30-08-09

Vriendelijke ontvangst in de parlour

banner England 4
Woensdag 20 mei 2009 (2)

We rijden Cheltenham voorbij en gaan meteen op zoek naar onze B&B: Isbourne Manor House in Winchcombe. Het is 16 uur als we er aankomen en we hebben vandaag 120 kilometer afgelegd. Het Isborne Manor House is een mooi landhuis met een bloemrijk voortuintje en een perfect onderhouden gazonnetje. Cotswolds 22De voorgevel is volledig begroeid met een blauwe regen, die nu prachtig in bloei staat. We worden vriendelijk ontvangen door David, de gastheer en Felicity, de gastvrouw die ons meteen uitnodigt voor een thee in de parlour. We nemen plaats in het gezellige, rijk bemeubelde salon met open haard waar vooral een mooie collectie zilverwerk opvalt evenals een paar schilderijen met familieportretten aan de muur.  Er staan ook veel boeken en een foto van een afgestudeerd meisje in Oxford, de dochter waarschijnlijk. Verder staan er overal  kleine prullaria op het antieke meubilair: kadertjes, porseleinen beeldjes, vaasjes, doosjes,... Bij de thee krijgen we elk een lekker stuk zelf gebakken Cotswolds 23cake en shortbread. We maken kort kennis met onze gastfamilie en vertellen hen iets meer over onze reis en onze verdere plannen. David is zo vriendelijk voor ons telefonisch een tafel te reserveren in 5 North Street, een sterrenrestaurant waar we absoluut willen gaan eten. Voor vanavond zit het vol, maar morgenavond kan nog. Daarna laten ze ons verder discreet alleen om van onze thee te genieten en even tot rust te komen. Wat een ontvangst! We krijgen de Langley Room toegewezen op de eerste verdieping. Ook hier vol met antiek en prulletjes en voor de rest kraaknet en voorzien van alle comfort. 

Tegen 17.15 uur trekken we tevoet Winchcombe in voor een verkennende wandeling en om een restaurant te zoeken voor vanavond. Het is een gezellig dorpje met een tamelijk imposante kerk en een aantal typische oude huisjes. We wandelen naar het park van Sudeley Castle aan de rand van het dorp. Het is gesloten, maar we zien dat verschillende wandelaars het domein toch binnengaan en dat doen we dus ook. De avondzon geeft nog warmte en het is een heerlijke lenteavond. Zo denken velen er over want op de lange geasfalteerde laan, die kronkelend door de weiden naar het kasteel loopt, komen we voortdurend wandelaars mét honden tegen. Iedereen zegt vriendelijk Cotswolds 23bgoedenavond. Enkele kinderen amuseren zich door met hun fietsen via een loopplank over een rustbank te springen die ze hebben neergelegd. Wanneer ze zien dat ik hun esbattementen op video vastleg, komt een van hen naar me toe en vraagt of het “for good or for bad” is. Ik stel hem gerust en onbezorgd spelen ze verder. We wandelen op het gemak terug en gaan nog even langs onze kamer voor een douche en dan trekken we naar Wesley House, een restaurant in High Street, op slechts een paar honderd meter van onze B&B. Ook zij staan in de Michelingids, maar wat minder gequoteerd. We worden naar achteraan in het restaurant geleid waar op de eerste verdieping een soort veranda is aangebouwd, niet zeer stijlvol maar met een mooi zicht op de groene omgeving. Behalve wijzelf is er maar één koppeltje, dus het is er niet zeer gezellig. De ober is zeer vriendelijk en wil alles weten: waar we vandaan komen, waar we naartoe gaan, waar we slapen, enz. Hij weet ons te vertellen dat de weersvooruitzichten voor de komende dagen uitstekend zijn. Het eten is eenvoudig, maar tamelijk eigentijds en valt reuze mee: grilled Cornish mackerel on toast en medallion of beef with asparagus and potato mash. Als we buiten komen, is er geen wolkje meer te zien, maar het is vrij koud. We doen nog een korte wandeling. Er is nog nauwelijks een mens op straat en ook het verkeer is zo goed als stil gevallen. We gaan nog eens kijken in 5 North Street, het restaurant voor morgenavond, en stellen tot onze verwondering vast dat het helemaal niet vol zit, in tegenstelling tot wat ze aan de telefoon hebben gezegd.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, cotswolds |  Facebook | |

26-08-09

Gevaarlijk rollende kaasbollen

banner England 4
Woensdag 20 mei 2009 (1)

