20-03-09

Restaurants als een groentenwinkel

banner ok.gif
Maandag 13 oktober 2008 (3)

Tegen 16.15 uur zijn we terug in het Regent Hotel in Dali, een lelijke mastodont volledig in marmer. Dali is immers het centrum van de marmerwinning. Vooral in de lobby heeft men er een staalkaart van gemaakt waardoor de immense ruimte wel indrukwekkend is maar tegelijkertijd wat potsierlijk. In onze ogen is het zelfs lelijk, maar voor de Chinezen is dit ongetwijfeld het einde. Er hangt o.m. een kolossale luster en in de lange gang naar de kamers staan metershoge vazen en beelden, alles in marmer. De kamers zijn navenant: zéér ruim, eerder eenvoudig meubilair maar een heleboel kleine “speciallekes”: een dvd-speler (maar geen dvd’s), badkruiden, condooms en een spray “in order to totally raise your sexy level”… We nemen een verfrissende douche en rusten even uit op de kamer. We krijgen tijd tot 18 uur want dan vertrekken we met de bus naar het centrum van het oude Dali. Langs de rechte verkeersvrije straten, die een dambordpatroon vormen,  lopen kleine beekjes waarin helder water klatert. Er heerst een gezellige drukte. China 61We krijgen 45 minuten om vóór het diner nog wat vrij rond te wandelen. We maken er kennis met de eenvoudige Chinese restaurantjes, die er op het eerste zicht eerder uitzien als een groentenwinkel: op de stoep staan een hele reeks plastieken kommen met allerlei groenten en fruit, maar ook met vers vlees en vis, ja zelfs levende diertjes zoals slangen bv.  Achter de open gevel kijk je in een kale, door neonlampen verlichte ruimte met een paar simpele keukenmeubeltjes: het restaurant. Bij sommigen zie je in een kleine, slordige keuken waar een kok met veel vertoon de vlam in de wok laat slaan. Wij gaan eten in het Star Café, een café in westerse stijl waar vroeger de backpakkers verzamelden. China 62Nu is het overgenomen door Chinezen en het hele vreemdelingenstraatje is uitgegroeid tot een trendy plek vol restaurantjes en cafés. Je kan er o.m. Leffe, Hoegaerden en Kwak krijgen… In het Star Café beleven we een gezellige avond. We voelen ons thuis in het kleine cafeetje en genieten van een lekker diner met een mengeling van Chinese gerechtjes, maar ook pizza en frietjes. 

De hele groep is moe en rijdt na het eten met de bus terug naar het hotel. Wij besluiten echter om nog wat rond te slenteren in de stad en straks met een taxi naar het hotel terug te keren. Ik ben noodgedwongen gestopt met filmen, want mijn batterij is op. Christiane heeft ondertussen de batterij van haar fChina 63ototoestel terug opgeladen, dus we kunnen toch nog een beetje voor het nageslacht vastleggen. Christiane is er niet gerust in wanneer ik een foto maak van een of andere autoriteit die, geëscorteerd door militairen en enkele bodyguards, door een plaatselijke schone in klederdracht wordt rondgeleid. We lopen even een grootwarenhuis binnen om te zien hoe die er in China uitzien. Niet echt anders dan bij ons eigenlijk. Bij de kassa ligt een stapel rode zakken met gele tekst bedrukt, niet in plastiek maar in een soort synthetische stof. Ik vind ze wel mooi en typisch en wil er eentje meenemen, maar prompt springt een mannetje te voorschijn die me er op wijst dat ze 0,05 Yuan kosten. Ik betaal het graag, want voor een halve eurocent kan je je goesting niet breken, vind ik.  

De taxi die ons terugbrengt kost 5 Yuan of een halve euro. Ik wil in het hotel nog wat euro’s wisselen, maar de automaat in de lobby kent alleen Amerikaanse en Hongkong Dollars en aan de receptie wisselen ze geen geld om. Het zal dus voor morgen zijn. In de lange gangen van het hotel gaan we op zoek naar onze kamer. Niet eenvoudig in deze doolhof, maar geen nood: er staat een meisje in klederdracht om ons de weg te wijzen. Om half tien liggen we in bed, vermoeid maar met een massa indrukken en herinneringen om te verwerken.

Klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, dali |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.