20-04-09

De krentenbroden van Guilin

banner ok.gif
Zaterdag 18 oktober 2008 (3)

Onmiddellijk na de lunch vertrekken we naar de luchthaven voor onze tweede vlucht van de dag, die ons naar Guilin zal brengen. Intussen is het zonnig geworden en zeer warm. Vanaf nu zal het alleen maar warmer worden en de vooruitzichten voor China 103Guilin zijn tussen 21 en 28°C. We doden de wachttijd op de luchthaven met een andere specialiteit van de streek: Yunnankoffie. Superlekker, maar niet goedkoop: 45 Yuan of 4,5 Euro. Om 14.20 uur gaat de Boeiing 737 van de grond voor een vlucht van één uur en tien minuten. Bij het opstijgen hebben we een mooi zicht op een groot meer dat groen ziet van de algen. Als we in Guilin aankomen is het nóg warmer dan verwacht: niet minder dan 34°C. Nu zullen de warme kleren zeker mogen opgeborgen worden! Om 16 uur zitten we alweer op de bus, die ons na een uurtje rijden aan het Sheraton Hotel aflevert. Het is een prachtig vijfsterrenhotel, zeer gunstig gelegen aan de boorden van het Banyuan Meer en op een stap van het autovrije winkelcentrum. Het is naar mijn mening het meest stijlvolle van al onze hotels op deze reis: overal marmer en ruime salons en zithoeken met mooi meubilair. We krijgen een mooie grote kamer in donkerbruin hout in luxueuze Westerse stijl, maar toch met een Oosterse toets. Er staat een ultramodern groot flatscreen tv-toestel.  

Tom meldt ons dat er een probleem is met onze vlucht van aanstaande dinsdag: zonder verdere uitleg is de vlucht naar Macao afgelast. Hij heeft echter intussen al een alternatief geregeld. We zullen op Guangdong vliegen en van daaruit wacht ons dan nog een busrit van twee uren naar Macao. Als gevolg daarvan zullen we het bezoek aan de Grot van de Rietfluit moeten missen, maar heel erg is dat volgens Tom niet. Het gaat namelijk over weliswaar zeer spectaculaire grotten met enorme stalagmieten- en stalactietenformaties, maar de Chinezen hebben er een kitscherige lichtshow van gemaakt die pijn doet aan de ogen. En daarmee zijn we alweer getroost. 

De streek rond Guilin is bekend om haar mooie landschappen met karstbergen. Ze schieten overal als kleine, steile heuvels met afgeknotte toppen uit de vlakte op en vormen zo een heel speciaal decor, dat we vooral morgen zullen kunnen bewonderen op onze cruise op de Li Rivier.
 China 106

Bij het binnenrijden van de stad zien we ze zowel links als rechts van de weg. Sommigen noemen ze krentenbroden, maar ze dragen ook de naam “Misty Mountains” omdat ze bijna altijd in een lichte nevel liggen wat voor mooie kleurschakeringen zorgt. Door dit alles vormen Guilin en omgeving het gedroomde decor voor talloze films en verhalen. Guilin is voor vele Chinezen een beetje wat Napels in Europa is: “Guilin zien en dan sterven”.  Verder is het de stad van de osmanthus, de welriekende gele heester, die we vorige week nog even konden bewonderen in het Zomerpaleis in Beijing. In de bloeitijd - amper twee weken per jaar - schijnt de hele stad hier naar osmanthus te ruiken. Jammer genoeg is die periode net voorbij. We bevinden ons hier overigens niet langer in Yunnan, maar in de autonome regio Guangxi Zhuang waar de Zhuang-minderheid leeft, een van de 56 officieel erkende etnische groepen in China. Ze zijn met 18 miljoen en daarmee de grootste minderheidsgroep in China. De meerderheid van de 1,3 miljard Chinezen zijn de Han die door het innemen van alle vruchtbare gebieden in de laagvlakten de totale suprematie in China hebben veroverd. Op veel plaatsen  onderdrukken ze de minderheden of erkennen ze hoogstens enkele autonome gebieden waar een zeer beperkte mate van zelfbestuur wordt toegestaan, maar echte erkenning of respect voor andere etnische groepen kennen ze niet.  

