28-04-09

Traag internet

banner ok.gif
Zondag 19 oktober 2008 (4)

De wandeling duurt tot 15.15 uur en dan rijden we terug naar Guilin. Om 17.00 uur zijn we terug aan het hotel en we krijgen de keuze: een parelbedrijf gaan bezoeken of wat relaxen in het hotel. De meesten kiezen voor het laatste en dat doen wij uiteindelijk ook, want dat soort bedrijfsbezoeken is meestal in de eerste plaats commercieel en we willen nog even van het gratis internet gebruik maken. Naast onze G-mailbox en onze eigen CenC-blog, gaan we nog op zoek naar wat nieuws op de site van De Standaard, maar alles is zo ontmoedigend traag, dat we er al vlug de brui aan geven. Het raadplegen van onze Skynet mailbox gaat zelfs helemaal niet. Ik vermoed dat die gecensureerd is. We maken van de vrije tijd tevens gebruik om onze valiezen even te herschikken en… ons resterend geld te tellen want morgen is de laatste dag dat we onze yuans kunnen gebruiken. In Macao en Hongkong hebben ze immers hun eigen munt. Ik heb nog een 1.000 yuan, waarvan ik er nog 550 nodig heb voor de show van Zhang Yimou in Yangshuo. Meer dan genoeg dus, en als ik nog over heb, kan ik nog altijd de bankbiljetten omwisselen in het hotel. Om 19 uur gaan we nog even naar buiten vooraleer we om 20.00 uur terug met de groep verzamelen voor het diner.

We willen even de stad inwandelen, maar op de eerste straathoek treffen we op het terras van een China 115Duits café het Antwerpse deel van onze groep. We drinken samen met hen een Duvel (45 yuan of 4,5 euro!) en de sfeer is al gauw uitgelaten, om niet te zeggen luidruchtig. Niet echt voor ons, maar ja… Het diner vanavond heeft weer plaats in het Sheraton Hotel, maar deze keer in een afzonderlijk zaaltje. Het is er zeer chique en het eten is zeer goed. In de grote zaal naast ons heeft een bruiloft plaats, maar in tegenstelling tot wat we vreesden, leidt dat niet tot geluidsoverlast. Er is veel volk, maar helemaal geen sfeer en het feest is al afgelopen om 21 uur. Na het eten trekken we nog even naar de bar voor een koffie. Hij is heerlijk sterk en we krijgen er drie lekkere koekjes bij. Op een podium staat een vleugelpiano helemaal alleen te spelen. Het surrealistische is dat er niet alleen pianomuziek uitkomt, maar de klank van een heel orkest. Bizar. Ik heb een beetje een geïrriteerde keel en we besluiten toch maar tijdig onder de wol te kruipen. Voor alle zekerheid neem ik neusdruppels in en een Dafalgan om erger te voorkomen. Morgen staat een lange boottocht op het programma en een fietstocht, dus ik zal maar beter fit zijn.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, guilin |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.