24-10-09

De "Big Five" in één dag

Banner ZA
Donderdag 8 november 2001 (2)

Als we weer op pad gaan heeft de motregen plaats gemaakt voor stevige buien, die in de namiddag onophoudelijk blijven neerplenzen.  We zijn er getuige van hoe een ons onbekend dier langs de kant van de weg tekeer gaat en verwoed staat te wroeten in een gat in de grond. Het blijkt een Afrikaanse ratel te zijn, die zowat het midden houdt tussen een grote rat en een klein beertje. Het dier laat zich door niets of niemand verstoren en blijft doorwroeten tot het met zijn poot een klein diertje uit het hol haalt en het rustig en met veel smaak oppeuzelt. De wreedheid van de natuur heeft, eigenaardig genoeg, ook iets vertederends wanneer je deze ratel bezig ziet.  Even verder ligt een gevlekte hyena lusteloos te rusten langs de weg. We staan op nauwelijks 3 meter van het beest en wanneer Jos het wat probeert op te hitsen in de hoop dat het gaat opstaan,  maant iedereen hem aan zich koest te houden. We beseffen maar al te goed dat een hyena niet betrouwbaar is en in één sprong gemakkelijk in onze jeep op onze schoot kan zitten! ZA 25Onze ranger vertelt ons dat de kaken van een hyena sterk genoeg zijn om de poot van een olifant door te bijten.  We zijn verder nog getuige van de maaltijd van een olifant die onder luid gekraak een dikke tak van een boom afkraakt vooraleer er zorgvuldig de malse blaadjes van op te peuzelen. Wanneer we ven verder op een koppel neushoorns stuiten, slaakt onze chauffeur een heuse juichkreet: “Yes! We hebben ze alle vijf gezien, de ‘Big Five’:  neushoorn, buffel, olifant, luipaard en leeuw”. Van die laatste ben ik niet zo overtuigd, maar hij beweert in ieder geval dat het leeuwen waren. En dat in één dag, dat is zéér uitzonderlijk. Intussen is het 17 uur en we spoeden ons naar Pretoriuskop Gate waar we op tijd moeten zijn om vóór het sluitingsuur het park te verlaten. Ook al was het door de regen en de kou anders dan verwacht, het was een onvergetelijke dag. We hebben zeer veel dieren gezien, misschien dank zij de regen, maar als ik achteraf in een brochure lees dat er in Krüger 2.000 leeuwen leven, 1.000 luipaarden, 5.600 giraffen, 8.800 olifanten, 2.500 neushoorns, 21.000 zebra’s, 10.500 gnoes, 21.000 buffels en niet minder dan 95.000 impala’s, dan is het niet abnormaal dat je er niet naast kan kijken! En toch… ik vond het “échter” in Mohlabetsi. Hier geven de brede asfaltwegen en de enkele beschermde kampeerplaatsen immers wat minder het gevoel in de ruwe ongeschonden natuur te zitten. 

We hebben nog een drie kwartier te rijden naar Witrivier. Het gaat in de stromende regen over modderige wegen. Het weer belet echter de vele voetgangers in de dorpjes onderweg niet er een kleurrijk schouwspel van te maken. We logeren in het Winkler Hotel. Bij mooi weer zou de prachtige tuin met zwembad en palmbomen waarschijnlijk veel bekoorlijker zijn. Nu houden we er een eerder sombere herinnering aan, maar ik denk dat het eigenlijk beter verdient. Ook de sfeer aan tafel is niet te vergelijken met de vorige avonden, maar dat heeft zeker te maken met de nogal onvriendelijke bediening en de ongezellige stijl van het restaurant waar we per vier personen aan kleine tafeltjes moeten gaan zitten. En dan is er het weerbericht: morgen 100% zekerheid van regen, 16 graden en de verwachting dat dit weer nog drie dagen zal aanhouden!

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, mpumalanga, kruger park |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.