12-05-09

Een stukje Portugal in China

banner ok.gif
Woensdag 22 oktober 2008 (1)

Ik heb goed geslapen, maar zeer kort. Mijn keel zit nu helemaal dicht maar eigenlijk voel ik me goed. Voor alle zekerheid neem ik toch nog maar een Dafalgan. We krijgen een mooi ontbijt in een mooi kader. Ik contacteer alle groepsleden even afzonderlijk omdat ik het op mij genomen heb om een omhaling te doen voor de fooi voor Tom. Na wat overleg links en rechts wordt het bedrag vastgelegd op 20 Euro per persoon, maar dat stuit toch bij sommigen op wat weerstand terwijl het voor anderen dan weer te weinig is. Ik hou het er maar bij want blijkbaar kan je toch niet voor iedereen goed doen. Na het ontbijt staat een stadsverkenning per bus op het programma. Onze eigen bus staat in panne, dus wordt er een vervanger besteld. Dat zorgt natuurlijk voor wat vertraging en in afwachting brengen we met de hele groep een bezoekje aan het Sand’s Casino. Op dit uur van de dag is het er natuurlijk niet zo druk als gisteren, maar toch wordt er ook nu aan verschillende tafels gespeeld. Vandaag blijkt een geluksdag voor mij te zijn, want op de stoep voor het hotel vind ik een kettinkje met een juweel. In eerste instantie denk ik dat het een goedkoop nepjuweel is, maar de drie steentjes schitteren zo mooi in de zon dat ik begin te denken dat het toch wel eens echt zou kunnen zijn. Ook anderen aan wie ik het toon, zijn van die mening. Afwachten maar! Ik zal de steentjes  thuis eens laten onderzoeken.

De nieuwe bus is een gammel en rammelend vehikel waarin we weinig ruimte en weinig comfort hebben. Nu pas realiseren we ons dat Anders dan Anders niet alleen garant staat voor prima hotels, maar ook zorgt voor moderne comfortabele bussen.  De eerste indruk van Macao is die van een moderne Westerse grootstad met mooie, brede lanen, hoge moderne buildings en een indrukwekkende skyline. Onze eerste stop is bij het 20 meter hoge bronzen beeld van Kun Iam, de boeddhistische China 131Godin van het Medelijden. Het monument is een geschenk van Portugal aan de stad en het staat in een klein parkje bij de baai, van waaruit je een weids zicht hebt op de drie indrukwekkende kilometerslange bruggen die de eilanden met elkaar verbinden. Daarna rijden we een stukje verder naar het oude stadscentrum en het door Unesco geklasseerde marktplein. De geelgekleurde Portugese gevels en vooral het plaveisel met zijn zwart-witte motieven, gevormd door kleine kasseitjes, zijn de levende getuigen van het koloniale verleden van deze stad. Dit is niet meer Chinees, maar je waant je in Lissabon of Zuid-Amerika. Op het plein wordt een propagandacampagne gehouden voor de Sjanghai Expo, de wereldtentoonstelling van 2010. We wandelen langs de Sint-Dominicuskerk door een smal winkelstraatje China 132tot aan het plein met de lange trappen naar de Sint-Pauluskathedraal. Mooi en indrukwekkend, maar alleen de voorgevel ervan staat nog overeind. Achter de kathedraal ligt het Museo de Macao. Het is een niet te groot maar zeer interessant museum waar vooral op een zeer didactische manier de Portugese en de Chinese geschiedenis en cultuur met elkaar vergeleken worden. Er staan prachtige stukken met als blikvanger een streng bewaakte vaas uit de Mingperiode, die een paar honderd miljoen dollar waard zou zijn. Ze wordt dan ook permanent door een agent bewaakt. Voor de rest is het hoofdzakelijk een museum van volkskunde. Ik kan echter de stukken niet in detail bekijken want ik heb mijn bril op de bus laten liggen. Ik vond het namelijk gemakkelijker van alleen mijn zonnebril mee te nemen, maar die kan ik binnen in het museum natuurlijk niet ophouden. Voor het eerst in mijn leven loop ik dus in een museum rond zonder bril en gelukkig zorgen mijn kunstlenzen ervoor dat ik toch de grote lijnen kan zien. 

Buiten is het zonnig en zeer warm. Het museum ligt op een hoogte en daardoor heb je vanuit de tuin een prachtig panoramisch uitzicht over de stad en de zee. En dan stappen we te voet naar ristorante Litoral waar ons een Macanees-Portugese lunch wordt voorgeschoteld. Een echte verademing na alle Chinese kost: lamsvlees, inktvis, venusschelpjes en… kip met frieten. De sfeer is gezellig en China is ver weg. Na het eten klimt de bus naar de Sint-Laurenskerk hoog boven de stad in een residentiële wijk met chique koloniale villa’s. Van hieruit oogt de moderne stad met enkel zeer opvallende architectonische hoogstandjes echt indrukwekkend. Vooral de extravagante vorm van China 133
het Grand Lisboa Casino is zeer opvallend. In totaal telt Macao 21 casino’s waarvan het Lisboa, de Sand’s, het MGM Grand, Wynn’s, Diamond en sinds kort ook The Venetian de grootste zijn. Terug beneden bezoeken we de kleine, maar prachtige Ama Tempel. De felgekleurde rode muren en de groene geglazuurde dakjes vormen samen met de felblauwe lucht een mooi kleurenpalet. Overal branden bedevaarders wierookstokjes en aan het plafond hangen grote wierookspiralen. De grootste ervan zijn goed voor enkele weken. We zitten weer even middenin de Chinese sfeer en laten dankbaar foto- en videocamera klikken en zoemen.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, macao |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.