16-01-10

De mooiste kust van Europa

banner Napels
Dinsdag 18 juli 2000 (2)

Na het eten gaat het langs heel stille wegen naar de kust van Amalfi. Ongelooflijk mooi: hoge rotsen, prachtige pijnbomen, schitterende villas met bougainvilleas en oleanders, de azuurblauwe zee. Dit moet wel de Napels 27mooiste kust van Europa zijn.  Het is niet te druk op de smalle, kronkelende wegen, maar in de dorpjes (Positano, Praiano, Amalfi) staat op elk plekje een auto geparkeerd. Hier heerst opnieuw de toeristenmassa. In Amalfi verlaten we de kust voor de 5 kilometer lange, steile beklimming naar Ravello. Er zitten een paar supersmalle stukken tussen waar twee autos elkaar niet kunnen kruisen. Om 16.15 uur  –dus veel later dan we hadden ingeschat– zijn we aan het Hotel Graal. Dit is duidelijk twee sterren minder dan ons vorig hotel. Er heerst echter wél een leuke, familiale sfeer en het is heel mooi gelegen: het uitzicht vanop het terras én vanuit onze kamer is één van de mooiste van de hele kust. We worden met onze koffers geholpen door de directeur: een sympathieke zestiger die mij een beetje aan mijn Nonkel Maurice zaliger doet denken: een  grijze, wat rondbuikige gezelligaard; altijd op een babbel uit; maar ook een beetje betweterig. Ik versta wat hij zegt, maar ik begrijp hem niet altijd. Achteraf ontdekken wij dat hij niet de directeur is, maar een gepensioneerde die een beetje komt bijverdienen. Hij noemt Salvatore. Wanneer hij mij ziet hinken vindt hij dat ik naar de kliniek moet gaan voor een röntgenonderzoek. ’s Avonds test hij op zijn eigen manier of mijn voet al dan niet gebroken is.  Ik moet met mijn blote voet een lege fles over de grond laten rollen en aangezien dat geen pijn doet, is zijn diagnose: niet gebroken! Toch belt hij naar een dokter in Maiori voor een afspraak, maar die kan me pas vrijdag ontvangen. Ik besluit toch nog maar even af te wachten en vanavond te proberen met een strak verband. 

We gaan op een eerste verkenning van Ravello. Het is nóg mooier en gezelliger dan we verwacht hadden. Ook veel rustiger aangezien het Napels 28toch een eind van de drukke kust verwijderd ligt, hoog boven de zee. Mijn voet doet echter téveel pijn voor een volledige verkenning. We kopen een fles limoncello voor in het hotel maar we moeten er twee glaasjes bij kopen want die zijn er niet op onze kamer.  Vanop ons terras willen we de zon zien ondergaan boven de zee, maar in plaats daarvan maken we een maansopgang mee. Een al even mooi schouwspel. Het is onvoorstelbaar hoe snel dat gaat, letterlijk zienderogen. Als mijn voet morgen niet beter is, zullen we toch de goede raad van Salvatore moeten volgen en eens langs gaan in het Ospedale in Cava.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, ravello, campania, amalfitaanse kust |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.