20-06-09

De Sixtijnse Kapel van Sicilië

banner sicilie
Woensdag 10 juli 2002 
 

Het lawaai van de haven zorgt ervoor dat ik al voor 7 uur wakker ben: een loeiende sirene, gebonk van containers, af- en aanvarende motorbootjes en een stem door een luidspreker. Daarenboven is het nog altijd zeer warm op de kamer. Het ontbijt wordt geserveerd op het terras waar alles een zeer luxueuze indruk maakt: superstijlvolle obers in het zwart, ruime tafels met bloemen, zilveren couverts, comfortabele stoelen. Het buffet is uiteraard navenant en biedt een grote variatie. We laten het ons smaken en trachten even niet aan de weegschaal te denken: ik eet eieren met spek, parmaham, een broodje met kaas, een croissant en een potje yoghurt met kiwi. Het potje “Maci Abicocchio” (abrikozenmoes) laat ik staan want het smaakt precies hetzelfde als appelmoes uit dozen… 

Vandaag laten we dus de auto een hele dag staan. Wanneer we met het shuttlebusje van 10 uur naar de stad vertrekken is de zon helemaal verdwenen achter de wolken, maar toch is duidelijk dat ze geleidelijk het pleit zal winnen en we hopen op een zonnige dag. Onze wandeling doorheen Palermo zal de hele dag duren en ons langs zo goed als alle bezienswaardigheden brengen. Aan het Teatro Massimo, worden we geconfronteerd met alweer een betoging (Palermo heeft er naar het schijnt dagelijks). Al gauw bereiken we La Vucciria , een typische volkse markt die zich over slechts enkele straatjes in het stadscentrum uitstrekt. Niet te vergelijken met die van Catania, maar toch zeer pittoresk. Hier is de bottarga, ook uovo di tonno genoemd, ruim aanwezig. Ik leer dat het inderdaad de eieren van tonijn zijn die met zout en look in een soort pasta verwerkt worden en daarna gedroogd. Ze zijn niet alleen qua structuur met foie gras te vergelijken, maar ook qua prijs! We zien dus algauw af van het idee om er mee te nemen naar huis, het zou immers zonde zijn van het geld als ze bij thuiskomst door de warmte zouden blijken bedorven te zijn. Aan de Piazza Pretoria, Sicilie 10waar de beroemde fontein met de grote barokke beelden helemaal in de steigers staat voor restauratie, lopen we even binnen in 2 kerken. De San Cataldo is een zeer oude kerk (1160) en vooral als bouwwerk opmerkelijk door de 3 rode koepeltjes die haar een Arabisch karakter geven. De binnenkant heeft een uiterst sobere, bijna minimalistische stijl. Wat een contrast met La Martorana, de Noormannenkerk met haar kleurrijke barokke interieur en vooral schitterende mozaïeken uit de 12e eeuw. Hier hadden in 1282 de Siciliaanse Vespers plaats die veel gelijkenis vertoonden met de Brugse Metten en waarbij de rebellen van het gewone volk de machtige Franse heren in de pan hakten. We trekken verder langs de Piazza Bellini en bezoeken nog de Chiesa Maria Joseph en de Chiesa San Salvatore, waarvan het interieur meer doet denken aan een theater dan aan een kerk.  

Tegen de middag zijn we aan de indrukwekkende kathedraal. Het is een immens gebouw met heel verscheiden stijlen naast en door elkaar. Dat
komt omdat ze zowel als christelijke basiliek en Sicilie 11Normandische kerk heeft dienst gedaan als als Arabische moskee. Daarenboven heeft ze een Catalaans-gotisch voorportaal en een barokke koepel. Tegenover de kathedraal is een klein steegje versierd met grote borden met honderden lichtjes. De mensen hebben de tapijten uit hun huizen gehaald en midden op straat op de grond gelegd zodat ze een lange loper vormen naar een Mariabeeld dat op het einde van het doodlopende steegje op een met bloemen versierd altaar staat uitgestald. Vóór de kathedraal zijn de voorbereidingen bezig voor de viering van Santa Rosalia, de patrones van de stad. Het feest (U Fistinu), dat morgen begint en vijf dagen duurt, is het grootste feest van het jaar in Palermo. Er zal een grote processie door de stad trekken met metershoge praalwagens. Onderweg naar het Palazzo dei Normanni wandelen we door een mooi park. De schaduw en het frisse groen doen deugd, maar wanneer we daarna aan de Porta Nuova terug in de volle zon komen, valt de hitte nog zwaarder. Het Noormannenpaleis is groots, maar van buitenuit niets bijzonders. Binnenin is er echter één van de mooiste bezienswaardigheden van Sicilië te zien: de Capella Palatina die vergeleken wordt met de Sixtijnse Kapel in Rome, alleen zijn de plafonds hier niet weelderig versierd met schilderijen, maar met prachtige mozaïeken. Ze is echter op de middag gesloten en gaat pas terug open om 3 uur. We hebben dus ruim de tijd voor een lekker middagmaal op een rustig terrasje, maar… dat blijkt in de buurt niet te vinden. We nemen plaats op een terras op het voetpad dat enkel van de drukke weg afgeschermd is door planten in grote bakken. Het is er warm, stoffig, allesbehalve rustig en bovendien is de bediening slecht (driekwartier wachten voor we bediend worden!) en het eten niets bijzonders: dagenoud brood maar de pasta’s zijn ok. Na het eten houden we nog genoeg tijd over om eerst de San Giovanni degli Emeriti te bezoeken. Het ligt wat verscholen in een klein straatje achter een hoge muur waar de rode koepeltjes van het oude kerkje bovenuit steken. De toegangsprijs ligt hoog (4,5 euro per persoon) en het is niet echt zijn prijs waard, vinden we. Het is weliswaar een merkwaardig kerkje, heel eenvoudig en binnenin helemaal leeg, maar de verwachte tropische tuin ontgoochelt ons: hij is zeer klein en ligt er wat vervallen bij, net als de kloostergang met zuilengalerij.
 

