02-07-09

Hopeloos de weg kwijt...

banner sicilie
Zaterdag 13 juli 2002
 

Om 9 uur vertrekken we naar de volgende etappe van onze reis. Vandaag gaat het tot Agrigento. De dag begint opnieuw mooi en 100% zonnig. We volgen de inmiddels bekende weg tot in Trapani en daarna doorkruisen we opnieuw de bekende zoutvelden. Sicilie 25Als we Nubio voorbij zijn, zien we 3 windmolens op een rij. Dit is Mozia en hier zijn de kleuren van de zoutbassins heel goed zichtbaar: blauw, groengrijs, roze. Er is een veerboot naar Isla dello Stagnone waar de villa staat van Giuseppe Whitaker Ingham staat, een Engelsman die hier een bloeiende handel opzette in de befaamde Marsalawijn. Wegens tijdsgebrek beperken wij ons tot een foto en enkele videobeelden van de mooie kanaaltjes en molens en langs de kustweg vlak bij de zee zetten we koers naar Marsala. Sicilie 26Dat wordt een onverwachte revelatie: mooie barokke gebouwen, balkons, deuren, kerken. Op de markt (nummer 4 in 5 dagen!) besluit ik de camera in mijn tas te laten omdat ik al zoveel vis en groenten gefilmd heb, maar ik kan de verleiding niet weerstaan als ik opnieuw enkele nieuwe vissoorten zie en vooral de “mooie” typen van marktkramers én klanten. Prachtig! We blijven er ruim anderhalf uur rondlopen en genieten. Het is intussen zéér warm geworden. 

Van Marsala gaat het naar Mazara del Vallo. De Marco Polo gids beschrijft het stadje als één van de mooiste van Sicilië. Het heeft in ieder geval de grootste vissershaven van Italië. De oude binnenstad isinteressant omwille van zijn duidelijk Noord-afrikaans karakter. Er is zelfs een wijk met de allures van een echte kasba. We wandelen door de nauwe straatjes vol Noordafrikanen, vooral kinderen. Ze reageren tamelijk arrogant en zelfs agressief als ze mijn camera zien. Mazara zou verder één van de mooiste barokpleinen ter wereld hebben, maar in werkelijkheid valt dat tegen. Nog een bewijs dat alles afhangt van de verwachtingen die je koestert, want het is ondanks de Sicilie 27ontgoocheling wel degelijk een mooi plein. Aan de ‘lungomare’ zoeken we tevergeefs een leuk restaurantje. We stappen dan maar ‘Alla Kasbah’ binnen waar je je écht in Noord-Afrika waant. Er is niemand en de kok heet ons welkom. Hij lummelt wat met de kaart maar treuzelt om bij ons te komen. Hij kijkt voortdurend naar de deur alsof hij nog iemand verwacht. We bestellen intussen water en krijgen ook een mandje brood zodat we onze honger al een beetje kunnen stillen. Uiteindelijk komt een man binnen die de baas blijkt te zijn. Hij vraagt wat we wensen te eten, maar als we de kaart vragen, is hij wat verveeld. Er is namelijk niet veel beschikbaar. Uiteindelijk eten we  tóch lekker: antipasti misti Siciliani en spaghetti met sardienen en kappertjes. Wegens de beperkte keuze en het lange wachten doet de patron 2 euro van de rekening af. Na het eten gaan we nog even langs de haven. Die valt wat tegen: er zijn inderdaad zeer veel boten maar de meeste zijn half of helemaal tot wrakken vervallen, waardoor de hele haven een vuile en rommelige indruk geeft. Het geheel geeft trouwens niet zozeer de indruk van een haven, maar eerder van een reeks kanaaltjes. 

Na Mazaro volgt een mooi heuvelend landschap met af en toe uitzicht op de zee en de kust. Er is veel fruit: appelsienen, citroenen, perziken en vijgen maar ook zeer veel olijfbomen en hier en daar zelfs een wijngaard. Het is een mooie en rustige baan. We volgen zelfs een stuk autostrade van ruim 15 kilometer zonder ook maar één auto op ons rijvak te zien. Eigenlijk een beetje hallucinant en het geeft ons een wat onwennig gevoel. Het volgende stadje is Sciacca, dat in de Marco Polo ook zeer aantrekkelijk staat beschreven: smalle, steile straatjes en vele trappen die afdalen tot aan een haventje. Ook dat valt wat tegen en vooral… het is er té heet, boven de 35 graden! In de zon is het nauwelijks te doen. 

De verdere rit naar Agrigento verloopt prima. Het is opnieuw een goede en rustige baan. Tot we bijna op onze bestemming zijn, want daar begint de miserie! We zijn op amper één kilometer van ons hotel als het hopeloos fout gaat: we geraken de weg compleet kwijt. Aanvankelijk zien we wegwijzers naar ons hotel, maar plots zijn die er niet meer en zelfs die naar de Valle dei Templi lopen ergens dood. We komen overal terecht en op den duur hebben we er geen benul meer van waar we ons bevinden, in Agrigento of in een andere stad… Het ergste is nog dat we zelfs niet op onze stappen kunnen terugkeren want we zitten op éénrichtingsbanen met autostrade-allures. Na driekwartier (!) en nadat we het zelfs aan de politie gevraagd hebben – die hebben van ons hotel zelfs nog nooit gehoord…- krijgen we goede richtlijnen in de toeristische dienst en vinden we de Foresteria Baglio della Luna. Het is een zeer mooie villa, met een mooie tuin en schitterend gelegen in de heuvels en met een mooi zicht op de Griekse tempels. We worden er vriendelijk ontvangen door de patroon die beweert dat hij geen wegwijzers mag plaatsen omdat het hotel in een archeologische site gelegen is. Daarom mag hij ook geen zwembad installeren, beweert hij. Het is inmiddels bewolkt geworden en er is een vrij hevige wind opgestoken. Even begint het te regenen, maar nog geen vijf minuten later merk je er al niets meer van. Het waait stevig, maar het blijft warm. Afwachten maar. 

’s Avonds eten we op het terras met zicht op de mooi verlichte tempelvallei.  Het eten is zeer verfijnd en échte gastronomie: tagliolini met parfum van zee-egel en courgettes; gegrilde tonijn met couscous, pepertjes, tomaatjes en munt; delizia d’acero et suo cono met gember en velouté van steranijs; zucotto met zoete kruiden en muntsaus. De prijzen zijn relatief goedkoop: 10 euro voor een primo piatto en 12 à 13 voor een secundo; 16 euro voor de wijn, maar… de kleine lettertjes maken het verschil: 7,5 euro coperto en 22% service! De pret wordt enigszins bedorven door wat onweer in de verte en een kleine regenbui, maar vooral door de talloze agressieve muggen. Ik eindig de avond met op elke voet 10 muggenbeten! De ober zegt dat het morgen gaat regenen.

klik hier voor het vervolg

De commentaren zijn gesloten.