30-01-10

Twee unieke villa's en dito tuinen

banner Napels
Zondag 23 juli 2000

We hebben geslapen tot kwart vóór negen! Geen wonder na al die verstoorde nachtrust van de laatste dagen.  Het ziet er naar uit dat het heet zal worden; er is geen wolkje te zien en de zon brandt nu reeds op ons terras. Je kan merken dat het zondag is vandaag: vanaf 6 uur al luidt iemand om de 15 minuten met veel lawaai de klokken, voor het geval je toch weer in slaap zou gevallen zijn. We blijven in Ravello vandaag en hebben alle tijd. We beginnen met een bezoek aan de Villa Cimbrone.  Het is een tamelijk lange wandeling er naartoe, maar het loont absoluut de moeite! Wat een schitterende tuin! Ook de Napels 40villa zelf is een bezoek waard: het gebouw dateert uit de middeleeuwen en heeft ontelbare schilderachtige hoekjes, zuiltjes, beeldhouwwerken, prachtige plantenbakken en vazen, en zó veel meer. De tuin biedt een werkelijk schitterend uitzicht over de zee én talrijke dorpjes in de bergen en staat vol met oude beelden in prieeltjes en paviljoentjes. En dan de planten en de bloemen… reuzengrote hortensia’s, dahlia’s rozen, palmbomen, pijnbomen, cipressen. Dit alles tegen een diepblauwe lucht en een azuurblauwe zee waarin bootjes witte strepen trekken. We vertoeven er ruim twee uren zodat het middag is wanneer we er buiten komen. Het is verschrikkelijk warm en mijn voet doet pijn. 

We eten een broodje op de Piazza en gaan dan wat siësten op onze kamer, waar ons een grote opluchting wacht: de Amerikanen zijn vertrokken! De siësta doet deugd en om vier uur trekken we terug de stad in voor het tweede deel van ons bezoek: de Villa Rufolo.  Behalve Napels 41het beroemde zicht met de twee torentjes en de grote pijnbomen valt het wat tegen. Dat komt enerzijds door de schitterende ervaring van deze voormiddag maar anderzijds ook door het feit dat een groot deel van de tuin en het panorama verstoord wordt door de tribunes en het podium van het muziekfestival. Na het bezoek aan de tuin slenteren we nog wat door de smalle straatjes en langs vele trappen tot op de Piazza della Fontana Moresca. Het is een vermoeiende wandeling die maar matig beloond wordt. Er is alleen een fontein met twee grote Moorse beelden van leeuwen. Onderweg ontdekken we twee prachtige luxehotels. Goed voor een volgende keer, alhoewel… dit zal wel niet voor onze beurs zijn.  Daarna nemen we voor de zoveelste keer plaats op een terras van de Piazza om er de zondagse tafereeltjes gade te slaan. De inwoners hebben zich op hun zondags uitgedost en tegen zeven uur komen ze op het plein paraderen. Mooi om te zien. Kinderen spelen naar hartelust terwijl hun ouders rustig rondslenteren of een praatje slaan.  

We hebben de indruk dat er vanavond in de stad iets te doen zal zijn: veel volk, politie en Rode-Kruismensen en er staat een podium. In het hotel krijgen we een ruiker lavendelbloempjes. Iemand van het personeel is inderdaad al een paar dagen bezig met de bloembakken in te snoeien en ze vinden het blijkbaar zonde van de afgeknipte bloemen weg te gooien. Er is vanavond opnieuw een concert van het Philharmonisches Staatsorchester van Halle. Deze keer spelen ze Wagner en we maken nog het einde mee vanop ons terras. Vanop zo’n grote afstand klinkt het echter niet zo goed. Aangezien we vooral de blazers horen, klinkt het nogal fanfare-achtig. Het is wél een verademing opnieuw in alle rust op ons terras te kunnen zitten nu onze luidruchtige buren weg zijn. Dit is meteen onze laatste avond in Ravello.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, ravello, campania |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.