10-10-09

Onze eerste safari-ervaring

Banner ZA

Zondag 4 november 2001 (2)

Tegen de middag bereiken we onze eerste logiesplaats: de Heia Safari Ranch in Honeydew, een 60-tal kilometer boven Pretoria. Het is een ietwat geforceerd safaripark ten behoeve ZA 03van de toeristen, dat mij wat aan de Beekse Bergen doet denken, maar het blijkt veel mooier dan we verwacht hadden. Het bestaat uit een reeks ‘rondavels’ of ronde hutten met strooien dak midden een mooi aangelegde tuin met zwembad. De rondavels zijn zeer ruim: inkomhall, 2 slaapkamers, badkamer en groot terras. In de tuin lopen tientallen lawaaierige pauwen rond maar ook enkele zebra’s. Een bordje verwittigt ons dat we voorzichtig moeten zijn want dat het hoe dan ook wilde dieren zijn. Het geeft toch wel een speciaal cachet aan het domein.  We worden meteen vergast op een ‘boerse braai’,  waar de Zuid-Afrikanen kampioenen in schijnen te zijn. Het blijkt een barbecue van de eenvoudigste soort en valt dus een beetje tegen. Goed genoeg, maar als ze zich zo’n reputatie toemeten zijn de verwachtingen natuurlijk hoog. We maken ook kennis met een ander nationaal gerecht, de “pap”. Dit is de dagelijkse kost van vooral de zwarten. Het is een dikke witte brij op basis van maïs en het is zo goed als smaakloos. De pap wordt echter vooral gebruikt om het eerder schaarse vlees en groenten aan te vullen tot een meer consistente maaltijd.  

Na de middag worden we vergast op een 2 uren durende show van de Mzumba dansers met traditionele dans en zang. Het eerste deel is een heus toneelstuk over  Zunguza, zoon van opperstamhoofd Mabinyane en een medicijnman die, om van de goden regen af te smeken, ZA 04beslist de geliefde van Zunguza te offeren. Het is een beetje een melodramatisch gedoe, maar toch getuigen verschillende acteurs van een zeker (natuur)talent. De groep treedt elke zondag op voor de toeristen maar doet dat met een verrassend enthousiasme en veel bezieling. Eén van de dansers is wat houteriger dan de anderen en blijkt daarenboven aan de knie gekwetst. Hij laat zich echter niet onbetuigd en bij de wildste dansen ziet hij duidelijk af. Op het einde wordt voor hem een extra-applaus gevraagd, want hij is de leider van de groep en… niet minder dan 73 jaar oud! Het is een kleurrijk spektakel dat geen ogenblik verveelt. De meisjes zijn meer dan mollig, maar dat blijkt het Afrikaanse schoonheidsideaal te zijn. Bij het begin moeten alle videotoestellen afgegeven worden en pas 20 minuten voor het einde worden ze terug bezorgd en kan er gefilmd worden.  De show wordt afgesloten met een meerstemmig Nkosi Sikelele, het Afrikaanse volkslied. Indrukwekkend. We zullen het op deze reis nog verschillende keren te horen krijgen. 

Intussen is er bewolking komen opzetten en we vrezen zelfs dat het zal gaan regenen. Gelukkig blijft het droog want om 16.30 uur vertrekken we voor onze allereerste ‘game drive’ ZA 05in open jeeps. Het is nog niet het ‘echte werk’, maar toch goed als eerste kennismaking en smaakmaker voor wat ons later op de week te wachten staat. Dit is nog niet de echte bush, maar een groot omheind park van 1000 hectaren waar allerlei wild is verzameld. We zien zebras, een kudu, een blesbok, een springbok, bavianen, buffels, gnoes, een neushoorn met jong, nijlpaarden, de heilige ibis en allerlei andere vogels waarvan de langstertflap de meest sensationele is. Het mannetje draagt in deze periode zijn paringstooi: een lange zwarte staart die 3 tot 4 keer zo lang is als het vogeltje zelf en waarmee het sierlijk flappert om het vrouwtje te verleiden.  Vandaar de naam. Vóór het eten verzamelen we in de bar (de ‘kroeg’ zeggen ze hier) voor een nadere kennismaking met de groepsleden. Iedereen vertelt wie hij of zij is en waar ze vandaan komen. Het grootste deel blijkt uit Oost-Vlaanderen te komen maar ook Antwerpen, West-Vlaanderen en Brabant zijn vertegenwoordigd. Het is voorlopig nog moeilijk om alle namen te onthouden, maar dat komt wel. Na een lekkere maaltijd zijn we om 10 uur op onze kamer waar het niet lang duurt vooraleer we inslapen. Het is bijna niet te geloven dat we amper 38 uren van huis weg zijn en al zoveel hebben meegemaakt. Dat belooft! Morgen mogen we uitslapen want we hoeven Pretoria niet meer te doen.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zuid-afrika, gauteng, honeydew |  Facebook | |

Commentaren

Hey Ik wens jullie nog een fijn weekend.

Gepost door: Martin | 10-10-09

De commentaren zijn gesloten.