02-11-09

Zulu dansers

Banner ZA
Zondag 11 november 2001 (1)

Het wordt onze tweede dag in Mvubu en meteen ook onze laatste safaridag. Er staan er niet minder dan 3 op het programma: één te voet, één per boot en één per jeep. Al om 8 uur zijn we op stap met Michael voor een twee uren durende wandeling. Hij is niet gewapend, maar dat zal wel niet nodig zijn zeker? Ons vertrouwen in onze gidsen wordt toch wel zeer op de proef gesteld vind ik. We zien gelukkig geen wild, maar wel zeer veel mooie bloemen en planten, insecten, paddestoelen. ZA 34Ook de geluiden van de vele vogels boeien ons. Alleen… dit is niet de specialiteit van Michael want hij weet ons nauwelijks te vertellen wat we horen of zien. Het landschap is prachtig maar de paadjes af en toe glibberig. We dalen af tot dicht bij de rivier, doch de hippo’s hebben na hun nachtelijke wandeling op de oever inmiddels al terug het water opgezocht. En dat is maar goed ook, want naar het schijnt gebeuren het grootste aantal dodelijke ongevallen in Afrika met nijlpaarden. Gelukkig wisten we dat nog niet op dat ogenblik! Wanneer we terugkomen aan de lodge kunnen we de hippo’s en kroko’s vanop een veilige afstand met de verrekijker observeren. Ze komen slechts met hun brede koppen en kleine oortjes even boven water om daarna opnieuw voor enkele minuten onder te duiken. Daarbij maken ze af en toe brullende en knorrende geluiden. Er zijn er heel wat. 

Helena heeft tijdens onze tocht gedekt voor een brunch en de tafel prachtig versierd met bougainvillea en gele servietjes. Er is een heerlijke fruitsalade, yoghurt met passievruchten, gehakt vlees van ZA 35aimpala, aardappelsla, gebakken eitjes, warme tomaat en heerlijk zelfgebakken brood. Vooraf drinken we de witte en rode champagne (‘vonkelwijn’ heet dat hier) die Gilbert gisteren “verdiend” heeft. Het eten, het uitzicht én de sfeer zijn schitterend en dit doet alle kritiek op Mvubu wegsmelten als sneeuw voor de zon, die intussen inderdaad volop van de partij is. We maken ons klaar voor het optreden van een groep Zulu-ZA 35bdansers die speciaal voor ons komen optreden in de lodge. Het is een dynamische bende van een tiental mannen en twee vrouwen die ons niet alleen de krijgsdansen  en –gevechten van de Zulu’s demonstreren, maar ook een staaltje geven van hun zangtalent. Natuurlijk sluiten ze plechtig en ingetogen af met een pakkend Nkosi Sikelele, het volkslied. Het was de moeite waard, maar ik vond ze wat minder authentiek en professioneel dan de groep van vorige week in Heia Safari.

wordt vervolgd

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, kwazulu-natal, mvubu |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.