02-09-09

De tweede helft van de Romantic Road


banner England 4

Donderdag 21 mei 2009 (1)


Het is halfacht als ik voor het eerst wakker word. Ik heb zeer goed geslapen. Het is nog te vroeg om op te staan want we hebben pas om 8.30 uur afgesproken voor het ontbijt. Ik lig te luisteren naar de stilte: hier is geen enkel geluid te horen. Wij zijn trouwens ook de enige gasten. De parlour is dus volledig voor ons en we worden bediend door de vriendelijke David, die wil weten waar we gisterenavond gegeten hebben en of we het lekker vonden. De ontbijttafel staat vol met allerlei lekkers: verse pompelmoes en ananas, yoghurt, cereals en verschillende zelf gemaakte confituren. We kiezen opnieuw voor “the full English” en laten het ons smaken. Tegen 9.30 uur zijn we op weg voor de tweede lus van de Romantic Road, ten Noorden van Cheltenham deze keer. We verwachten er veel van want hiervan zagen we op het internet de mooiste schilderachtige dorpjes. Er is geen zon vandaag maar tussen de hoge wolken is er toch hier en daar wat blauwe hemel te zien en… het regent niet. Cotswolds 25Onze eerste halte is Stanway op amper enkele kilometers van Winchcombe. Hier staat het prachtige Stanway House, een manor die vaak gebruikt is als filmlocatie. Hier werden  “The Buccaneers”, “The Clandestine Marriage”, “Vanity Fair” en “The Libertine” opgenomen met o.a. Joan Collins, Paul Nicholls en Johnny Depp. Het huis heeft spectaculaire tuinen, maar die zijn jammer genoeg verborgen achter hoge muren en vandaag niet voor het publiek toegankelijk.  We rijden verder langs groene weiden waar schapen vredig lopen te grazen. De schaapsstal heeft een rieten dak met kunstig gevlochten versieringen op de nok. Het hele gebouw staat op grote stenen paddestoelen om ratten en ander ongedierte buiten te houden. Cotswolds 24We ontmoeten er een koppel wandelaars die graag een praatje willen slaan. Zij maken een wandelreis van 100 mijl door de Cotswolds en zijn vertrokken in Bath. Ze zijn zeer goed uitgerust en op alle weer voorzien. Dit lijkt me de ideale manier om ten volle van het mooie landschap te genieten. Wij rijden verder naar Stanton, een zeer pittoresk dorpje. De hoofdstraat is aan weerszijden geflankeerd door een prachtige rij 16e en 17e eeuwse huizen. Hier komen de mooiste Cotswolds foto’s vandaan die we op het internet zagen. Het plaatje wordt nog mooier wanneer een ruiter op zijn paard door de straat wandelt. Onze video- en fotocamera staan niet stil. 


