14-01-09

Nabeschouwing

Het was wel degelijk een mooie reis: een andere wereld, vriendelijke mensen, prachtige hotels, zéér lekker eten en vooral zeer afwisselend. Maar tóch is mijn enthousiasme minder groot dan bv. na Zuid-Afrika en ik kan moeilijk zeggen waarom. Het heeft zeker iets te maken met een indruk van oppervlakkigheid en gebrek aan authenticiteit. Ik kan me bv niet ontdoen van het idee dat de tempels iets "pretpark-achtigs" hebben. Ze zijn met alle bladgoud en hun felle kleuren net iets té mooi. Ook het hele gedoe van de gelovigen met hun talloze offers aan al even veel verschillende boeddhabeelden heeft iets onechts en doet nogal aan platte commercie denken. En dat brengt me bij de échte platte commercie van de markten en bazaars. Wat je hier ziet aan kitsch en smakeloosheid, is onovertroffen. Zelfs in de zogenaamd betere winkels (die zeer schaars zijn…) is er vooral namaak en zeker geen topkwaliteit te vinden.  

Wat mij misschien nog het meest is tegengevallen is dat al het bovenstaande een speciaal publiek blijkt aan te trekken. De meeste westerse toeristen die je hier aantreft, hebben niet bepaald veel klasse en voor sommigen is dat nog zacht uitgedrukt. En ook al ontkent Guido dat met klem, het sekstoerisme zal daar ook wel voor iets tussen zitten. We hebben er – afgezien van de twee travestieshows -  inderdaad weinig van gezien, maar ik denk dat daar in het Zuiden meer van te merken is. En die sekstoeristen doen er dan waarschijnlijk nog wel een toeristische uitstap naar het Noorden bovenop. Misschien spelen mijn verbeelding en vooroordelen mij hier wat parten, maar ik heb er verschillende toeristen toch voor aangezien… 

Onze groep was prima! Niemand viel uit de toon; iedereen sprak met iedereen; er was geen sprake van clanvorming. Nooit moesten we op iemand wachten en nooit was er misnoegdheid, ook niet wanneer bv het weer eens tegensloeg. Er waren geen lawaaimakers bij en af en toe werd er eens hartelijk gelachen. Eén uitzondering was er echter wél: "Paul en Liliane", die zich echt manifest van de groep afsloten. Ze waren verder niet tot last, maar op den duur werden ze door iedereen gemeden. Het was bijna een straf om met hen de tafel te delen want je kwam onmogelijk tot een gesprek. Op vragen werd niet of zeer ontwijkend geantwoord en er vielen op den duur eindeloze stiltes. En er werd natuurlijk gegist naar hun echte identiteit. Tot op het einde is niemand er echter achtergekomen en als Guido al iets meer wist, hij heeft er niets van prijsgegeven. 

En dan is er Guido. Een speciaal geval aan wie ik gemengde herinneringen overhoud. Hij is een bovenstebeste kerel en zeer enthousiast over zijn tweede vaderland. Hij is zeer goed gedocumenteerd en kan zeer onderhoudend vertellen. Dus… de ideale gids en gastheer, zou je zeggen. Tot op zekere hoogte wél, inderdaad maar toch heeft hij me af en toe geïrriteerd, zoals ongetwijfeld uit mijn reisverslag is gebleken. Zijn grote fout is namelijk zijn eigengereidheid en eenzijdigheid. Hij heeft een nogal bekrompen visie op het leven en staat er niet bij stil dat anderen wel eens andere prioriteiten kunnen hebben. Wat hem niet interesseert, zal de groep ook wel niet interesseren en omgekeerd. Zo komt het dat hij ons op de meest ongewenste momenten kon opjagen en ons weghouden van wat we graag iets beter of langer hadden bekeken. Zo komt het ook dat hij ons naar plaatsen bracht die voor ons niet hoefden: travestieshows, bars, commerciële ambachtenateliers. Het is ook duidelijk dat zijn normen en levensstandaard anders liggen. Hij is na een leven aan de rand van de maatschappij in België terecht gekomen in een tamelijk luxueuze wereld in Thailand en in tien jaar heeft hij hier heel wat leren kennen dat inderdaad veel mooier en beter is dan wat hij bij ons ooit gekend heeft. Hij weet nauwelijks hoe het leven in Europa momenteel is en daardoor kan hij ook niet goed onze waardering inschatten. En zo klikte het niet altijd, alhoewel dient gezegd dat hij de sympathie van de groep had en er nooit problemen, laatr staan conflicten zijn geweest. Wijzelf hadden soms wel onze bedenkingen, maar hebben dat nooit laten blijken. Het positieve overheerste immers altijd het negatieve en dat geldt voor heel onze reis.  

Deze tweede ervaring met Anders dan Anders bevestigde helemaal de eerste. Dit is inderdaad voor ons de ideale reisformule: afwisselend, goede hotels, gepaste mix van cultuur en natuur en een tikkeltje sportief zonder echt avontuurlijk te zijn. Zeer belangrijk vind ik ook dat, wellicht door de eerder hoge kostprijs, het publiek zeer homogeen is. Een goede groep geeft namelijk nog een extra-dimensie aan het reizen: het wordt een sociale verrijking. Enfin, voor herhaling vatbaar. Ik kijk al uit naar de nieuwe catalogus, want daar staan zeker nog interessante bestemmingen in!

09:18 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: thailand |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.