08-04-09

Shangri-La, het verloren paradijs

banner ok.gif
Donderdag 16 oktober 2008 (4)

Om 17.15 uur komen we aan bij het Paradise Hotel in Zhongdian. Het is een tamelijk nieuw vijfsterrenhotel dat in een wat bizarre stijl gebouwd is: het heeft de onpersoonlijke allures van een modern internationaal hotel, maar er zijn duidelijke Tibetaanse accenten in verwerkt. Mooi is het niet echt, maar indrukwekkend wél. Vooral het grote tropische zwembad, palend aan de immense lobby valt op. Het ligt er evenwel verlaten bij en biedt zo een beetje een trieste aanblik. We krijgen een zeer ruime kamer met zithoek. Ook hier Tibetaanse accenten: het plafond is China 87gedeeltelijk bespannen met zwart-gele zijden doeken en ook de gordijnen, in een speciale vorm geplooid, zijn van dezelfde stof. Speciaal en toch wel stemmig. Op de nachttafel ligt het dunste telefoonboek dat ik ooit zag: slechts 44 bladzijden. Bij het uitrusten vóór het diner, kijk ik nog even terug op de lange dag. Zonder echte hoogtepunten was het toch een onvergetelijke belevenis, mede dankzij het prachtige weer: blauwe hemel, zon, warm maar in de bergen toch een lekkere temperatuur dankzij een verfrissend windje. Vanavond in Shangri-La is het echter al heel wat frisser. Het was ook een fotohoogdag: prachtige opnames van kleurrijke mensen, maar vooral van de overweldigende natuur. Onderweg zagen we ook nu weer van die typisch Chinese toestanden. Eén ervan zijn de onvermijdelijke wc’s. Tot nu toe had Anders dan Anders ons handig naar nette toiletten geloodst, maar vandaag kregen we ze te zien: een grote zaal met een rij toiletten, enkel afgescheiden door lage muurtjes, zodat je de mensen ziet zitten, gehurkt boven een gat in de grond. De stank en het geluid heb je er natuurlijk gratis bij. Chinezen komen blijkbaar naar een toilet niet alleen om hun behoeften te doen, maar ook om uitgebreid en luidruchtig te rochelen. Nu het verboden is om te spuwen op straat, is dit inderdaad de meest geschikte plaats, maar toch… 

Om kwart voor zeven vertrekken we naar de oude stad naar het Potala Restaurant. Aan de buitenkant ziet het er eerder gewoontjes uit, maar het Tibetaans interieur is prachtig en ronduit chique: rijkelijk versierd en met mooi antiek meubilair. Vanavond eten we uiteraard Tibetaanse specialiteiten met China 88o.a. yakkaas en Tibetaanse dumplings. Voor de gelegenheid bestellen we aan onze tafel een fles rode wijn en het wordt een van de betere diners van de reis. Maar de rust en de gezelligheid worden algauw verstoord door een groep feestvierende Chinezen. Volgens Tom zijn het ambtenaren, die iets te vieren hebben, een verjaardag of zo. Ze drinken meer dan ze eten en het lawaai wordt steeds erger. Er wordt een microfoon doorgegeven waarin wie het wenst een liedje kan zingen. Het spreekt vanzelf dat de meest zatten onder hen die kans het eerst grijpen, of ze nu kunnen zingen of niet. Dit soort uitspattingen schijnen in China dagelijkse kost te zijn en behoren dus tot de hedendaagse Chinese cultuur. Enfin, dat hebben we dan ook eens meegemaakt. Na het eten maken we nog een korte wandeling door het stadje. Ondanks het feit dat ook hier nagenoeg alles recent werd gebouwd, ziet het er mooi en gezellig oud uit. China 89Hier moeten we morgen ongetwijfeld nog eens terug komen als we de tijd krijgen. Op het marktpleintje gaan we kijken naar een opmerkelijk oud gebruik. Iedere avond als het niet regent, komen de mensen hier van 20 tot 22 uur bijeen om samen te dansen, jong en oud, maar het valt op dat het vooral de vrouwen zijn. Ze vormen twee concentrische cirkels rond het plein en voeren er een tamelijk ingewikkelde rondedans uit. Er zijn zo een achttal varianten en het zijn de ouderen (in klederdracht) die ze aan de jongeren –en enkele moedige toeristen- aanleren. Er is veel ambiance.  

Om 21 uur zijn we terug in ons hotel. Tom heeft ons gezegd dat in deze streek de telefoontarieven zeer laag zijn en we willen vanavond dus wel eens naar huis bellen. Hendrik en Karien blijken jammer genoeg niet thuis te zijn, dus ik spreek een boodschap in. Dat kost me… 3,5 Yuan of 0,35 Euro, inderdaad spotgoedkoop! Morgen proberen we het opnieuw. Nu gaan we nog een wijntje drinken met Johan en Rita en Johan en Lena. Bij gebrek aan een echte bar moeten we plaats nemen in de reusachtige lobby waar we helemaal alleen zitten. Gezellig is anders.

 klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, zhongdian, shangri-la |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.