06-03-09

De moslimwijk

banner ok.gif

Vrijdag 10 oktober 2008 (3)

We verlaten de muur en dalen af naar het Kalligrafiestraatje, een soort ambachtenmarkt: kraampjes met jadebeeldjes, stempels, Chinese maskers, kalligrafische teksten en penselen in alle maten. We krijgen een demonstratie van aquarelschilderen. In een mum van tijd schildert een man een prachtige pioenroos op zijn blad, zeer kunstig. Er zijn zoveel pittoreske plaatjes te maken dat mijn camera niet stil staat. Op het einde van de straat staat een hele massa mensen. China 40Daar is iets te doen blijkbaar. We gaan een kijkje nemen en het blijken ouders en grootouders te zijn die hun kinderen aan de schoolpoort komen afhalen. Per klas en netjes in de rij komen de kinderen luid zingend naar buiten marcheren. Ze moeten eerst door een haag van ouders lopen vooraleer ze losgelaten worden. En hun enthousiasme en vrolijkheid zijn ontroerend. Dit levert natuurlijk dé foto’s en videobeelden van de dag op.  Vervolgens brengt de bus ons naar de moslimwijk. Hier leeft de Huiminderheid, een gematigd en zeer geïntegreerd moslimvolk, dat er zeer Chinees uitziet. Alleen het klein wit hoofddeksel van de meeste mannen en de sluier van enkele vrouwen, verwijzen naar hun religieuze overtuiging. We komen terecht in de drukke, chaotische sfeer zoals we die uit vele filmpjes en foto’s kennen: een drukke, smalle straat vol kraampjes, restaurants en winkeltjes. Het is één gewriemel van mensen, fietsen en karretjes. Alle mogelijke gerechten worden hier op straat gekookt en gebakken, de rekken puilen uit van verse groenten en fruit en China 41de verkopers prijzen luid hun waren aan. Hier en daar laait het vuur metershoog op. Mooie Chinese types, vooral verweerde oude mensen, doen er hun inkopen. We hebben ogen tekort, niet alleen voor de ons onbekende producten, die er overigens niet altijd smakelijk uitzien, maar ook voor de primitieve en geïmproviseerde vuurtjes, ventilatoren, ketels en pannen. Dit worden ongetwijfeld van de mooiste foto’s van onze reis. In een van de winkeltjes bemerk ik de kleine rode boekjes van Mao. Het zijn kraaknieuwe boekjes, die voor de toeristen in alle talen gedrukt worden. Ik kan het toch niet laten er eentje te kopen als souvenir en kies voor een exemplaar in het Frans.  Ze vragen er 25 Yuan voor, maar ik krijg de prijs toch naar beneden tot 10 Yuan. Voor 1 Euro kan je toch niet gefopt zijn, vind ik. We wandelen verder tot aan de Grote Moskee. Ook die oogt meer Chinees dan islamitisch: hij is ondergebracht in een zeer oude tempel (1.000 jaar oud!), die er een beetje stoffig en verwaarloosd uitziet. Hier en daar ontwaar ik een schaarse Arabische tekst en in de grote gebedsruimte staat een gelovige in alle eenzaamheid en stilte zijn dagelijks gebed te doen.  

Om 17.45 uur zijn we terug in het Hyatt Regency Hotel dat mooi in het centrum gelegen is. Het is natuurlijk een heel chique bedoening en de ruime kamers zijn zeer stijlvol ingericht met een duidelijk oosters karakter. Zo schuift er een rijstpapieren scherm voor het venster en dat geeft een zeer aparte sfeer. We hebben eventjes wat tijd, die ik benut om kaartjes te schrijven naar het thuisfront. Ik heb er in het Han Yanling Museum zeer mooie op de kop getikt met voorgedrukte postzegels op, handig want waar vind je hier anders postzegels? Om 19 uur verzamelen we terug in de lobby en trekken naar de buurt van de Bell Tower, waar ons in een restaurant een “keizerlijk diner” te wachten staat. De bus kan evenwel niet tot bij het restaurant komen, dus we krijgen er een extra wandeling doorheen de moslimwijk bij. Het is er zo mogelijk nog drukker dan daarnet en de avondverlichting geeft nog een extra dimensie aan de gezellige sfeer. China 42Het keizerlijk diner bestaat een dumpling menu, een hele reeks gestoomde deegpakjes, gevuld met vlees en/of groenten. Ze worden ook wel dimsum genoemd. Er komen er wel een 20-tal verschillende op tafel in verschillende kleuren en vormen. De smaak is zeer gevarieerd en ze zijn zéér lekker. We sluiten af met een hete soep met… mini-dumplings. Na het eten volgt nog een verrassing: één van de groepsleden, Clara, blijkt jarig te zijn en er wordt een grote taart binnengebracht. Het is een pompeuze biscuit, veelkleurig versierd en met veel slagroom. Grote hilariteit als we ontdekken dat de versiering bestaat uit tomaten en peterselie… De sfeer zit er goed in en vooral Frieda is in vorm en doet de groep schaterlachen met haar sappig vertelde verhaaltjes in onversneden Westvlaams.  

Als we buitenkomen zitten we midden de drukte van wat ongetwijfeld dé uitgangsbuurt is van Xi’an. Er zijn zeer veel jonge mensen op straat, het is immers vrijdagavond. De Noorderport is prachtig verlicht en in het licht van de spots laten mensen kleine papieren vliegertjes langs lange koorden omhoog. Een prachtig effect! We komen terug in het hotel tegen 22 uur en we zoeken nog even het Business Centre op om onze e-mails te bekijken. Hier kan je op het internet voor 2,5 Euro per minuut, niet goedkoop, maar we moeten de kans grijpen als het kan. Toegang tot het internet blijkt toch niet zo evident in China als we dachten en we beschikken daarenboven over zeer weinig vrije tijd. Niettegenstaande het Business Centre volgens de vriendelijke dame in de receptie open moet zijn tot 23 uur, blijkt het al gesloten. Het internet zal dus voor een andere keer zijn. We zijn nog maar pas op de kamer als we opgebeld worden door de receptie. Ze willen zich verontschuldigen omdat ze ons verkeerd geïnformeerd hebben: het Business Centre sluit niet om 23 maar om 22 uur. Dat vind ik attent!

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, xian, moslimwijk |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.