06-10-09

Eindelijk vertrokken

Banner ZA

Zaterdag 2 november 2001

Om onze auto niet heel de tijd op de dure en onveilige parking van Zaventem te moeten achterlaten, rijden we tot bij Hendrik die hem in verzekerde bewaring zal houden in zijn garage. We zijn al om kwart vóór negen in Etterbeek want we moeten al 3 uren vóór vertrek op de luchthaven zijn. Dat heeft alles te maken met de scherpere veiligheidsmaatregelen na de terreuraanslagen in de States op 11 september.  Om halftien zijn we er. Ruim op tijd. Aan ons punt van afspraak, de British Midlands desk, gissen we wie onze reisgezellen zouden kunnen zijn, maar ons geduld wordt niet lang op de proef gesteld. Iedereen blijkt mooi op tijd te zijn en al gauw worden we aangesproken door een vriendelijke dame van ‘Anders dan Anders’ die ons voorziet van onze tickets en instructies geeft voor de reis. Zij reist immers niet mee en we zullen in Johannesburg opgewacht worden door Frans, onze lokale gids en begeleider. In Londen moeten we ons plan trekken. Op het eerste gezicht valt de groep mee: deftig, rustig en geen uitschieters. We zijn met 18 en ik schat ze allemaal tussen de 50 en 65 jaar. Wij zijn waarschijnlijk de jongsten. Het is druk op de luchthaven en door de strengere controles zijn de files nog langer. Het is niet te merken dat de mensen na de aanslagen schrik gekregen hebben om te vliegen. Wegens mist in Londen vertrekken we pas om 13.20 uur, met een uur vertraging. Dat kan niet veel kwaad, want onze vlucht naar Johannesburg gaat pas vanavond om 18.00 uur!

Door het tijdsverschil zijn we na een uurtje vliegen al om 13.40 ter plaatse. We moeten eerst drie keer boven Londen rondcirkelen vooraleer we toestemming krijgen om op Heathrow te landen; dit is duidelijk de drukste luchthaven van de wereld.  We blijven in groep en zoeken de transfertdesk van South-African Airways op. Inchecken en onze tickets laten uitschrijven is maar een formaliteit en daarna wacht ons een lange namiddag verveeld wachten voor we eindelijk écht op weg zijn naar het donkere continent. Althans, dat dachten we… maar dat is zonder de bediende van South-African Airlines gerekend. De man stelt te laat vast dat er in onze groep niet minder dan vier personen zijn met dezelfde familienaam: de familie Gijsels, twee broers en twee zussen met respectievelijke echtgenoten. Hij slaat alles en iedereen door elkaar, koppelt de verkeerde mannen aan de verkeerde vrouwen, schrijft foute tickets uit en geraakt compleet in de war.  Gevolg: het duurt een vol uur eer iedereen zijn ticket voor Johannesburg in handen heeft. Gelukkig moeten we ons niet bekommeren over onze bagage, die wordt vanzelf overgezet op het juiste vliegtuig. Door dit alles blijven ons nog slechts twee uurtjes te doden vooraleer we kunnen instappen. Dat is op de immense luchthaven van Heathrow niet moeilijk. Er is zeer veel te zien en voortdurend zijn er zaken die mij doen denken aan de BBC reality-serie “Airport”. We hebben sinds deze morgen niet meer gegeten en gaan op zoek naar een hap die we vinden bij een trendy fastfoodketen met de weinig Britse naam “Prêt à Manger”. De typisch Engelse driehoekige sandwiches zijn heerlijk vers en smaken uitstekend. Ik heb lang getwijfeld of ik voor onderweg een boek zou meenemen en omwille van het gewicht heb ik het toch maar niet gedaan. We vliegen trouwens ‘s nachts en ik hoop een flink stuk van de reis te slapen.  Maar nu begin ik opnieuw te twijfelen en ik besluit ter elfder ure nog “A Painted House“ van John Grisham te kopen.

Om 18.20 uur stijgt onze reusachtige Boeing 747-400 met veel gedruis op. Het is één van de grootste passagierstoestellen: er zijn 10 plaatsen op elke rij en in totaal is er  plaats voor 377 passagiers en alle stoelen zijn bezet! In de rug van elke zetel is er een videoschermpje waarop je individueel kan kiezen uit 10 films, 5 muziekprogramma’s en een aantal videospelletjes. Met de beenruimte en het zitcomfort is het minder goed gesteld en ook het eten is niet veel zaaks.  We slagen er desondanks in om toch wat te slapen en al bij al zijn de 11,5 uren vlucht nog vrij vlug om. We worden om 5 uur (bij ons is het dan nog maar 4 uur) gewekt voor het ontbijt en wanneer we om 6.50 uur in Johannesburg landen, hebben we er 9.084 kilometer opzitten! Onvoorstelbaar, zó ver zijn we nog nooit van huis geweest. Het is er licht bewolkt en “slechts” 17°C, maar ja het is ook amper 7 uur in de ochtend. 

klik hier voor het vervolg

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.