24-01-10

Campinglawaai

banner Napels
Vrijdag 21 juli 2000 (2)

We zakken af naar Praiano naar de Piazza Costantinopulo met bijhorende kapel. Schitterend panorama. We besluiten om er vandaag Napels 35nog Amalfi bij te nemen. Ik dacht dat dit vooral massatoerisme zou zijn, maar dat valt reuze mee: een mooie basilica met klooster, crypte en een museum met enkele interessante  stukken. Ook het stadje zelf is een bezoek waard met zijn schilderachtige straatjes en winkeltjes. We hebben even wat moeite om onze Sabenavlucht van aanstaande dinsdag te bevestigen. Napels 36Het Sabenakantoor in Napels kan niets registreren want de computer is defect; ze geven ons een ander telefoonnummer maar daar “kan je niet bevestigen per gsm”. We zullen het dan maar in een lokaal reisbureau proberen, maar die weigeren omdat we onze tickets niet bij hebben. Ik bel dan maar naar het Sabenakantoor op de luchthaven en die verwijzen ons terug naar het kantoor in Napels. Dan verlies ik mijn geduld en beklaag mij over de slechte service. Plots kunnen ze tóch de computer raadplegen en onze vlucht bevestigen. Achteraf verneem ik dat alle moeite nodeloos was want een Europese vlucht hoeft niet bevestigd te worden… 

Rond zes uur zijn we terug in Ravello. We drinken eerst een aperitief op de Piazza en slaan het heen en weer van toeristen en plaatselijke inwoners gade. Hier is altijd wat te zien. We eten vanavond in het chique Hotel Rufolo. Vanuit het restaurant heb je één van de mooiste uitzichten op de kust met de tuin en de Villa Rufolo op de voorgrond. We zijn de enige niet-pensionairs en ook de enigen die mogen kiezen op de kaart. Alle anderen krijgen het dagmenu en ik beeld mij in dat ze allemaal wat afgunstig naar onze paglie e fieno ai funghi en fusilli con mozzarella e melanzane kijken.  Terug op onze kamer stellen we vast dat we nieuwe buren gekregen hebben. Drie Amerikaanse jonge koppeltjes zitten luid pratend en lachend op hun terras wijn te drinken en meegebrachte pizza te eten. Hun gesprekken verlopen steeds luidruchtiger en blijven duren tot een stuk in de nacht. Wij kunnen de slaap niet vatten ondanks het gesloten venster én rolluik. Om halftwaalf vraag ik hen om wat stiller te zijn, wat ze aanvankelijk lijken te respecteren, maar algauw praten en lachen ze weer volop. We kunnen nauwelijks slapen en worden om de haverklap wakker gemaakt. Het lawaai duurt tot in de vroege ochtend. Zoiets doe je niet als je in een hotel logeert; dit soort mensen hoort meer thuis op een camping.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, amalfi, ravello, campania |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.