14-08-09

Aankomst in Cheltenham

banner England 4


maandag 18 mei 2009 (2)


Na de middag besluiten we, gezien het gevorderde uur, Windsor Castle links te laten liggen en meteen door te rijden naar onze bestemming. Via de M4 rijden we noordoostelijk langs Reading en Swindon tot Cirencester, waar we een brede secundaire weg nemen naar Cheltenham, hoofdstad van de Cotswolds. De rit is ongeveer 150 kilometer lang en duurt een kleine 2 uren. Regenbuien en zon wisselen elkaar af. Tegen 16 uur bereiken we Cheltenham en vinden dank zij de gps onmiddellijk Lypiatt Road, waar ons hotel “Lypiatt Hotel” gevestigd is. Het is een vrij korte straat in de chique Montpellier wijk en er staan alleen grote huizen in het groen. Ze loopt in een wijde bocht naar het centrum. Ondanks alles vinden we ons hotel niet meteen en zelfs nadat we de auto geparkeerd hebben en tevoet de hele straat zijn afgewandeld, is er geen Lypiatt Hotel te vinden. We vragen het aan verschillende voorbijgangers, maar ook zij kunnen ons niet helpen. Uiteindelijk wenkt een van hen ons en wijst naar een groot herenhuis met inrijpoort en tuintje.  Er is geen enkele aanwijzing van hotel of B&B te vinden, maar er staat inderdaad discreet “Lypiatt House” op. We worden verwelkomd door een zeer vriendelijke gastheer die ons vertelt dat ze alle wegwijzers en borden hebben moeten verwijderen omdat ze zich door een gewijzigde wetgeving niet langer hotel mogen noemen aangezien ze geen avondeten serveren. Het gevolg is dat alle gasten zeer veel moeite hebben om hen te vinden. Dat hoeft hij ons niet te zeggen! Lypiatt House is een groot herenhuis met een mooie Victoriaanse “conservatory” of serreveranda vol orchideeën. Cotswolds 5Voor onze kamer moeten we 4 trappen omhoog naar de tweede verdieping. Van hieruit hebben we een mooi zicht op de buitenwijken van het stadje maar ook op de glooiende heuvels van de Cotswolds in de verte. Het huis staat op de spie tussen twee straten zodat de kleine, maar verzorgde tuin uitloopt op een smalle punt waarop een lieflijk tuinhuisje staat. Na het innemen van de kamer worden we in het salon vergast op een thee. Hier hangt de sterke maar fijne geur van lelies die in een grote vaas het hele salon vullen. Het oude meubilair, de monumentale schoorsteen, de schilderijen aan de muur en het mooie antiek geven een weelderige en chique indruk.   


We verwijlen niet lang en trekken op verkenning naar het stadje. Het regent lichtjes maar al gauw houdt het weer op. Cheltenham is niet groot. Enkele statige herenhuizen en een galerij waarvan de winkels geflankeerd worden door een colonnade met imposante Griekse beelden, geven een zekere allure aan de stad, evenals het uitgestrekte park waar een promenade dwars doorheen loopt. Cotswolds 6Op het einde ervan kom je in het semi-autovrije centrum bij een indrukwekkende Neptunusfontein. Cheltenham is een kuuroord en het chique cliënteel dat daarbij hoort, bezorgde de stad enige architectonische grandeur. Het koude, winderige en natte weer zorgt ervoor dat op dit uur het stadje snel leeg loopt en er hangt geen greintje gezelligheid. We besluiten dan maar een aperitiefje te gaan drinken in de “Ha Ha Bar”. Leuke naam en het ziet er gezellig uit. We nemen plaats aan een tafeltje maar de diensters blijven achter hun toog staan kletsen en geen van beiden merkt mijn voortdurend wenken op. We geraken niet bediend en stappen na een tiental minuten dan maar geërgerd op, terug naar onze kamer. Onze gastheer zegt dat de weersvooruitzichten voor morgen beter zijn, al kunnen we toch nog af en toe een buitje verwachten.


Tegen 8 uur trekken we opnieuw de stad in, op zoek naar Le Champignon Sauvage, een restaurant dat door Michelin met 2 sterren is gekroond en waar je volgens de  internetsite een 3-gangenmenu kan eten voor 50 £. Dáár moeten we zijn! Ons stadsplannetje is echter zeer onduidelijk en alhoewel het vlakbij ons hotel moet zijn, vinden we het niet! Cotswolds 7Na een hele tijd zoeken, blijken we helemaal de verkeerde kant te zijn uitgelopen en we besluiten het dan maar uit te stellen tot morgen en vandaag onze toevlucht te nemen tot de Brasserie BlancHet is één van de 8 brasseries die worden uitgebaat door Raymond Blanc, Britse Chef van het Jaar in 2005. De Fransman is in Engeland beroemd geworden als tv-kok en als eigenaar van de befaamde Manoir aux Quat' Saisons in Great Milton, één van de toprestaurants van Groot-Brittannië. Ondanks de chique setting in het imposante Queens Hotel ademt de brasserie een losse en informele sfeer uit. Het interieur is strak en wordt opgesmukt met accenten die naar la douce France verwijzen. De kaart biedt vooral typisch Franse gerechten, maar toch met een eigentijdse toets: wij eten een eenvoudige, maar lekkere risotto met ham; heerlijk smeuïge rillettes met chutney van peer; griet uit Cornwall met waterkers en béarnaisesaus vergezeld van nieuwe aardappeltjes; lamslever met kappertjes, groene boontjes en aardappelpuree. Alles weinig sensationeel en eerder eenvoudig, maar met prima verse producten én perfect klaargemaakt. We drinken er een frisse witte huiswijn uit de Pays d'Oc bij, nemen nog een koffietje na en betalen 61 £ in totaal, een zeer redelijke prijs, mede dank zij de gunstige koers van de pond t.o.v. de euro. Onze eerste avond is alvast een meevaller en morgen in de Champignon Sauvage wordt het allicht nóg beter!  We wandelen door de verlaten straten en onder een koude regen terug naar Lypiatt House waar we al gauw in een diepe slaap vallen. Het is een lange dag geweest. De regen kletst tegen het dak.


klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, cotswolds, cheltenham |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.