Als we tenslotte aan de ingang van het Noormannenpaleis komen is het nog altijd maar kwart over twee en kunnen we nog niet binnen. Er staan al een paar groepen toeristen te wachten aan het hek, dat door een politieman bewaakt wordt.  Stipt om halfdrie laat hij ons binnen en we schuiven gratis mee met een groep Franse toeristen. Bij het binnentreden van de Capella Palatina wordt ons de adem letterlijk afgesneden door de overweldigende aanblik van de overdadig met mozaïeken beklede muren en plafonds.
Sicilie 12Vooral de grote hoeveelheid goudkleur geeft een rijke en tezelfdertijd warme indruk. In de centrale koepel domineert een grote afbeelding van de Christus Pantocrator met daaronder de bijna even grote afbeeldingen van apostelen, heiligen, engelen en allerlei taferelen uit het leven van Christus. Maar al even mooi en vooral verfijnd zijn de vele kleine geometrische mozaïektekeningen met vooral gotische rozetten die vaak nogal Moors aandoen. Prachtig en alleen hiervoor mag je Palermo niet voorbijrijden. 
 

Bij het buitenkomen is het zeer heet. Werkmannen van de stad zijn bezig met het onkruid te verwijderen van de hoge muren van het Noormannenpaleis. Er vallen onvermijdelijk vele en soms vrij grote brokken steen mee naar beneden en dat er een eenzame auto is blijven geparkeerd staan, daar kunnen de werkmannen geen rekening mee houden. De arme eigenaar zal er bij zijn terugkomst waarschijnlijk niet kunnen mee lachen, maar ja… hij had de waarschuwende borden maar moeten zien. Of zouden de Sicilianen dan zo weinig met hun auto inzitten? Verder is het verkeer in de stad ook een zicht waard en één groot claxonconcert. De rode lichten lijken niet te gelden voor de scooterrijders: allemaal rijden ze erdoor. Op een druk kruispunt, midden het gekrioel van auto’s, scooters en bromfietsen staat een oude man met een karretje waarop twee bakken tomaten. Hij blijft er heel rustig bij en de automobilisten al evenzeer. Anders gaat het er aan toe wanneer een jong dametje met haar autootje in een éénrichtingsstraat tegen het verkeer in rijdt. Voorbijgangers schreeuwen haar verbolgen toe, maar het dametje schreeuwt al even luid en opgewonden terug.  

In de oude stad gaan we op zoek naar de Antica Focacceria San Francesco gelegen aan de gelijknamige kerk. Nik Balthazar deed er heel enthousiast over in Sicilie 13Vlaanderen Vakantieland en we hopen er een koffie met een of andere zoete lekkernij te eten. Na lang zoeken in een tocht door smalle straatjes en steegjes, vinden we het pittoreske pleintje aan de chiesa San Franceso maar de oude broodjeszaak blijkt jammer genoeg gesloten en het grote terras is helemaal verlaten. Toch krijgen we van de ober – zij het duidelijk tegen zijn zin – een caffè freddo. Even later vinden we toch onze zin op een ander pleintje: een overheerlijk stuk taart met bosaardbeitjes en een piepkleine, ijzersterke ristretto. Aan de opera nemen we het Villa Igiea-busje van 17.30 uur. Het was een lange dag. Echt moe zijn we niet maar toch te lui om nog het zwembad in te duiken. Na een verkwikkende douche besluiten we een aperitiefje te nemen op het terras van het hotel. Een glas witte wijn is het enige betaalbare. In de tuin zijn opnieuw de voorbereidselen bezig voor een trouwfeest. Er wordt een grote tafel klaargezet met zilverwerk en prachtige bloemstukken. De gasten arriveren een voor een in schitterende toiletten; de meesten hebben echte filmsterallures.  We besluiten ook vanavond niet in het hotel te eten wegens veel te duur, maar we hebben eigenlijk de hele dag in de stad geen enkel aantrekkelijk restaurant gezien. Dus maar opnieuw een beroep gedaan op de receptionist. Deze keer stuurt hij ons naar de Trattoria A Cuccagna, een eenvoudig restaurant dat vooral gekend is om zijn streekgerechten en waar zeer veel plaatselijken komen eten. Dat klinkt aantrekkelijk. Van zodra we binnenkomen zien we echter al dat het een ontgoocheling wordt: groot, druk, smaakloos en kitscherig ingericht en stampvol toeristen. Als we onze pasta met tonijn krijgen, weten we het zeker: de pasta is niet gaar en de tonijn komt uit blik. Ooit kwamen de koning en de koningin van Spanje hier eten. Hun bedankingsbrief hangt ingekaderd aan de muur. Zij zullen wel iets anders gegeten hebben dan wij, denk ik. Vooraleer de taxi terug te nemen, likken we nog een cono gelato op straat. De taxichauffeur is dezelfde oude man van gisterenavond en ook hij herkent ons nog. Er is wat bewolking komen opzetten en daardoor is het lekker koel geworden, maar op onze kamer is de airco nog steeds stuk en is het snikheet.

klik hier voor het vervolg

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, sicilie, palermo, capella palatina |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.