20-09-09

Terug langs Canterbury

banner England 4

Maandag 25 mei 2009


Ik heb de wekker op 7.30 uur gezet want vandaag vertrekken we terug naar huis en we willen er toch nog een hele vakantiedag van maken. Het is Bank Holiday in Engeland en het heerlijke zonnetje van gisteren lijkt ook een dag vrij genomen te hebben. De hemel blijft grijs en het is frisjes. Op dit uur is het daardoor nog heel stil op straat. Ik verwacht dat het ook op de wegen stil zal zijn, maar we nemen geen risico want we mogen vanavond natuurlijk niet te laat komen aan de Eurotunnel. We besluiten dan ook maar meteen door te rijden tot Folkestone en daar dan de rest van de dag te plannen. In de eetzaal is het wel zeer druk en Nes is in topvorm: tempo, tempo, tempo… We nemen voor de laatste keer een full english breakfast en bestuderen nog even de wegenkaart. We besluiten om via Canterbury te rijden, dat ligt tamelijk dicht bij Folkestone en zo kunnen we onze tijdsbesteding beter onder controle houden. Om 9.15 uur nemen we definitief afscheid van Oxford en via de M40 gaat het via High Wycombe naar Londen. Het verkeer is relatief kalm. We worden voortdurend voorbijgereden door voetbalsupporters met wapperende paars-blauwe sjaals en vlaggen. Het zijn de supporters van Burnley dat vandaag op Wembley de Play-off Final speelt om te promoveren naar de Premier League. Ze moeten al vroeg thuis vertrokken zijn, want Burnley ligt in het Noorden van Engeland, 375 kilometer van hier! Maar ze zullen er wellicht geen spijt van krijgen, want later zullen we in de krant lezen dat ze Sheffield United hebben verslagen met 1-0. Na 65 kilometer passeren we de luchthaven van Heathrow en we rijden verder over de M25 in een wijde boog onder de City door. Weldra komen we langs de tweede grote Londense luchthaven Gatwick en in Maidstone verlaten we de autosnelweg richting Canterbury waar we om 11.30 uur aankomen. We hebben tot hier 215 kilometer gereden. Even waren er onderweg een paar regendruppels (maar ja, we waren al aan onze vijfde dag zonder regen en dat is ‘not very British’…) maar hier is het droog en relatief warm. 


We zijn vroeger ooit in Canterbury geweest en herinneren ons enkel nog de imposante kathedraal. De stad heeft daarbuiten ook niet zo veel te bieden, maar het oude centrum met zijn smalle straatjes en oude huizen heeft toch wel iets gezelligs. Canterbury 1Er lopen verrassend veel toeristen rond, vooral veel groepen scholieren, hoofdzakelijk Fransen, maar ook Engelsen, Duitsers en Nederlanders. Canterbury is inderdaad een ideale daguitstap voor scholen: cultureel interessant, de sensatie van de overtocht van het Kanaal en… het is buitenland. De Belgische scholen vallen op door hun afwezigheid. We zijn duidelijk terechtgekomen in een ander Engeland: dit is massatoerisme! Om in de binnenstad en de omgeving van de kathedraal te komen, moet je een grote oude poort door en… entreegeld betalen. We besluiten eerst iets te gaan eten, maar dat valt niet mee. We vinden niets dat er enigszins aantrekkelijk uitziet. Teneinde raad stappen we Deeson’s British Restaurant binnen, maar er is geen plaats meer. We mogen wel buiten aan een tafeltje gaan zitten op het smalle voetpad van de drukke winkelstraat. We hebben geen keuze en nemen dus maar plaats. Het eten is van middelmatige kwaliteit maar we hebben wel ruim de kans om de voorbijtrekkende toeristen te bekijken. Wat een contrast met Oxford!  


Na het eten gaan we de zone rond de kathedraal binnen: 7,50 Euro per persoon! Niet weinig, maar het is zijn geld waard. De kathedraal van Canterbury is werkelijk de moeite waard: een immens gebouw, prachtige gotische torens rijk voorzien van sculpturen, indrukwekkende glasramen. De zon is inmiddels gaan schijnen en we verkennen eerst de omgeving van de kathedraal. We wandelen door oude kloostergangen en komen op een binnentuin waar omheen de bisschoppelijke administratie haar onderdak heeft in elegante woningen met voortuin. En dan gaan we de kerk binnen. Dit is echt adembenemend! Zéér hoge, ranke zijbeuken, overal rijkelijk gesculpteerde en Canterbury 2beschilderde zuilen, altaren en heiligenschrijnen. Ook de glasramen behoren tot de mooiste die we ooit gezien hebben. Zoals in de rest van Europa spreidt de Kerk ook hier haar immense rijkdom ten toon als wou ze daardoor laten zien dat niets of niemand  machtiger is dan zij. Vergeet niet dat we hier in hét centrum van de Anglicaanse Kerk zitten en dat de Aartsbisschop van Canterbury hier is wat de paus is voor de Rooms-katholieken.  Er is zeer veel volk, maar de mensen vallen nietig klein uit in de hoge ruimtes en laten de imposante architectuur nog meer tot haar recht komen. We maken gretig foto’s en videobeelden. Als we buitenkomen is het opnieuw zonnig en ronduit warm geworden. We hebben nog even de tijd en gaan nog een (fletse) koffie drinken op een terras in de schaduw van de kathedraal, maar tegen 15.45 uur vertrekken we voor onze allerlaatste rit van de reis: van Canterbury naar Folkestone, amper 28 kilometer. 


Als we, na een beetje sukkelen op de toegangswegen naar de Eurotunnel, op de parking aankomen, breekt er een onweer los en begint het te stortregenen. We zijn te vroeg en kunnen een vroegere trein nemen zodat we even vóór zeven uur al in Calais boven de grond komen. Hier ziet het zo mogelijk nog donkerder dan aan de overkant en de bliksemschichten slaan ons rondom om de oren. We vertrekken onder een heuse zondvloed en we nemen het onweer de hele weg mee van Calais tot in Brugge, maar hoe dichter we Gent naderen, hoe droger en zwoeler het wordt. Thuis is het droog, maar in de verte dreigen de wolken.

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, canterbury |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.