18-09-09

Lazy on a Sunday Afternoon...

banner England 4
Zon
dag 24 mei 2009 (2) 

Na de middag trekken we naar The Botanic Gardens van de universiteit. Een beter moment voor een bezoek is nauwelijks denkbaar: een zonnige zondagmiddag in mei garandeert niet alleen een massa bloeiende voorjaarsbloemen maar ook een unieke sfeer. Het is zalig wandelen door de prachtige tuinen waarin vooral irissen en lelies bloeien. In de serres zien we unieke exemplaren van ongeziene tropische planten en bloemen. We ontmoeten er een eenzaam oud vrouwtje uit Londen. Ze vertelt ons dat ze vorigeOxford 11 week geen tickets heeft kunnen bemachtigen voor de fameuze Chelsea Flower Show, en dan maar zichzelf heeft getrakteerd op een bezoek aan deze botanische tuin. Ze geniet er met volle teugen van.  We maken ontelbare foto’s van bloemen en kunnen er niet genoeg van krijgen. Het is maar een stap naar Christ Church Meadow en daar is het heerlijk wandelen langs de Broad Walk in de schaduw van de bomen. Zo denken velen erover want het is er zeer druk. Velen hebben zich neergevleid in het gras op de oever van de rivier en terwijl de kinderen spelen, slaan de ouders geamuseerd de pogingen gade van de “punters”, die er vaak nauwelijks in slagen hun bootje in de goede richting te houden. Sommigen hebben grote picknickmanden bij met verse aardbeien en champagne en genieten zichtbaar “lazy on a Sunday afternoon…”. Op de uitgestrekte weide van Merton Field spelen studenten cricket.  

We hebben nog voldoende tijd over voor een bezoek aan Christ Church College, een van de grootste colleges van Oxford. Het college heeft een prachtige binnentuin, Tom Squad genoemd, die wordt beheerst door de robuuste Tom Tower, maar is vooral de moeite waard wegens zijn kathedraal en zijn Picture Gallery, die een indrukwekkende collectie schilderijen en tekeningen bevat. Voor deze laatste is er onvoldoende tijd maar we lopen wel binnen in de kathedraal. Ook hier staan we in bewondering voor de werkelijk prachtige en zeer kleurrijke glasramen. Oxford 10Ook een bezoek waard is de grote eetzaal met rondom houten lambrisering en zeer sierlijke zilveren kandelaars op de lange houten tafels. Hier zijn al ettelijke filmopnamen gemaakt o.a. voor de Harry Potter films maar de Christ Church eetzaal was ook het decor van Alice in Wonderland, het wereldberoemde verhaal  van Lewis Carroll, die hier in Oxford woonde en werkte. We verlaten het college langs de High Street. De wandeling en de hitte hebben onze benen een beetje vermoeid en we stappen binnen in The Miter, een oude, gezellige pub en bestellen er een cream tea met scones. Als we buitenkomen begint de zon stilaan te zakken en de drukte wat af te nemen. Het valt me op dat er op straat zeer veel Aziaten lopen: Indiërs, Chinezen en Japanners maar zo goed als geen moslims. Verder vallen natuurlijk ook de Engelse jonge meisjes op die op zomerse dagen zoals deze maar al te graag laten zien wat ze in huis hebben. Jammer genoeg is dat niet altijd even mooi… We maken nog een kleine wandeling door het stadscentrum langs  Cornmarket Street, maar de meeste winkels zijn al om 17 uur gesloten. Toch vinden we nog een winkel waar we een voorraadje Engelse thee kunnen kopen. Aan Broad Street rusten we nog wat op een bankje en slaan de uittocht van de toeristen gade. Hier vertrekt ook de ene lijnbus na de andere, vele ervan naar Londen dat op nauwelijks 100 kilometer van hier ligt en zo is Oxford voor de Londenaars een ideale dagtrip. We lopen nog even de hoek om voor enkele mooie foto’s van de Bridge of Sighs in het tegenlicht van de ondergaande zon en besluiten dan af te zakken naar Banbury Road, op zoek naar een restaurant voor vanavond.  

Aan het begin van de straat op de linkerkant ligt, in het groen verscholen, het chique Old Parsonage hotel en restaurant. Het terras met zijn teakhouten meubelen in het bebloemde tuintje, met de pittoreske pastorie als decor, is zo aanlokkelijk op deze zachte lenteavond dat we geen seconde twijfelen: dit is de ideale plek om onze reis af te sluiten. En gelukkig… er is nog een tafeltje vrij. De sfeer is bijna zuiders en aan tafel geraken we in gesprek met twee Amerikaanse dames, eentje uit Baltimore en eentje uit Chicago. Een van hen zit voortdurend de droge takjes uit het lavendelplantje op Oxford 11btafel weg te plukken, tot ze ongewild het hele plantje in haar handen houdt. Ze lacht verlegen en zegt dat ze beiden tuinliefhebbers zijn en zodoende komen ze jaarlijks op tuinreis in Groot-Brittannië. Dit jaar zijn ze hier voor de vijfde keer en nu hebben ze een oude droom verwezenlijkt: ze bezochten de Chelsea Flower Show in Londen.  Ze genieten net zoals wij van Oxford en de omgeving en overtuigen ons om ook eens de beroemde Londense bloemen- en tuintentoonstelling te gaan bezoeken. Het is uniek, zeggen ze, maar je moet er bijna een jaar op voorhand voor boeken. Misschien dat we dat inderdaad eens moeten doen. We eten een whole lemon sole with brown shrimps and parsley butter, maar die valt wat tegen want op geen enkele manier is de tong te vergelijken met de lekkere Noordzeetongetjes die we bij ons kennen en de piepkleine garnaaltjes hebben nauwelijks smaak. Waarom toch maken wij in België niet meer reclame voor onze ongeëvenaarde zeetongen?  Overal ter wereld waar we tong aten, hadden we dezelfde ontgoocheling. Maar goed, al bij al was dit een zeer gezellige afsluiting van de reis. 

We nemen de bus terug naar onze B&B en om 22.15 uur zijn we op onze kamer, eigenlijk helemaal niet moe, ondanks de drukke dag. We hadden een beetje schrik dat we deze tweede dag in Oxford niet gevuld zouden krijgen, maar dat bleek geen enkel probleem, mede dank zij het schitterende weer natuurlijk. Het was prachtig! Morgen rijden we terug naar huis, dus nog even de reisroute bekijken en dan kruipen we tevreden onder de wol.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (1) | Tags: engeland, groot-brittannie, oxford |  Facebook | |

Commentaren

Hey Ik wens jullie nog een fijne vrijdag.

Gepost door: Martin | 18-09-09

De commentaren zijn gesloten.