20-02-09

De Hutongs

banner ok.gif

Woensdag 8 oktober 2008 (4) 

Het is nog altijd prachtig weer en behoorlijk warm. We rijden naar de hutongs, of de oude volkswijken met hun smalle steegjes en kleine huisjes. De meeste oude wijken hebben plaats moeten maken voor moderne hoogbouw, maar er blijven er toch nog een paar over. Sommigen beweren dat ze enkel voor het toerisme zijn bewaard gebleven en er zijn dan ook veel toeristen. Voor ons staat een tochtje per riksja op het programma. China 25Per koppel nemen we plaats in één van de klaarstaande voertuigen en zo trekt onder enig gegiechel een colonne van 11 riksjas de hutongs in. Onze tengere chauffeur blijkt een taaie te zijn want hij trekt met opvallend gemak zijn voertuig mét het respectabele gewicht van zijn twee passagiers op gang en peddelt vlot door de smalle straatjes. Na een kwartiertje bereiken we een rivier waarlangs aantrekkelijke terrasjes met al te luidruchtige muziek de toeristen trachten te bekoren. Vruchteloos blijkbaar want er zitten alleen maar enkele Chinezen van hun thee te genieten. Wij maken een wandeling langs de winkeltjes en maken gretig enkele pittoreske foto's. China 26Het typische van de hutongs is dat de huizen hier gegroepeerd zijn rond ommuurde binnenkoertjes, waar verschillende gezinnen samen leven. Het aantal elektriciteitstellers aan de ingangspoort verraadt hoeveel gezinnen er achter het poortje schuil gaan. Boven de poort kan je trouwens aan het aantal zegelrollen ook zien wat de status was van de oorspronkelijke bewoner. Er is trouwens nu nog steeds een aanzienlijk verschil in luxe en omvang merkbaar. Nu beschikken de meeste huisjes over water en elektriciteit, maar toiletten en bad zijn nog altijd openbaar. Iedere morgen is het er aanschuiven om aan de beurt te komen. Even verder staat onze riksja ons weer op te wachten. Hij brengt ons nu naar één van de huisjes waar de vrouw des huizes ons een eenvoudig, maar lekker avondmaal zal bereiden. De groep is net iets te groot om in de kleine huiskamer rond de tafel plaats te nemen en samen met onze gidsen en Johan en Rita, nemen wij plaats in een achterkeukentje, 'toile cirée' op tafel net zoals vroeger bij ons. Een en ander doet mij trouwens aan mijn jeugd denken, toen ook bij ons het leven van veel mensen zich niet in hun woonkamer, maar in een klein bijgebouwtje afspeelde. Het eten wordt bereid in een piepklein keukentje waar een grote wok staat te dampen en te sputteren. Ook de man des huizes is flink in de weer om ons te bedienen. 

Na het eten gaat het in volle vaart terug naar de bus, zigzaggend en voortdurend bellend tussen voetgangers, fietsers en andere riksja's. Even komen we zelfs in een lichte aanrijding met een tegenkomende riksja, maar daar blijken beide bestuurders zich niets van aan te trekken. We hebben niet veel tijd te verliezen, want om 19 uur moeten we in The Red Theatre zijn waar ons een Kungfu-show te wachten staat. Bij de bus staan verschillende straatverkopers ons op te wachten om ons souvenirs te verkopen: boeken, poppetjes en... 'échte' Rolex-uurwerken, of "Lolex" zoals ze hier zeggen. We maken er een beetje een spelletje van bieden en afbieden van, maar het kost ons veel moeite om ze af te schudden. De bus laat even op zich wachten, maar ondanks het drukke verkeer komen we toch tijdig aan bij het Red Theatre. Het is intussen donker en de kleine parking vóór het theater staat al vol autocars. China 27Onze bus kan zich er toch nog met veel moeite tussenwringen en we stappen het theater binnen. De hele voorgevel zit verscholen achter een geordend netwerk van rode latten en met de spots erop geeft het geheel een mooi effect en zelfs enige allure. Voor de rest is de hele vertoning een nogal slappe en vooral commerciële bedoening, al moet gezegd dat sommige kungfu- en karatestoten indrukwekkend zijn en de choreografie best wel te genieten is. De show vertelt het verhaal van een klein jongetje dat wordt opgenomen door monniken en geleidelijk uitgroeit tot abt. We leren dat Kungfu niet alleen een gevechtssport is, maar een cultuur van extreme lichaamsbeheersing die ook door monniken werd beoefend. Ik vind het vooral Chinese stoerdoenerij en het is niet echt mijn ding. Ook het enthousiasme van de rest van de groep is eerder matig. De hele vertoning heeft anderhalf uur geduurd en dat was toch wel iets te lang naar mijn smaak. 

Op de terugweg krijgen we een indruk van Beijing by night. We rijden langs heel drukke brede boulevards en grote chique hotels. Eén ervan, The Legend, is een mastodont in pure Las Vegasstijl met chique limousines voor de deur. Het is splinternieuw en ook Tom ziet het voor het eerst. Hij wijst ons ook op het grootste shoppingcenter ter wereld, althans tot voor kort, want blijkbaar begint ook hier de economie wat te sputteren: in de 5 hoge blokken zijn momenteel nog slechts de 5 eerste verdiepingen in gebruik. Het is 21.30 uur als we aan het hotel aankomen en iedereen trekt meteen naar zijn kamer. Het was immers een zéér gevulde en lange dag en iedereen is moe. De zon heeft ons een beetje roodgebrand. Het was uitzonderlijk mooi weer vandaag, maar voor morgen zijn de vooruitzichten iets minder: 9 à 20°. Zo goed als vandaag zal het dus waarschijnlijk niet worden, maar ja... twee opeenvolgende heldere dagen kan waarschijnlijk niet in Beijing.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, beijing, hutongs |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.