26-11-09

Een moderne wijnboer

Banner ZA
Zaterdag 16 november 2001 (2)

De rit gaat verder via Ashton en door de Breede Vallei naar Robertson, een wijnstreek. Hier heeft Frans dan toch een wijnhuis gevonden dat ons op zaterdag wil ontvangen en dat voldoende garanties biedt voor een goede kwaliteit: Graham Beck. De naam klinkt niet typisch en het splinternieuwe moderne kantoorgebouw roept niet de sfeer op van een ambachtelijke en traditionele wijnbouwer. De luxe en de prachtig aangelegde tuin mét waterpartijen verraden echter wel dat het dit bedrijf voor de wind gaat. Het is inderdaad een jong bedrijf dat voor bepaalde druivensoorten nu pas aan zijn eerste oogstjaren toe is. Het ZA 51
is opgericht door een superrijke Zuid-Afrikaanse steenkoolmagnaat die eerder ook fortuin heeft gemaakt in de paardenfokkerij en de jachtenbouw. Geld genoeg dus om gronden, plantgoed én knowhow te kopen en als je dan nog goede relaties hebt, moet het lukken. Hij is er destijds in geslaagd de champagne te leveren toen Nelson Mandela werd ingehuldigd als president en vandaag nog is hij de champagneleverancier op de vluchten van South-African Airlines. Het bedrijf heeft inmiddels een tweede vestiging in Franschhoek en stelt 174 mensen tewerk. De meeste wijnen zijn lekker zonder evenwel indruk te maken, met uitzondering van de Blanc-de-Blanc ‘vonkelwijn’ die een uitgesproken Chardonnaysmaak heeft en waarover iedereen zeer enthousiast is. De firma gaat er prat op de eerste ter wereld te zijn die een sprankelende pinotage op de markt heeft gebracht. Ook die kan me echter niet bekoren.
 

Wanneer we rond halfzes Stellenbosch naderen vangen we in de verte al een glimp op van de Tafelberg, die ons voor de eerstvolgende dagen in zijn ban zal houden. Van het historische en geklasseerde hotel ‘d’Ouwe Werf’ had ik me veel voorgesteld, maar het valt een beetje tegen. Het is inderdaad een klassehotel met een mooie stijlvolle inkomhal vol antiek en met een reusachtige tuil protheas, maar de kamers zijn eerder ordinair en niet al te ruim. Ook de buitenkant van het hotel doet niet zo historisch aan. Maar enfin, Stellenbosch zelf heeft onmiddellijk onze sympathie: er staan talrijke witgeverfde huizen en grotere gebouwen in Kaap-Hollandse stijl en het geheel ademt zelfs een beetje een Europese sfeer. Onmiddellijk doen we samen met Liliane en Jos een kleine wandeling ter verkenning. Alle winkels zijn gesloten en de straten zijn tamelijk leeg. Er staan overal in de straten oude eiken van meer dan 200 jaar oud. Ze zijn indertijd aangeplant om het hout te leveren voor de wijnvaten, maar door het goede klimaat groeiden de bomen zó snel dat ze van binnen hol werden en nu ondersteund moeten worden. Omwille van hun historisch belang voor de wijnbouw die de streek zoveel welvaart bracht, zijn ze erkend als beschermd monument. ’s Avonds gaan we met de hele groep dineren in een restaurant in de buurt van het hotel. We eten kudu en springbok en drinken er uiteraard een uitstekende witte wijn bij: een Chardonnay Boschkloof aan 56 Rand, nog geen 300 frank. De vooruitzichten voor morgen: slechts 30% kans op regen. We gaan voor de Tafelberg en het voorstel om de twee nog geprogrammeerde wijnproeverijen te schrappen lijkt me OK, maar ik zou toch wel graag Groot-Constantia zien.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, stellenbosch, westkaap |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.