20-11-09

Verrukkelijke zeevruchtenschotel

Banner ZA
Donderdag 15 november 2001 (2)

Waar de dag nogal mistig begon, is al vlug de zon er door gekomen en tegen de middag is het zonnig en zeer warm. De hemel kleurt helblauw en de grote witte stapelwolken geven er karakter aan. We stappen op de bus en rijden richting Knysna. Sommigen zeggen dat de naam komt van een Engelsman die bij het zien van de mooie baai uitriep: “It’s nice, na?” en dat meteen de naam gegeven was. Dat is niets meer dan een verhaal want de naam is Hottentots en betekent “iets wat met hout te maken heeft”. In deze streek werd immers veel hout gewonnen en verwerkt. Andere Hottentotwoorden zijn trouwens Outeniqua en Tsitsikama, die respectievelijk “man met ZA 43honing op zijn rug” en “geluid van kabbelend water” betekenen. Aan de prachtige baai ligt de Knysna Oyster Company waar we genieten van een verrukkelijke zeevruchtenschotel en natuurlijk een heerlijke fles witte wijn. Die smaakt zó lekker dat Antoon terstond een tweede bestelt. Dit is een heerlijk moment en een sfeer die mij doet terugdenken aan de fantastische restaurantjes en zeevruchtenschotels aan de  Normandische kust. In het oesterbedrijf zijn vissers permanent bezig met het kuisen en openen van oesters. Na het eten krijgen we een uurtje voor een bezoek aan het stadje en shopping. Knysna is een druk en sympathiek stadje met zeer veel winkeltjes. Hét moment dus voor een mooi souvenir. In een echt mooie zaak vinden we een ‘mud cloth’ die we zeer mooi vinden. De doek is afkomstig uit Zaïre en bestaat uit aaneengenaaide smalle stroken ruwe stof, die met modder gekleurd zijn. Afrikaans, maar natuurlijk niet Zuid-Afrikaans. Maar dat doet er niet toe als je het mooi vindt en het is absoluut iets wat je bij ons niet kan kopen. 

Voorbij Knysna liggen verschillende meertjes en loopt de baan vaak op een smalle dijk tussen twee waters in. Vóór  we Wilderness National Park bereiken zien we de Outeniqua-Choo-Tsjoe, een ouderwetse stoomtrein die toeristen dampend door het mooie landschap voert. Het is waarschijnlijk een rustige rit die volop toelaat van het mooie landschap te genieten, want om een afstand van amper 50 kilometer af te leggen, heeft de trein niet minder dan 4 uren nodig.  Op een bepaald punt moeten wij voorrang geven aan de trein want spoorweg en autoweg maken er beurtelings gebruik van dezelfde brug. Dit heb ik nog nergens gezien, maar ik zie inderdaad niet in waarom dat niet zou kunnen. We stappen uit voor een wandeling op een kronkelend houten wandelpad langs de boord van de rivier. ZA 44Mooi en rustgevend, maar een beetje zon zou er waarschijnlijk meer kleur aan geven. Dan maar terug de bus op en via George gaat het door het Outeniqua Gebergte naar de Kleine Karoo, een halfwoestijngebied en daar vinden we inderdaad de zon en de deugddoende warmte terug; het is er ruim boven de 30 graden. Onderweg rijden we langs de Touwsrivier waarvan het water roodbruin gekleurd is door de tannine van de ‘rooi elsboom’. Het heeft de rivier de bijnaam ‘Coca-Cola River’ opgeleverd. Onze bestemming is Oudtshoorn, het belangrijkste centrum van de struisvogelkweek in de wereld. De struisvogelboeren zijn hier op het einde van de 19e eeuw schatrijk geworden en de streek zeer welvarend. Getuigen daarvan zijn de prachtige ‘vederpaleizen’, de grote Victoriaanse villa’s van de handelaars. De vogels leverden hun huid voor exclusieve en peperdure lederwaren en hun veren natuurlijk voor de cabaret- en showwereld in de hele wereld. Ook het beroemde caranaval van Rio was een grote afnemer. Doch even steil als de opgang was ook de ondergang ervan. Vanaf ongeveer 1915 ging het spectaculair bergaf en de rijkdom van de struisvogelboeren taande weg. Momenteel beleeft de struisvogelwereld een heropleving. Niets van de dieren gaat verloren: huid, veren en natuurlijk ook het lekkere vlees. Oudtshoorn wordt ook het ‘Kleine Jeruzalem’ genoemd wegens de vele joden die er leven. Ik weet niet of het een met het ander te maken heeft. 

We logeren voor twee nachten in de Hlangana Lodge die wordt uitgebaat door twee Vlamingen uit Brugge: Stefaan en Ellen. Het is een zeer sympathiek en zéér verzorgd hotel met alle kamers op één rij ZA 45uitkijkend op een mooie tuin met zwembad. We duiken er meteen in en genieten van de verfrissing. Tegen de avond brengt de bus ons naar “The Godfather”, een artiestenrestaurant met een zeer gezellige sfeer. We worden er vergast op een waar wildmenu: struisvogelpaté, springbok en kudu. De sfeer aan tafel is opgewekt en wordt dat nog meer wanneer we getrakteerd worden op een “Akkedis Bult”, een lokale brandewijn van maar liefst 55°. Het geluidsniveau stijgt en ik merk dat sommige andere gasten ons met een eerder scheef oog bekijken. We verstoren duidelijk de rust van dit vredige stadje. Zelfs de anders zo stille Karel laat zich niet onbetuigd en klinkt duchtig mee. Mieke voelde zich niet goed en is in het hotel gebleven. Als we na afloop nog steeds lachend en giechelend thuiskomen, durft hij bijna zijn kamer niet binnengaan…

klik hier voor het vervolg

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, knysna, oudtshoorn, westkaap |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.