11-02-09

Tian'anmen

banner ok.gif
Woensdag 8 oktober 2008 (1)

Vandaag begint ons programma om 8 uur. Anders dan Anders heeft de gewoonte ons te wekken anderhalf uur vóór het vertrek, dus we moeten al om 6.30 uur opstaan. Als we in de ruime patio van het hotel komen, blijkt iedereen al aan tafel te zitten. Zij hebben blijkbaar allemaal minder tijd nodig voor hun toilet dan wij, ofwel staan ze nog vroeger op. We besluiten om voortaan ook de wekker een half uurtje vroeger te doen aflopen. Het ontbijtbuffet is uiteraard zeer uitgebreid, maar we laten toch maar de Chinese kant links liggen. Er is trouwens voldoende variatie aan de westerse kant. Kaas is er evenwel niet. De Chinezen schijnen namelijk geen melk te kunnen verdragen omdat er een stof in zit die hun gestel niet kan verteren, alhoewel daar bij de jeugd verandering schijnt in te komen. Daarenboven mijden we de melkproducten gezien het recente voedselschandaal waarbij duizenden mensen een nieraandoening hebben gekregen en een tiental baby's zelfs gestorven zijn doordat er melamine aan het melkpoeder was toegevoegd. Gelukkig blijkt de boter uit Nieuw-Zeeland te komen, dus daarmee lopen we geen gevaar. Ik kan het wel niet laten om een "honderdjarig ei" te proeven. Het is een hard gekookt eendenei dat in een mengsel van kalk, as, zout en rijstkaf twee tot vier maanden houdbaar gemaakt wordt. Het ziet er dan ook grijs uit en de smaak is ronduit afschuwelijk. De buitenkant is krokant, en dan blijkt dat dit de schaal is. Ik weet niet of je die inderdaad mee moet opeten, maar ik laat het hele ei toch maar verder onaangeroerd. 

We vertrekken stipt om 8 uur voor het hoogtepunt van ons bezoek aan Beijing: het Tian'anmenplein en de Verboden Stad. Het weer is prachtig: een helderblauwe lucht en geen wolkje te bespeuren. Dat is voor Beijing zeer uitzonderlijk want normaal hangt er boven de stad een grijze smog die wordt veroorzaakt door de enorme luchtbezoedeling. Tijdens de Olympische Spelen waren hele fabrieken gesloten en werd het autoverkeer gehalveerd door auto's met even en oneven nummerplaten beurtelings te verbieden. Deze maatregelen zijn intussen opgeheven, maar men overweegt om het verkeer definitief te beperken waarbij elke auto maar vier dagen op vijf zou mogen rijden. Maar dat is nog niet ingevoerd, dus we mogen ons met dit weer echt gelukkig prijzen. China 15We maken een kort ritje per bus naar het Tia'anmenplein en maken kennis met de drukte van de stad. Er is veel autoverkeer, maar vooral het grote aantal voetgangers en fietsers op de kruispunten bieden een echt spektakel. In drommen staan ze voor de verkeerslichten en van zodra het licht op groen springt, schieten ze naar alle kanten het kruispunt op. Onbegrijpelijk hoe er in die wirwar geen ongelukken gebeuren. Op de stoep, maar net zo goed midden op straat, zijn vrouwen bezig met bezem en vuilblik het zeldzame straatvuil op te vegen. Hier en daar valt mij een man op, gezeten op een vouwstoeltje en gekleed in een blauwe werkvest met rode armband. Tom vertelt me later dat het "wijkverantwoordelijken" zijn van de partij, die geen politiebevoegdheid hebben, maar alleen moeten toezien op de orde en discipline op straat. Spionnen dus.  In parken en op pleintjes zie je hier en daar een groepje mensen hun dagelijkse tai-chi oefeningen doen. We weten niet waar eerst kijken. 

Het is een paar honderd meter wandelen naar het Tian'anmenplein of het Plein van de Hemelse Vrede en de drukte wordt steeds groter. Plots staan we voor het immense plein waar zich talrijke historische gebeurtenissen hebben afgespeeld en waar meer dan eens een miljoen mensen verzameld waren. Een miljoen...bijna niet te geloven, maar als je op het immense plein staat, kan je er wel in komen. Iedereen herinnert zich de televisiebeelden van de studentenopstand in 1989 en vooral de moedige student die in zijn eentje een grote tank in bedwang wist te houden. China 16Het doet altijd iets speciaals met een mens wanneer je in levenden lijve op zo'n historische plaats staat. Het is alsof je je nu pas kan voorstellen hoe het allemaal moet geweest zijn. Op het plein wemelt het van de toeristen. Ook hier zien we de groepen met rode petjes achter het vlagje van hun gids aan lopen en in een lange rij geduldig aanschuiven voor een bezoek aan het Mausoleum van Mao Zedong. Het zijn mensen uit de provincies die zich in de partij verdienstelijk hebben gemaakt en daarvoor beloond worden met een reisje naar de hoofdstad. Hier beleven ze dus het hoogtepunt van hun uitstap. Ze zullen gedurende enkele seconden het gebalsemde lijk van hun Grote Roerganger kunnen aanschouwen. China 17De wachtrij is kilometers lang en wordt in toom gehouden door mannen met rode armband die met megafoons instructies geven. Voor  de buitenlandse toeristen zoals wij, is dit al een attractie op zich. Ook mooi om zien is hoe iedereen, alleen of in groep, poseert voor een foto en daarin doen de westerse toeristen niet onder voor de Chinese, ook wij niet. En dan moet natuurlijk de Poort van de Hemelse Vrede met de reusachtige foto van Mao op de achtergrond staan.

Klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, beijing, tian anmen |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.