Vervolgens gaat het naar Broadway. Dit is een ietwat groter stadje dat vooral veel toeristen aantrekt. Er zijn heel wat leuke winkeltjes, dus hier kunnen we wel even rondwandelen. We parkeren de auto op de openbare betaalparking en samen met ons komen twee blinkende oldtimers de parking opgereden: wit, zwart maar vooral veel blinkend chroom. Ze maken deel uit van een Rolls Royce rally die deze dagen door de Cotswolds trekt. Van zodra de chauffeur is uitgestapt schroeft hij het bekende gevleugelde beeldje, dat het trotse embleem is van het Cotswolds 30prestigieuze automerk, los en bergt het veilig op. De man zegt ons dat hij dat doet omdat ze te zeer begeerd zijn bij toeristen, “especially the Dutch”, lacht hij omdat hij denkt dat wij Nederlanders zijn. In het stadje komen we nog meer Rolls Royces tegen. Het is een gezellig stadje met heel wat leuke oude winkeltjes en vooral een groot, zeer luxueus hotel: The Lygon Arms. Bij het verlaten van Broadway komen we langs de mooiste cottages die we tot hiertoe gezien hebben. Hier moeten we natuurlijk nog wat plaatjes schieten en dan rijden we door naar Snowshill. Hier willen we de Snowshill Manor bezoeken, maar eerst gaan we op zoek naar iets eetbaars, want het is inmiddels al dik over de middag. Op het prachtige pleintje aan de kerk vinden we de Snowshills Arms, een eenvoudige inn, en stappen er binnen. Zelfde decor en sfeer van de vorige dagen: druk, gezellig, lange houten tafels. Deze keer valt het eten echter tegen, maar de sfeer was er niet minder om. Cotswolds 32Na het eten bezoeken we de Snowshill Manor and Gardens, die zoals zoveel van het Britse erfgoed wordt onderhouden en uitgebaat door The National Trust. Het hele domein ligt er dan ook piccobello bij: mooi aangelegde wandelpaden doorheen een prachtige tuin waarin nu al een grote variëteit aan bloemen bloeit. De zon geeft warmte en de wandeling over het glooiende pad doet deugd aan onze stramme benen. We brengen een flink stuk van de namiddag door in het domein en genieten van de rust. Voor we vertrekken, kopen we in de shop van de National Trust nog enkele lokale lekkernijen zoals een assortiment shortbread en een zakje clotted cream fudge voor het thuisfront, een ideaal cadeautje voor Paul en Erna bij wie we volgende week zijn uitgenodigd.  


We trekken verder langs de eenzame Broadway Tower, een soort smal en hoog kasteeltje dat eenzaam op een kale heuveltop staat en dat werd gebouwd door de Earl of Coventry voor zijn gemalin. Van bovenop de toren kon ze haar geboortehuis in Worcestershire zien.  Cotswolds 33Wij beperken ons tot een fotootje vanop afstand en rijden door naar Chipping Campden, het dorpje dat me op het internet het meest van alle bekoorde. Onderweg willen we de Hidcote Manor Garden bezoeken, de mooiste van alle Cotswoldtuinen, maar die blijkt vandaag gesloten te zijn. In het stadje belanden we in een zeer oude en gezellige tea room waar we niet kunnen weerstaan aan de heerlijke lemon cake en shortbread. Engeland op zijn best! Chipping Campden is zeker een gezellig stadje, maar nu wordt het hele straatbeeld ontsierd door wegenwerken waardoor de sfeer wat tegenvalt. In het centrum staat een oude overdekte Market Hall, die is gebouwd door Sir Baptist Hicks ten tijde van koning Charles I. Hij was zo rijk dat hij zelfs geld leende aan de koning. We trekken verder naar Kiftsgate, een rozentuin en naar Mill Dene Gardens, een watermolen. Het is echter al 17 uur voorbij en… ze zijn al gesloten. Hetzelfde geldt voor de er tegenover liggende Sezincote Garden. De dag eindigt hier dus veel te vroeg en met een paar desillusies. We rijden langs Moreton-in-Marsh en stoppen nog even in Stow-on-the-Wold, Cotswolds 37maar ook daar loopt de dag blijkbaar al op zijn einde: het grote plein ligt er verlaten bij en er is nog nauwelijks een mens op straat. Nu de zon verdwenen is, is het trouwens ook vrij frisjes geworden. Net voor we willen vertrekken, tikt een vrouw op ons raampje: het is een Belgische die wil weten of wij het hier ook zo mooi vinden. Zij is in ieder geval zeer enthousiast over haar reis. Het is eigenaardig dat we hier zo weinig buitenlandse auto’s zien en als we er al eens eentje zien, zijn het Belgen. Hollanders, Fransen, Duitsers zijn er niet. Of zouden die allemaal met een huurauto rondrijden? Ik denk dat het linksrijden nog veel toeristen afschrikt om naar Groot-Brittannië te komen. In de gastenboeken van hotels en kerken lezen we wel veel namen van Amerikaanse en Canadese toeristen en, zoals gezegd zagen we in Bibury een groep Japanners.


klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, cotswolds |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.