22-01-10

Smaragdgroen water

banner Napels

Vrijdag 21 juli 2000 (1)

 

Vannacht zijn we enkele keren wakker geworden door de hevige windbuien en de gietende regen. Ook om 7 uur hoor ik het nog hard regenen. Tot ik mijn ogen opendoe en zie dat zoals elke morgen de zon de kamer binnenschijnt doorheen de kieren van het rolluik. Er is nog wat wind, maar er is geen wolkje meer aan de hemel.  We trekken per auto langs de Amalfitaanse kust en verkennen het stukje tussen Amalfi en Positano. Het levert opnieuw een aantal schitterende videobeelden op, vooral wanneer we even hoger klimmen dan de hoofdweg. We houden halt om de Grotta dello Smeraldo te bezoeken en dalen af tot op zeeniveau met een lift.  De ondergrondse grot geeft onderaards verbinding met de zee en doorheen het water valt het licht naar Napels 33binnen. Daardoor kleurt het water smaragdgroen, vanwaar de naam. Er zijn, zoals in alle grotten waarschijnlijk, ook enkele grillig gevormde stalactieten en dito mieten te bewonderen. De grootste attractie is eigenlijk nog onze gids die ons in een klein bootje even de grot rond vaart. Hij spreekt met luide, pathetische stem en doet alsof wij hier met het achtste wereldwonder te doen hebben. Hij spreekt elk woord zo nadrukkelijk uit dat wij geen moeite hebben zijn Italiaans te begrijpen. Bij de uitgang hebben ze enkele meters onder het heldere water een heuse kerststal opgezet. Naar het schijnt zijn al tientallen tv-stations van over de hele wereld hier opnamen komen maken. 

Net voorbij Praiano rijden we langs Furore waar de zee in een smalle kloof een eind dieper het land binnendringt. Tegen de bergwand hebben zich hier een paar huisjes vastgehecht in de bescherming van de kloof en met directe toegang tot de zee.  We laten Positano voor een andere dag en rijden de bergen in naar Montepertuso. De rust hierboven contrasteert sterk met de toeristendrukte beneden en het uitzicht is hier nochtans mooier. We vinden er een heel leuk restaurantje waar we op een lommerrijk terras een heerlijk en zeer gevarieerd buffet krijgen voorgeschoteld: allerlei groenten in olijfolie, al dan niet gegrild; vleesballen; gesnipperd spek; brood, wijn… hemels! Als dessert vragen we een caffè freddo. Ze hebben er geen, maar de matrone wil er wel maken. Hoe ze het doet, weet ik niet maar binnen de tien minuten staat er een glas met ijskoude espresso vóór ons. Koffie maken, ja. Maar hoe krijg je die in godsnaam zo snel koud? 

klik hier voor het vervolg

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, campania |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.