04-11-09

Botsing met een nijlpaard

Banner ZA
Zondag 11 november 2001 (2)

Daarna vertrekken we naar de rivier voor een bootsafari. Er zijn twee bootjes: eentje van 12 en eentje van 6 personen. Wij stappen in het kleinste met Michael als gids en dat blijkt inderdaad aanvankelijk een goede keuze, want wij komen veel dichter bij de oevers dan de andere boot en kunnen veel beter de mooie vogels observeren en filmen: de reuzenreiger, de grote witte reiger, de lepelaar, de grote langtoon, een visarend en verschillende ganzen en eenden. Heel mooi. Er zijn ook zeer veel nijlpaarden waar we met een wijde boog omheen varen. Krokodillen zien we minder want van zodra zij ons zien, laten ze zich ZA 36geruisloos in het water glijden. Terwijl de andere boot al naar de steiger terugkeert, vaart Michael nog even een klein inhammetje in om een mooie witte reiger van dichtbij te bewonderen. Met de motor af en video- en fototoestellen in aanslag, glijden we zachtjes naar de oever en dan gebeurt het! Een gestommel en gebrul achteraan het bootje en wanneer Christiane, die achteraan zit, zich omdraait kijkt ze recht in de muil van een nijlpaard. Op nauwelijks een meter van haar verwijderd. Vooraleer we ons goed realiseren wat er gebeurt, zegt een geschrokken Michael met bevende stem dat we niet moeten panikeren en allemaal aan de andere kant van het bootje moeten gaan zitten. We zijn boven een nijlpaard doorgevaren, hebben het beest aan het schrikken gebracht waardoor het zich brullend heeft opgericht en het bootje een duw gegeven.  Het blijft stil en we weten helemaal niet of de hippo nog in de buurt is. Wanneer Michael een luik opheft, zien we dat ons bootje lekt en het gaat inderdaad scheef hangen. Wat nu? Uitstappen lijkt geen alternatief en de andere boot is ver af. Michael heeft wel een radio, maar gebruikt hem niet. Na enkele minuten zien we het nijlpaard opduiken op vijftig meter buiten de inham. Het is waarschijnlijk al even zeer geschrokken als wij en heeft de benen genomen. Michael waagt het erop en we steken op hoop van zegen de brede rivier over en bereiken de steiger.

Lijkbleek en met knikkende knieën stappen we aan wal en vertellen onze collega’s wat ons is overkomen. Zij kunnen ons nauwelijks geloven en pas nu beseffen we hoe slecht dit had kunnen aflopen. Na inspectie van zijn boot zegt Michael dat hij niet lek is en hij minimaliseert nu het hele voorval. Frans kan er echter niet mee lachen en wij nog minder. Het is een nieuw bewijs van de roekeloosheid en de onervarenheid van onze rangers. Bij onze terugkomst in de lodge krijgen we de tijd om wat te bekomen. We genieten van een uurtje siësta, nemen een verfrissende douche, en bespieden nogmaals de nijlpaarden met de verrekijker. Ik maak van de gelegenheid gebruik om het incident te beschrijven in mijn dagboek.  

Intussen is er bewolking komen opzetten maar het blijft warm. Om halfvijf vertrekken we voor onze allerlaatste safari. Aangezien wij ZA 37gisteren de neushoorns al gezien hebben, krijgen de anderen de twijfelachtige eer om met Michael te rijden. Wij gaan met Shane. Lachend vraagt Michael mij of ik hem niet meer vertrouw. Wij hoeven de neushoorns niet meer; één ‘close encounter’ is meer dan genoeg. En toch ontmoeten we ze nog. Shane blijft echter verstandig op een grote afstand. We genieten nog van giraffen, nyala’s, mestkevers, een prachtige kudustier, wrattenzwijnen en de onvermijdelijke impala’s. En dan is het onherroepelijk gedaan. We hebben ons laatste wild gezien. 

De avond is mooi en we kunnen eten onder de sterrenhemel rond het kampvuur in de boma. De spijskaart voor het “Aandete” of avondeten ziet er zeer aantrekkelijk uit, al was het maar door het mooie taaltje waarin ze is opgesteld. Luister maar: aartappelsop en tuisgebakte brood; vlakvark op spit; geroosterde hoender met gebakken aartappel, groen boonties, lemoenpampoenties en blomkool; gemengde slaai; appelpoeding, vrugteslaai en vla. Het vlakvark is wrattenzwijn. Aan het spit staat een heel varken te braden en Wim snijdt er voor iedereen enkele lekkere brokken af. Als aperitief vergast Douw ons op een lemoenlikeur “op zijn toekomst”. Wij zijn immers de laatste groep in zijn chauffeurscarrière. Vanaf volgende week begint hij als reisbegeleider en treedt op die manier in de voetsporen van Frans, die ons vertelt dat ook hij als chauffeur begonnen is. Wij wensen Douw het allerbeste. Het eten smaakt lekker en er wordt nog duchtig nagepraat over de botsing met het nijlpaard. En het blijkt inderdaad dat het gevaarlijk was! Ondanks zijn 2.000 kilogram haalt zo’n beest 10 kilometer per uur in het water en 35 op het land. Laten we er niet meer aan denken.  Het had vandaag héél anders kunnen aflopen. Het gekwaak van tientallen kikkers geeft de nacht een bijzondere sfeer. “Dat betekent regen” zegt Frans. De voorspellingen zijn echter vrij gunstig: gedeeltelijk bewolkt, 24 graden en slechts 30% kans op regen.  Ik hou wel van dit soort voorspellingen en… alles welbeschouwd kunnen ze nooit fout zijn!

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, kwazulu-natal, mvubu |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.