12-04-09

Herfstwandeling

banner ok.gif

Vrijdag 17 oktober 2008 (2)

Om 12 uur zijn we terug beneden bij de bus. Hier staan de obligate kraampjes en bedelaars die vergezeld zijn van mooie yaks en uitgedost in prachtige klederdracht. Tom vraagt ons om ze niet te fotograferen, want dan vragen ze om geld. We doen er volgens hem beter niet aan mee, want ze worden stilaan een pest voor het toerisme. De verleiding is groot, maar we houden onze camera’s op zak. Het is tijd voor de lunch en daarvoor rijden we even terug naar het centrum van Zhongdian, naar een groot hotel. De grote eetzaal ligt er verlaten bij en de kuisploeg is volop bezig met dweilen en ramen poetsen. Ze werken de hele tijd door terwijl wij aan het eten zijn en dat komt de gezelligheid  natuurlijk niet ten goede. Het eten is overigens ook niet veel zaaks.

Na de lunch brengt de bus ons naar het Potatso National Park op een halfuurtje rijden van Zhongdian. Eerst rijden we in de vallei talloze boerderijen met “godenzetels” voorbij, hier en daar een weide met grazende yaks en dan komen we in een meer bosrijke streek met kronkelende riviertjes, een zeer weids en vriendelijk landschap. We moeten opnieuw overstappen op de officiële bussen van het park. Onderweg houdt de bus tweemaal een fotostop, o.m. bij een vredig blauw meer. En dan, na nog ongeveer een halfuur rijden, bereiken we het Bita Hai Meer. Hier staat een wandeling op het programma van 4,2 kilometer rond het meer. We bevinden ons op 3.600 meter hoogte. De wandeling is volledig vlak en China 95verloopt op een mooi aangelegd pad van houten planken. Rond het meer groeien rododendrons en vooral veel eikenbomen, die nogal verschillen van de eiken van bij ons: ze zijn kleiner en veel ranker.  De herfst begint hier en daar zijn kleuren te ontplooien en dat geeft af en toe een oranje of gele vlek in het groen. Zeer mooi, maar het wordt hier over een weekje of zo ongetwijfeld nog veel mooier. Hoedanook, we genieten van het landschap en het mooie weer en maken eens te meer prachtige foto’s en videobeelden. Daardoor geraken we natuurlijk hopeloos achter op de rest van de groep, maar Tom blijft bij ons en zegt ons voortdurend dat we ons niet moeten haasten. Ook hij maakt van het mooie weer gebruik om foto’s te maken. In de weiden bloeit edelweiss. Op het einde van de wandeling wacht ons een lange steile trap die ons tot aan de bushalte brengt. Hier treffen we een viertal groepsleden die ter plekke zijn gebleven omdat ze vreesden dat de wandeling te lastig zou zijn. Ze hadden ongelijk. 

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (1) | Tags: china, zhongdian, shangri-la, bita hai |  Facebook | |

Commentaren

Hey Ik wens je nog een fijne paaszondag.

Gepost door: martin | 12-04-09

De commentaren zijn gesloten.