons en wij hebben het zelfs liever wat pikant. We zitten bij onze gids aan tafel en komen iets meer te weten over hem. Voor hij 11 jaar geleden naar Thailand verhuisde, heeft hij zo wat van alles gedaan. Hij was o.a. leraar godsdienst, medisch vertegenwoordiger, caféhouder in de Antwerpse havenbuurt en heeft zelfs 14 maanden noviciaat gedaan samen met Albert Van Hecke uit Sleidinge. Intussen is hij al 17 jaar getrouwd met een Thaise en heeft hij hier zijn nieuwe thuis gevonden. Hij loopt zeer hoog op met dit land en geniet hier van een luxe en overvloed die hij volgens mij in België nooit gekend heeft. 

Als we weer buiten komen heeft het opgehouden met regenen. We zijn terug in het hotel om half tien. Ik ben niet moe, maar toch slaap ik onmiddellijk in. Het was een lange dag.

09:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: thailand, bangkok |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.