08-10-09

Pretoria, de bestuurlijke hoofdstad

Frans, onze gids

Banner ZA
Zondag 4 november 2001 (1)

Na de nodige (althans daar gaan we toch van uit…) en tijdrovende administratieve formaliteiten komen we omstreeks 8 uur in de aankomsthall waar we al gauw Frans ontwaren. Hij zal ons de ZA 01hele reis begeleiden. Het is een vrolijke, rondbuikige dertiger die een zeer leuk taaltje spreekt en meteen ieders sympathie wekt. Zijn volle naam is François Lombard. Sommigen van de groep hebben hem vorige winter al ontmoet in Antwerpen bij de informatienamiddag op de Toerismebeurs en zijn zeer opgetogen met hem.  Ze beweren dat hij veruit de beste van de AdA-gidsen is. Het wordt anders dan anders, beloven ze. We wisselen reischeques om in ZAR (Zuid-Afrikaanse Rand) en om 8.30 uur stappen we op de bus. Wegens té gevaarlijk verlaten we meteen Johannesburg en nemen de N1-autosnelweg naar Pretoria, dat amper 50 km verder noordwaarts ligt.

Het landschap in de provincie Gauteng is hier nagenoeg vlak en een beetje troosteloos. Frans beslist al meteen tot een wijziging in het programma: we zullen nu Pretoria bezoeken in plaats van morgenvoormiddag, want op zondag is het er veel rustiger en zo ontlopen we de maandagse verkeersfiles. Een goed idee, want ondanks de lange reis, blijkt iedereen behoorlijk uitgerust en fit. Ondanks de vergevorderde lente blijken nog heel wat jacaranda’s er nog schitterend bij te staan.  ZA 02Het zijn grote bomen waarvan de hele kruin mooi lichtblauw bloeit en aldus hele lanen omtovert tot reusachtige bloemtuilen. Je vindt ze in heel Zuid-Afrika, maar vooral Pretoria is erom bekend. Frans vertelt ons dat de jacaranda’s officieel tot onkruid verklaard zijn, wat inhoudt dat er geen nieuwe jacarandabomen meer mogen aangeplant worden. De reden is dat ze teveel water aan de bodem onttrekken en aangezien Zuid-Afrika een ernstig tekort aan water heeft, zijn ze niet langer welkom. Later vernemen wij dat dit geldt voor nagenoeg alle geïmporteerde bomen. Verder zegt Frans dat hij ons vandaag nog niet teveel uitleg zal geven omdat hij vermoedt dat we toch wat vermoeid zijn van de reis. Hij zal ons nog een beetje sparen!  

Pretoria is de administratieve hoofdstad van Zuid-Afrika en telt veel mooie moderne kantoorgebouwen en goed onderhouden parken. Alles lijkt heel netjes, althans die gedeelten waar wij doorrijden. We bezoeken de Unie Gebouwen met de mooi aangelegde tuinen; rijden door de chique groene wijken van de ambassades; houden halt op het Kerkplein met het stadhuis, het majestueuze postgebouw en het standbeeld van Dirk Krüger en rijden tenslotte buiten de stad naar het Voortrekkermonument.  Dit laatste is niet mooi maar wel indrukwekkend, niet alleen om zijn grote omvang maar vooral omwille van de verhalen over de heldhaftige volharding van de voortrekkers en de gruwelijkheden die ze in de strijd met de Zulu’s hebben moeten ondergaan. Frans gaat op in de verhalen maar hij kan zijn vooringenomenheid ten voordele van de blanken niet verbergen. Later op de reis zal ik hem er vaker op betrappen. Het Voortrekkers-monument is nu het symbool van de Afrikaanse eenheid. Het is prachtig weer en behoorlijk warm; de zon brandt en we zijn nu al vergeten dat het november is. Op deze zondagnamiddag is het stil in de stad en we genieten van de vele kleurrijke en zonnige tafereeltjes: mannen en vrouwen in kleurrijke kleren,  verkopers die Afrikaanse ambachtelijke voorwerpen verkopen aan kleine stalletjes, spelende kinderen op het gras in het park. Opvallend weinig blanken.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, pretoria, gauteng |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.