22-04-09

De Chinese taal

banner ok.gif
Zondag 19 oktober 2008 (1)

Wat hebben we goed geslapen vannacht! Het was een zeer goed, reuzenbreed bed. En toch ben ik om 5 uur al wakker.  Dit hotel is inderdaad prima op alle gebied. Het is recent gerenoveerd en Anders dan Anders komt hier trouwens voor het eerst na een lange periode terug. En toch… hoe goed ook, er mankeert overal wel iets. Hier hebben we een probleem met de verlichting in de kast. Die moet automatisch uitgaan bij het sluiten van de kast, maar dat doet ze niet. Eerst gaat ze om de 30 seconden aan en uit om vervolgens de hele nacht te blijven branden. ’s Ochtends is het trouwens lang zoeken om alle schakelaars van het bedieningspaneel op de juiste stand te zetten zodat we overal licht hebben. Maar… waarover klaag ik? 

Om 8 uur vertrekken we voor een hele daguitstap naar Longsheng, waar we de prachtige rijstvelden gaan bezoeken. Het is een rit van ongeveer 100 kilometer en onderweg leert Tom ons een en ander over de Chinese taal. Meer dan ni hao (goeiedag) en sheshe (dank u) hebben we tot nog toe niet onthouden. Het Chinees kent geen alfabet, maar gebruikt China 107tussen de 20.000 en 50.000 karakters. Niemand kent die echter allemaal. Om je ‘geletterd’ te noemen en te kunnen lezen, volstaat het een 1.000-tal karakters te kennen, maar de meeste Chinezen, die er tussen hun 6e en 15e jaar 9 jaren lagere school hebben opzitten, kennen er ongeveer 2.000. In het middelbare (tot 18 jaar) komen ze tot 5.000 en op universiteitsniveau komen ze tot 10.000. De karakters waren oorspronkelijk heuse pictogrammen zoals we bij de Naxi nog duidelijk konden zien. De combinatie van twee of meer pictogrammen vormden algauw nieuwe begrippen en karakters. Zo werd bv perceel + ploeg = man. We krijgen van Tom een hele reeks dergelijke voorbeelden te zien. Interessant! Hij legt ons ook uit hoe een woordenboek in elkaar steekt. Daarbij wordt uitgegaan van 182 basiskarakters of ‘radicalen’ en dan is het een kwestie van het aantal toegevoegde streepjes of penseeltrekken te tellen. China 108Het kunnen er 1, 2, 3… tot zelfs 19 zijn en zo ontstaan telkens nieuwe begrippen of karakters. Hoe ingewikkeld de geschreven taal ook is, des te eenvoudiger is de grammatica. Die bestaat eigenlijk niet. Zinnen worden gevormd door afzonderlijke begrippen achter elkaar te zetten en vervoegingen, lidwoorden e.d. bestaan gewoon niet. De uitspraak is dan weer zéér moeilijk want de intonatie kan aan hetzelfde woord tot 5 totaal verschillende betekenissen geven. Ook op pc werken is niet eenvoudig: er wordt bij elke aanslag een reeks van alternatieven op het scherm getoond waaruit kan gekozen worden om aldus geleidelijk het juiste karakter te vormen. Hetzelfde gebeurt om een sms te sturen. Mao Zedong heeft geprobeerd om de Chinese karakters af te schaffen, maar verder dan een serieuze vereenvoudiging is hij niet gekomen. Wat wél gelukt is, is de invoering van het pinyin, waarmee het Chinees kan omgezet worden in het Latijns alfabet zodat het door westerlingen kan gelezen worden. Het is in de jaren ’50 ontwikkeld en in 1979 door de Chinese Staat officieel erkend. Tenslotte dient gezegd dat men in Taiwan en Hongkong niet dezelfde karakters gebruikt als in China.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: taal, china |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.