02-02-10

Weerzien met Napels

banner Napels
Maandag 24 juli 2000

We hebben opnieuw goed geslapen. Om 9.45 uur verlaten we Ravello en vertrekken richting Napels. Aan een fruitstalletje langs de weg kopen we 2 perziken en een 10-tal pruimen voor 40 frank! Om niet té vroeg in Napels te zijn (het is maar 60 kilometer) besluiten we eerst Napels 42langs Pozzuoli te rijden, dat is dicht bij ons hotel en daar zijn vulkanische bronnen, de Vulcano Solfatara. Op het eerste gezicht lijkt het niets bijzonders, maar van dichtbij is het toch een ommetje waard. Je mag natuurlijk niet aan Yellowstone denken waarvan dit maar een flauw afkooksel is. Daarna vinden we slechts moeizaam de weg naar Posilippo, de Napolitaanse residentiële wijk waar ons Hotel Paradiso gelegen is. We komen er aan om halfdrie. Er is geen parkeerplaats maar we kunnen onze auto (met de helft van onze bagage) afgeven aan een man die hem voor de nacht naar een garage brengt.  We dalen snel af naar beneden met de funicolare naar de wijk Margellina, waar we gaan eten in het restaurant-pizzeria Ciro, waarvan we achteraf in onze gids lezen dat het één van de geliefde restaurants is van de Napolitanen. We eten er (wellicht voor de laatste keer) fritture miste. Margellina ligt aan een enorme jachthaven waar kanjers van boten liggen aangemeerd. Kinderen (maar ook volwassenen) duiken er in het heldere water, waarop echter olie drijft die er alle mogelijke kleuren aan geeft. We doen een lange wandeling langs de baai en zijn getuige van een blusoperatie per helicopter. Boven op de heuvel is er een brand en een helicopter vliegt eindeloos heen en weer om rechtstreeks uit zee water te komen scheppen. 

Vanop ons terras hebben we een werkelijk uniek “postkaart-zicht” op Napels en de baai. We zien het Castel del’Uovo en het Hotel Santa Lucia liggen waar we exact twee weken geleden onze reis begonnen. Het lijkt niet zo ver, maar het zal wel een tiental Napels 43kilometer zijn denk ik. Je kan van hieruit bij helder weer zelfs Sorrento zien liggen. ’s Avonds hebben we onze laatste dinner op Italiaanse bodem en we kunnen ons geen mooier décor dromen. Het is fascinerend om de lucht steeds donkerder en de lichtjes steeds feller te zien worden. Op tv horen we iets over een staking van de vluchtleiders in heel Italië. We hebben inderdaad vandaag niet zo veel vliegtuigen zien opstijgen boven de stad als vorige week. Toch is er vanavond af en toe een te zien. We zien wel wat het morgen zal zijn.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, napels, campania, pozzuoli |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.