22-10-09

Het Krüger Park


Banner ZA

Donderdag 8 november 2001 (1)

We worden al om halfzes gewekt maar reeds eerder zijn we wakker geworden door het geknor van een wrattenzwijn aan de deur van onze hut. We horen Pippa blaffen en het varken neemt geschrokken de benen. Pippa blijft onrustig rondlopen. Wanneer ik buiten een kijkje ga nemen is het mij duidelijk waarom: in de bomen zitten een tiental aapjes die van kruin tot kruin springen. Als er zich eens eentje op de grond waagt, springt Pippa er onmiddellijk op af om het te verjagen. 

Vandaag moet een van de hoogtepunten worden van onze reis: het Krüger Park, één van de grootste en meest bekende  natuurparken ter wereld. Om kwart vóór zeven vertrekken we al om zo lang mogelijk in het park te kunnen doorbrengen, maar het weer zit niet mee: regen en de voorspellingen voor de rest van de dag wettigen geen hoop op beterschap. Bij het verlaten van Mohlabetsi stuiten we op een eenzame olifant. Vanuit de bus kunnen we hem van zeer dichtbij gadeslaan.  Om 8.15 uur zijn we aan Orpen Gate, één van de toegangspoorten tot het Krüger National Park.  Het is niet minder dan 20.000 vierkante kilometer groot; ter vergelijking: België meet 30.500 vierkante kilometer. Het is 350 km lang en gemiddeld 60 km breed. We stappen er in twee open jeeps, maar gelukkig hebben we een dak boven ons hoofd want de regen blijft neervallen en het is ZA 22behoorlijk koud. Iedereen duffelt zich in en na een korte tijd trekken we zelfs de beschikbare dekens over ons hoofd ter bescherming tegen de koude lucht die via de open ramen naar binnen komt. We zien er uit als moslims, wat natuurlijk aanleiding geeft tot de grootste hilariteit. We hadden ons de tocht in het Krüger Park toch wel anders voorgesteld. Maar het bederft geenszins de pret en… dank zij het frisse weer zijn de dieren zeer actief en we krijgen er dan ook veel te zien. Giraffen, buffels, gnoes, olifanten, een jakhals, waterbokken, een duiker (kleine antilope), nijlpaarden, een krokodil, blauwapen, impala’s en vele vogels waaronder glansspreeuwen, wevers, aasgieren en ooievaars. Onze ranger toont ons heel in de verte ook twee leeuwen met jong, maar die zijn zó ver dat ik ze niet zie.  

Het mooiste moment komt echter kort voor de middag. Onze ranger wordt per radio door zijn collega opgeroepen, zegt dat we ons goed moeten vasthouden, draait zijn jeep met veel geweld 180° om en stuift terug de weg op. We hobbelen ruim 3 kilometer terug zonder dat hij verdere uitleg geeft. Dat moet wel iets bijzonders zijn!  We komen aan op een plaats waar onze collega’s staan te staren naar … een prachtig luipaard op minder dan 10 meter van de weg. Het laat zich in al zijn pracht bewonderen en stapt dan statig en zeer sierlijk weg terwijl wij het ademloos nastaren. En natuurlijk foto’s en video-opnamen maken want dit is een echte buitenkans. Luipaarden leven immers overdag vooral in de bomen en worden pas 's nachts actief zodat je ze slechts zelden te zien krijgt. Frans bijvoorbeeld beweert ZA 24.gifdat het nog maar de derde keer is in zijn leven dat hij een luipaard ziet. Dit was boffen en we zijn Dirk zeer dankbaar, want hij had het dier opgemerkt. Wijzelf waren er waarschijnlijk voorbij gereden zonder het te zien. Op de middag houden we halt op een officiële rustplaats, waar het toegelaten is de auto te verlaten. Hier genieten we van een picknick die veel weg heeft van een heus koud buffet. Het is gelukkig droog en buiten de jeep valt de temperatuur nog mee.

klik hier voor het vervolg

 

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, mpumalanga, kruger park |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.