05-02-09

Zomerpaleis

banner ok.gif
Dinsdag 7 oktober 2008 (2)

Na het eten brengt de bus ons naar het Zomerpaleis. Dit is niet alleen een paleis, het is een uitgestrekt park van 290 ha met niet minder dan 420.000 bomen en meer dan 3.000 gebouwen! 220 ha worden ingenomen door het kunstmatig Kunming Meer, dat destijds om de keizer te behagen werd aangelegd en met de schop werd uitgegraven. In een tijdspanne van 30 jaar werkten hier niet minder dan 600.000 mensen aan. Nauwelijks te geloven! Tijdens de Mingperiode liet keizer Qianlong in 1751 het paleis bouwen om zijn moeder een plezier te doen. In 1860 werd het paleis echter door het Frans-Engelse expeditieleger vernield, maar keizerin Cixi gebruikte het geld van de marine om het opnieuw op te bouwen. Tijdens de Bokseropstand werd het echter opnieuw vernietigd. De huidige renovatie heeft het te danken aan de Olympische Spelen van 2008.

Het is zeer druk als we er aankomen. Hele groepen Chinese toeristen met rode, gele of groene petjes op volgen gedwee en keurig samengetroept het vlagje van hun gids. China 8Ook Tom heeft zo’n vlaggetje, want anders is het onmogelijk om in deze massa mekaar niet te verliezen. Vorige week was in China één van de schaarse vakantieweken en dan overspoelen massa’s boeren, zoals men de provinciebewoners hier noemt, de stad. Nu zijn de meesten terug vertrokken, maar blijkbaar toch nog niet allemaal. Er zijn natuurlijk ook groepjes westerse toeristen, maar die zijn toch eerder schaars. Tom blijkt een zeer onderlegde gids, maar ik mis jammer genoeg het grootste deel van zijn uitleg omdat ik voortdurend wil filmen. Zodoende hang ik ook steeds achteraan en moet ik moeite doen om de groep niet uit het oog te verliezen. Gelukkig zijn er de vlaggetjes. We wandelen langs het meer waarop de grote groene lotusbladeren dobberen. Jammer genoeg zijn ze uitgebloeid. Het weer is mooi en er heerst een lekkere temperatuur, China 9maar er hangt toch een lichte nevel (of is het smog?) over het meer. De wind speelt in de fijne, afhangende takken van ranke treurwilgen en samen met een typisch Chinees brugje op de voorgrond en de majestueuze tempels op de achtergrond vormen ze een schitterend decor. Op het meer bewegen zich toeristenboten met gele drakenkoppen voort tussen de talrijke kleine peddelbootjes waarop koppeltjes een pleziertochtje maken. Het doet denken aan een pretpark. Tom wijst ons op een geelbloeiende struik die een speciale zoete geur verspreidt: de osmanthus. Ze bloeit maar 2 weken per jaar en is vooral typisch voor Kunming waar ze in haar bloeitijd de hele stad parfumeert. Deze hier is bijna uitgebloeid en verspreidt nog slechts een vage geur. 

Alle gebouwen zijn kleurrijk gerestaureerd tegen de Olympische Spelen en soms zien ze er net een beetje té nieuw uit. Hoogtepunt is de overdekte Schilderijengalerij, die werd gebouwd om beschut tegen regen en zon van het ene gebouw China 10naar het andere te wandelen. Ze is 728 meter lang en op de kleurrijk beschilderde balken liet de keizer meer dan 14.000 tafereeltjes schilderen. We wandelen langs het meer tot aan het beroemde Marmeren Schip, dat wat tegenvalt, want het ligt er wat verwaarloosd bij. Hier nemen we een van de drakenboten om terug te keren en de zon begint al wat te zakken als we bij de elegante Brug met de 17 Bogen aankomen. Hier maken heel wat toeristen een romantisch avondwandelingetje terwijl een paar vliegeraars prachtig gekleurde vliegers in diverse vormen de lucht in laten. Mooi voor foto en film! Intussen is de zon verdwenen en er waait een fris windje. 

Op de terugweg naar het hotel komen we langs de Olympische site met het intussen beroemde Vogelneststadion en de Water Cube. Er is nog steeds een speciale China 11vergunning nodig om de site te betreden, maar daar hebben wij de tijd niet voor. Onze bus houdt wel even een fotostop aan de overkant van de drukke ringweg zodat we toch nog een indruk krijgen van de prachtige moderne bouwwerken. En dan wringen we ons door het drukke verkeer richting hotel. Beijing telt niet minder dan 5 ringwegen. De echte binnenstad ligt binnen de eerste en tweede ring. Het is bijna 18 uur als we terug in het hotel zijn, waar ons een uurtje rust gegund wordt. Ondanks alles voelen we ons helemaal niet moe, in tegenstelling tot de meeste andere leden van de groep. We gaan toch even op bed liggen, maar van slapen is natuurlijk geen sprake.

Klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, beijing, zomerpaleis |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.