10-01-10

Capri een eiland als een droom

banner Napels
Maandag 17 juli 2000 (1)

Er is geen wolkje aan de hemel te zien! Dé perfecte dag om naar het eiland Capri te varen.  Het is voor het eerst dat de zon onze kamer binnenschijnt om ons met haar fel licht en haar warme stralen te wekken en we staan om zeven uur op. Mijn teen is niet verslechterd ook al ziet hij nu nóg blauwer. Het doet echter geen deugd wanneer ik mijn schoenen aantrek. We nemen de boot van negen uur. De overtocht is prachtig en duurt 40 minuten. Bij het binnenvaren van de Marina Grande krioelt het haventje van de boten Napels 22en op de kade is het erg druk. We reserveren van bij de aankomst onze terugtocht zodat we vanavond voor geen verrassingen komen te staan en nemen daarna de bus naar Anacapri. Het is een geduw en gedrum in het kleine overvolle busje dat ons langs de smalle en steile baan naar boven brengt. Het is vaak een kwestie van centimeters om tussen de afgrond en de rotsen door te komen. De hemel is van een soort blauw dat we nog nooit gezien hebben, zo diep blauw. Boven wandelen we door een mooi straatje vol bloemen (vooral oleanders en bougainvilleas) dat leidt naar de Chiesa San Michele. De kerk heeft een zeer merkwaardige mozaïekvloer met afbeeldingen van paarden en koeien. Intussen zien al drie tenen volledig blauw… 

Dan gaat het naar de Villa San Michele, gebouwd door de Zweedse dokter Axel Munthe op de plek waar ooit de villa van keizer Tiberius zou gestaan hebben. De villa staat vol met antieke beelden en is omringd door een Napels 23prachtige tuin met de schitterende zee als achtergrond in de diepte.  Diepblauw en turquoise; de hemel en de zee
wedijveren voor de mooiste kleur. Dit alleen al is de overtocht waard. Uniek! In de winkeltjes is alles duur en kitscherig; hét kenmerk van elke toeristische topattractie. Er rijden merkwaardige, grote taxi’s rond: 6 tot 8 plaatsen in een cabrio met een zeiltje boven het hoofd. Naast witte nieuwe Fiat modellen zijn er ook nog enkele felgekleurde oldtimers bij. We moeten vrij lang aanschuiven voor een busje naar beneden. We moeten er een paar laten rijden, maar in het derde worden we er bijgepropt. We zijn al blij dat we eindelijk mee Napels 24kunnen. Het busje blijkt niet naar Marina Grande te rijden, maar naar Capri-stad. Daar is het pas massatoerisme! Stromen toeristen zorgen voor een enorme drukte. En zeggen dat die allemaal met de boot zijn gekomen… geen wonder dat het op zee zo druk was. Velen zijn van plan hier te logeren en sleuren met hun koffers. Er rijden ook electrische wagentjes voor het transport van koffers, kisten en allerlei andere bagage. We zien zelfs een electrische mini-ambulance.  De grote drukte en de autovrije straatjes doen een beetje aan Venetië denken, maar dan met electrische wagentjes in plaats van gondels. De pizza die we op een terras eten is verrassend lekker. Na het eten slenteren we nog wat door het in de volle zon en hitte badende stadje en ontdekken er verschillende pittoreske plekjes. Het licht en de kleuren zijn prachtig. Dit worden schitterende videobeelden hoop ik.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, capri, campania |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.