De zon schijnt onze kamer binnen als we wakker worden. Dat belooft! Vóór het ontbijt pakken we onze koffers, want vanavond slapen we al in onze volgende B&B in Winchcombe. Om 10 uur zijn we terug op weg naar Fairford, waar we gisteren onze rit door de Cotswolds hebben afgebroken. Het is 40 kilometer ver, maar de rit loopt langs mooie landelijke wegen en is zeer aangenaam. De grillige hoge wolkenpartijen geven een extra dimensie aan het prachtige landschap. In Fairford beginnen we met een bezoek aan de kerk en vinden er inderdaad prachtige oude glasramen. Cotswolds 17Ze dateren uit de middeleeuwen en zouden gemaakt zijn door de Vlaming Barnard Flower, al zal die waarschijnlijk wel Bloem geheten hebben. Op het pleintje vóór het Bull Hotel is er een kleine markt waar we zeer Engelse vrouwen en mannen gadeslaan die hun inkopen doen en daarbij ruim de tijd nemen voor een babbel met elkaar. Ze lijken wel weggelopen uit Midsomer Murders, een van onze favoriete Britse misdaadreeksen op tv. Behalve een fruit- en groentenkraam en een bloemenkraam, is er niet veel speciaals te zien, maar een kraam met heerlijke lokale kazen en een klein bestelwagentje van “The Fish Man” met een bescheiden aanbod aan verse vis, krijgen onze speciale aandacht. We trekken verder, maar net buiten het dorp moeten we al halt houden voor een fotostop aan een zeer schilderachtig riviertje met eenden en zwanen. Aan de kant van de weg zit een mooie witte zwaan onverstoorbaar te broeden op een immens nest van takken en twijgjes. Cotswolds 18We rijden verder de Romantic Road af tot in Bibury, misschien wel het mooiste dorpje van de Cotswolds. Aan de overkant van een klein riviertje, waarin felgroene planten in het glasheldere water als wuivende pluimen in de stroming deinen, ligt Arlington Row, een lieflijke rij 17e-eeuwse cottages in gele natuursteen en met lage leien daken. De clematissen en klimrozen slingeren zich rond de oude verweerde deurtjes. Een plaatje uit de duizend! Deze plek trekt natuurlijk veel toeristen. Tot nu hebben we die nog nauwelijks gezien, maar hier zijn zowaar een paar bussen Japanners losgelaten en staan er ook enkele auto’s met Belgische nummerplaat op de parking. We wandelen een schilderachtig laag bruggetje over om de huisjes van dichterbij te gaan bekijken. Heel mooi, maar ik vraag me af wat de bewoners ervan vinden dat hier dagelijks hun rust door zoveel toeristen wordt gestoord. Aan de andere kant van de rivier en van de weg staat een tweede rij huisjes waar de bewoners druk doende zijn hun kleurig bebloemde voortuintjes klaar te stomen voor de tuinprijskamp van volgende week. 

De volgende stop is Cirencester, ooit de tweede belangrijkste Romeinse vesting in Groot-Brittannië. Ook vandaag nog is het een druk handelscentrum in de streek en het heeft dan ook meer de allure van een stad dan alle vorige dorpjes die we bezochten. We blijven er niet lang wegens de drukte en omdat het stilaan naar de middag draait en we liever in meer landelijk gebied iets te eten willen zoeken. Dat vinden we in Bisley in de 17e-eeuwse Bear Inn. Op de kruising van twee wegen Cotswolds 20staat een stokoud gebouwtje, steunend op 5 Jacobeaanse zuilen. De gelagzaal met open haard zit tamelijk vol en er hangt een gezellige, bijna familiale sfeer. We bestellen een grilled rumpsteak met salad, peas, mushrooms en fries. Het vlees is zeer mals, de groenten kraakvers en de frieten knapperig geel. Een grote pint of bitter past er zeer harmonieus bij. Alles bij elkaar betalen we slechts 22 £. Wie durft nog te beweren dat de Engelse keuken waardeloos is? Dit is een moment om te rekken, maar we moeten verder want we zijn nog maar nauwelijks opgeschoten vandaag. De route loopt nu door de “Peaceful Valley”, één van de mooiste valleien in de Cotswolds: heuvelachtig, groen, smalle wegen en af en toe eens door een donker bos. Regelmatig moeten we even afremmen om een rustig pikkende fazant door te laten. De zon schijnt al wordt ze af en toe eens door hoge stapelwolken verdreven. Dit zijn de Cotswolds zoals we ze ons hadden voorgesteld! We komen in Painswick waar rond de kerk, 99 reusachtige taxussen tussen de oude verweerde grafzerken een bizar Cotswolds 21decor vormen. De legende wil dat de duivel verhindert dat het er 100 zijn. Ze zijn allemaal kort geschoren in logge afgeknotte vormen en sommige zien er uit als statige zuilen of hoge torens, terwijl andere een dubbele dichtgegroeide haag vormen waar je tussen meters hoge muren doorwandelt. Een heel bijzonder schouwspel. We wandelen even door de High Street en stappen een winkeltje binnen waar honderden houten voorwerpen verkocht worden, allemaal gemaakt door één man. Hij is nu 72 en begon ermee op zijn 14e.  Hij maakte intussen tienduizenden voorwerpen: beeldjes, speelgoed, kapstokken, kaders, keukengerei, doosjes, bakjes en nog veel meer. We kopen er een houten puzzel voor Louisa.  Van hieruit gaat het rechtstreeks terug naar Cheltenham. Even vóór het stadje rijden we langs Cooper’s Hill, waar zich jaarlijks de sensationele en gevaarlijke traditie van de “cheese rolling” afspeelt. Van boven op een steil hellende heuvel wordt een bol kaas losgelaten die met grote snelheid naar beneden rolt. Onvervaarde jongemannen lopen en tuimelen er achterna en wie de bol te pakken krijgt, is de winnaar. Dit gaat gepaard met sensationele tuimelingen en (letterlijk) halsbrekende toeren. Vandaag is hier natuurlijk niets te zien, maar volgende maandag op de Spring Bank Holiday heeft de jaarlijkse traditie plaats.

klik hier voor het vervolg

 

08:02 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, cotswolds |  Facebook | |