16-10-09

Een blijde en een treurende rivier

Banner ZA
Dinsdag 6 november 2001 (1)

Vandaag trekken we de bergen in. Om 8 uur zijn we al weg. De Panoramaroute is een kronkelende weg die zich door een mooi berglandschap slingert. ZA 10Onze eerste halte is God’s Window waardoor je een panoramisch uitzicht hebt op een diepe vallei. Niet zo sensationeel; ik denk dat God betere vensters heeft dan dit. Ook Wonder View maakt zijn naam niet echt waar.  Het is zeer warm, maar de zon maakt in de bergen toch geleidelijk plaats voor een lichte nevel; ter plaatse is het zonnig, maar de vergezichten zijn niet erg klaar.  In de streek liggen ook een aantal watervallen en wij kiezen Lisbon Falls uit voor een korte stop. Mooi! Ook het uitzicht op de Three Rondavels, drie grote ronde rotsmassa’s, is de moeite waard. We zien er talrijke soorten salamanders in de mooiste kleuren.  ZA 11Opmerkelijk is de lichtgroene en roeste kleur van sommige rotsen die wordt veroorzaakt door lichen of minuscule schimmels.  Het hoogtepunt wordt echter Bourkes Luck Potholes in de Blyde Rivier Canyon. Hier vloeien de Blyde  en de Treur Rivier samen en hebben grillige en diepe holen uitgesleten in de poreuze zandsteen en dat zorgt voor een zeer speciaal landschap. Het verhaal van de Blyde en de Treur Rivier is ook de moeite waard.  Tijdens de Grote Trek stuurden op een bepaald ogenblik de mannen vrouwen en kinderen terug omdat het te gevaarlijk werd. Ze zouden ZA 12elkaar terug treffen bij de rivier, maar toen de mannen niet opdaagden, werd verondersteld dat ze allen gesneuveld waren. De vrouwen treurden diep en doopten daarom de rivier tot Treur Rivier. Toen ze evenwel verder trokken vonden ze de mannen tóch terug bij een andere rivier die ze prompt tot Blyde Rivier uitriepen. De Blyde Rivier Canyon is 26 kilometer lang en volgens Frans de 3e grootste canyon ter wereld, na de Grand Canyon in de US en de Visrivier Canyon in Namibië. Op de parkeerplaats van Bourkes Luck staat het uitgebrande wrak van een toeristenbus.  We vernemen dat het de dag voordien is gebeurd. De passagiers hebben net de tijd gehad om de bus te verlaten vóór hij in lichterlaaie stond en ze verloren ál hun bezittingen: bagage, geld, papieren, vliegtuigtickets. Je mag er niet aan denken dat zoiets je kan overkomen.

Na de canyon komen we geleidelijk in het vlakkere landschap van het Laagveld dat beheerst wordt door allerlei fruitteelten: hier groeien papaya’s, mango’s, appelsienen. We stoppen nog even aan een 500 jaar oude baobab of apebroodboom. Heel typisch Afrikaans beeld: de boom heeft een omvang van verschillende meters en korte dikke takken die de indruk geven dat hij omgekeerd in de grond zit, met zijn wortels naar boven. Hier is het snikheet, wel 35 graden schat ik.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, mpumalanga |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.