26-03-09

Een Naxi Dongba show

banner ok.gif
Dinsdag 14 oktober 2008 (3)

Tegen 18.30 uur zijn we mooi op tijd terug op de afspraak met de groep en trekken we naar Hotel Grand Lijiang voor het diner. Geen ronde, maar gewoon rechthoekige tafels deze keer en een uitgebreid buffet met veel vlees, zelfs een hele beenham, die echter volgens Ivan (hij is slager van beroep en kan het dus weten) helemaal verkeerd wordt versneden. Er is ook een hele tafel met Thaise gerechtjes. Heerlijk. Als drank kies ik deze keer voor een glas aardbeienlimonade, die helemaal niet zoet en verrassend lekker smaakt.  

Om 20.00 uur is het tijd voor een Naxi Dongba show. We treden binnen in een aftands klein en wat muf theatertje. Het doet zowel aan een circus denken als aan een oud parochiezaaltje, maar het doet wel zeer Chinees aan door de vele rode en gele kleuren. Dongba is zowel de naam voor de godsdienst van de Naxi als voor hun priesters en het speciale eigen schrift dat ze gebruiken. Vanavond krijgen we een demonstratie van die cultuur onder de vorm van muziek en dans en daarbij natuurlijk ook van de authentieke klederdracht. China 72We krijgen een plaats toegewezen op de eerste rij wat uiteraard ideaal is om ongehinderd te filmen. Het storende lawaai van een belendende discobar moeten we er jammer genoeg bijnemen. De show begint met een tamelijk lange uitleg van een oude man over de Naxi en over hun pictografisch schrift, waarbij de karakters bijna letterlijk personen en situaties afbeelden. En dan volgt een opeenvolging van muziek en dans, zeer artistiek gebracht en het ziet er allemaal zeer authentiek uit. Vooral de muziekinstrumenten zijn nogal primitief: trommels, een grote yakhoorn, een driesnarige mondharp. Ook de gezangen zijn opmerkelijk. Met hun schrille stemmetjes komen ze in onze oren zelfs wat lachwekkend over wat een deel van onze groep in een gênante slappe lach laat uitbarsten. De dansbewegingen zijn bijzonder gracieus en elegant en de diverse kostuums zorgen voor een dongbavoortdurend wisselend kleurenspektakel. Hoofdfiguur is een zeer oude man met een indrukwekkend hoofddeksel vol lange veren. Hij voert mysterieuze dansen uit en bespeelt de yakhoorn. Het hoogtepunt van zijn optreden is het blazen op twee yakhoorns tegelijk. De voorbereiding duurt minutenlang en uiteindelijk slaagt hij erin om twee eentonige klanken uit de hoorns te blazen. In tegenstelling tot onze giechelende reisgenoten, ben ik onder de indruk van de show en zeer blij dat we dit hebben meegemaakt. Ik ervaar het als iets authentieks en vind dat dit ver verwijderd is van de vele commerciële folkloreshows die je elders in alle toeristenoorden ter wereld worden voorgeschoteld.  

De show is gedaan om 21.15 uur en we wandelen door de schitterend verlichte straatjes via het marktplein terug naar ons hotel. Deze keer gaan we aan de voorkant naar binnen en zo ziet het er nog veel mooier en indrukwekkender uit. Er zijn onderhoudswerken bezig en de receptioniste had ons beloofd dat ze tegen 17 uur zouden ophouden, maar om 22.30 uur hoor ik nog altijd kloppen… Het belet ons niet om snel in een diepe slaap te verzinken.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, lijiang, naxi |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.