06-07-09

De Tempelvallei

banner sicilie
Zondag 14 juli 2002
 

Als ik om half acht wakker word, hoor ik de donder nog steeds rommelen, zij het in de verte. Als ik het venster opentrek, blijkt het te regenen en is het vrij fris. De regen houdt spoedig op, en de zware bewolking trekt heel geleidelijk weg en tegen de middag is de hemel opnieuw helder blauw. We spenderen de hele voormiddag in de Valle dei Templi of de Tempelvallei, waar een drietal oude Griekse tempels in relatief goede staat over een afstand van ongeveer een kilometer verspreid staan: de Tempels van Concordia, van Juno en van Zeus. Sicilie 28
Tussenin liggen nog enkele oude graven en andere overblijfselen van de oude Griekse cultuur. De site is als geheel indrukwekkend en zeker de moeite waard, maar na de Akropolis, Pompei, Napels, Paestum, Jerash de laatste paar jaar en Segesta deze week hebben we toch wel stilaan onze bekomst gehad. 
 

In eerste instantie rijden we na het verlaten van de Tempelvallei een beetje doelloos rond langs de kust maar er is weinig te zien. We belanden uiteindelijk in Marina di Palma, een volkse badplaats met een vuil strand en zonder restaurants. Dan maar naar San Leone waar volgens onze Marco Pologids een goed restaurantje is. Met enige moeite vinden we het. Een bord aan de deur zegt: “aperto anche pranzo”, “ook open voor de lunch”, maar… het blijkt potdicht. Achter de gesloten poort komt de baas ons zeggen dat ze pas vanavond opengaan, want ze zijn té moe na een drukke zaterdagavond. Onvoorstelbaar. Als we tenslotte in ristorante Leon d’Oro aankomen is het al bijna twee uur, maar er is nog veel plaats op het met planten overgroeide terras. Het koppel uit Landegem zit er ook. We kiezen een verse vis uit de toonbank (een dentice deze keer, van 800 gram!) en hij smaakt overheerlijk, net als de fles wijn.

Na het eten durven we niet te ver meer te rijden want we hebben eigenlijk niet veel benzine meer. We trekken naar Agrigento zonder hoge verwachtingen, want in de gidsen staat het stadje niet echt als een bezienswaardigheid genoteerd. Maar we worden aangenaam verrast want het oude centrum heeft wel degelijk veel te bieden: zeer pittoreske smalle straatjes, tientallen mooie hoekjes, portaaltjes en pleintjes, Sicilie 29oude statige huizen met weelderig versierde balkons, wasgoed over de straat gespannen, mensen op z'n zondags aan het luieren, spelende kinderen op het plein, en zó veel andere kleine dingen die Italië Italië maken. Schitterend! Agrigento is de geboortestad van Nobelprijswinnaar Luigi Pirandello, romanschrijver maar vooral auteur van ettelijke toneelstukken. In de oudheid noemde de stad Akragas. De stad werd opgericht en decennia lang geleid door Griekse tirans en het was de filosoof Empedocles die er een gematigde democratie van maakte.  

Als we terugkomen in het hotel hebben we voor het eerst een langere babbel met het koppel uit Landegem. Waar hij aanvankelijk nogal afstandelijk leek, is hij nu niet te stoppen. De man heet Antoine en is algemeen directeur van een grote Antwerpse bouwfirma, die deel uitmaakt van een grote Franse groep en vooral actief is in de wegenbouw. Zij heet Caroline en is werkzaam in Gent als kinesitherapeute. Hij vertelt honderduit en vol enthousiasme over de reizen die ze al gemaakt hebben. Ze zijn werkelijk al over de hele wereld geweest. We praten zó lang dat er geen tijd meer overblijft om nog rustig wat te zitten lezen in de prachtige tuin, zoals ik van plan was. Aan tafel ontmoeten we nog een tweede Vlaams koppel, dat ons ook al een tijdje nareist. Ze komen ook uit het Gentse en hij werkt bij Agoria; zij staat in het onderwijs. Met zijn zessen wordt het een gezellige avond. Het eten smaakte weer voortreffelijk en we lachen heel wat af bij een drankje achteraf. Het is uiteindelijk kwart na middernacht als we op onze kamer komen. Nog een half uurtje werk met mijn dagboek en dan als een blok inslapen!

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, sicilie, agrigento |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.