De streek waarin we ons nu bevinden, is in de recente geschiedenis van groot belang geweest. Halverwege de 19e eeuw had hier de Taiping Rebellie plaats waarbij de Taiping de Qin Dynastie bevochten en volgens sommige bronnen 50 miljoen mensen het leven lieten. Ter vergelijking: de tweede wereldoorlog kostte het leven aan “slechts” 30 miljoen mensen. In 1939 vertrok hier de befaamde “Lange Mars” van Mao Zedong en zijn Rode Leger. Ook deze gebeurtenis kostte het leven aan 130.000 communisten. Bij hun doortocht door Guilin boden de lokale minderheden  bescherming aan de Nationalisten van Chiang Kai-Shek. Guilin was onder Mao een grauw industriegebied en het is pas onder Deng Xiao Ping, die predikte dat schoonheid de kwaliteit van het leven verhoogt, dat de streek terug opbloeide en het vuilnis werd verwijderd en het watersysteem werd hersteld. Intussen verhuisde trouwens het industriële gebeuren meer oostwaarts naar Guangdong, tot op heden hét centrum van de goedkope namaak en massaproductie. Dinsdag zullen we met de bus deze stad doorkruisen op weg naar Macao.  

Nadat we ons in onze hotelkamer hebben geïnstalleerd, vertrekken we China 104meteen voor een wandeling langs het Banyuan Meer. Aan de overkant rijzen twee hoge pagodes op, een zilveren en een gouden, maar tegen de gouden gloed van de ondergaande zon is het verschil nauwelijks te merken. Ze vormen wél een zeer stemmig en écht Chinees beeld en ook al zijn ze maar 5 jaar geleden gebouwd, toch lijken ze te getuigen van de rijke cultuur van het “Oude Rijk van het Midden”, zoals China zich graag noemt.  We wandelen tot aan de Zuiderpoort en de Tweelingbrug en genieten samen met veel andere toeristen van de zachte zomeravond. Bij de 800 jaar oude heilige Banjanboom, waaronder Boeddha zou geboren zijn, worden we aangeklampt door een giechelende groep Chinese meisjes die met ons op de foto willen en graag hun kennis van het Engels demonstreren: China 105“Do you speak English?” “Yes, I do.”  Om 18.15 uur zijn we terug in het hotel waar ons een uitgebreid buffet te wachten staat. Tom heeft het aangekondigd als een Westers buffet en dat is voor de meesten van de groep goed nieuws: eindelijk nog eens normaal eten. Wij echter zijn blij dat er toch ook een Oosterse kant is, die we dan ook in eerste instantie gaan opzoeken.  We beginnen met een ruime keuze aan sushi en sashimi maar daarna laten we ons toch verleiden door de vele soorten vlees aan de Westerse kant en kiezen  lamsvlees en struisvogel. Lekker, maar eerder karakterloos. Samen met Johan en Rita nemen we er de “wine tasting”-formule bij: voor 65 Yuan krijg je 3 glazen witte of rode wijn , in totaal goed voor 50 cl. Ik kies de witte wijn en krijg achtereenvolgens een voortreffelijke Chardonnay uit Chili en een uit Australië en een Zuid-Afrikaanse Sauvignon Blanc. Niet slecht voor zijn prijs. De rest van de groep zit er een beetje afgunstig naar te kijken, maar dat laten we niet aan ons hart komen. Het is een gezellige avond, die we nog even doortrekken tot in de bar, waar een orkestje Amerikaanse crooners brengt. Johan en Rita kunnen niet weerstaan aan de dansvloer en zetten een paar pasjes. Tegen 22.30 uur gaan we slapen.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, guilin |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.