10-02-10

Start in Brindisi

banner Puglia
Maandag 21 september 2009 (1)

Onze vlucht naar Brindisi vertrekt in Charleroi om 7.35 uur. Dat heeft als voordeel dat we al vroeg op onze bestemming zullen aankomen, maar als nadeel dat we in het holst van de nacht moeten opstaan. We moeten om halfzes op de luchthaven zijn. We nemen niet graag risico’s en besluiten om 4 uur te vertrekken. Het is nog zéér donker en stil in onze straat en op de krantenman na, die net onze krant komt leveren, is er geen kat te zien. Het weer is droog en rustig en op de autosnelweg is er uiteraard weinig verkeer. Van zodra we op Waals grondgebied komen is het pikdonker: de verspillende maar o zo comfortabele verlichting van de autosnelwegen is blijkbaar geen Belgisch, maar een Vlaams fenomeen. Daarenboven zijn er verschillende wegenwerken aan de gang en in de buurt van Charleroi is er zelfs een slecht aangeduide omleiding waardoor we toch even moeten zoeken om de luchthaven van “Brussels South” te vinden. Hier hebben we in het Lock Park een bewaakte parkeerplaats gereserveerd, die ons bijna evenveel kost als ons vliegticket, maar ja… de auto staat er veilig en in Charleroi kost dat geld natuurlijk. Om 5.30 uur precies sluiten we de auto af om hem voor 10 dagen achter te laten.  

Waar vroeger de luchthaven van Charleroi beschamend klein en slordig was, komen we nu terecht in een groot en nieuw gebouw: modern, luchtig en zeer netjes, kortom een internationale luchthaven die naam waardig. Ondanks het vroege uur is het er al behoorlijk druk. Een hele vleugel van het nieuwe luchthavengebouw is voorbehouden voor Oost-Europese bestemmingen: Praag, Warschau, Riga,… Vanaf 7.05 uur kunnen we inchecken en dat gebeurt stipt op tijd en zeer vlot. Eigenlijk moet alleen de bagage ingecheckt worden want onze tickets hebben we al zelf via het internet gedownload en afgedrukt. Ryanair kent geen gereserveerde plaatsen waardoor er bij het instappen toch wel een beetje gedrumd wordt, maar al bij al verloopt alles vlot. Ook aan boord is duidelijk te merken wat ‘low cost flight’ betekent: weinig beenruimte, de zetels kunnen niet achterover, geen opbergnetje in de rug van de zetel vóór je, geen asbakken en eten of drank natuurlijk enkel tegen betaling. Maar, eerlijk gezegd, dat deert me niet want de lage kostprijs weegt ruimschoots op tegen het beetje gebrek aan comfort. Tegen het einde van de vlucht komt de stewardess ook nog rond met krabloten “voor een goed doel”... Om 9.30 uur zet de piloot de daling in en om 10 uur stipt landen we op de luchthaven van Brindisi onder een licht bewolkte hemel en bij een aangename 23°C. Ook hier loopt alles op wieltjes en na het ophalen van onze bagage gaan we op zoek naar het Avis-kantoor waar we onze huurauto gaan ophalen. Het is een donkergrijze Hyundai I30 CRDi, een modern ogend en comfortabel uitziende middenklassewagen. Bij elke Italiëreis hoop ik op een Alfa Romeo, maar ook deze keer niet dus. Het zal al gauw blijken dat we met deze auto zeer tevreden mogen zijn: hij rijdt soepel en tamelijk vinnig, zit zeer comfortabel en, ook belangrijk: de koffer is meer dan ruim genoeg voor onze bagage. Het is pas 10.45 uur als we al op weg zijn voor onze eerste rit op Italiaans grondgebied. Vandaag moeten we naar Lecce. De afstand is te kort om er meteen naar toe te rijden, dus we besluiten een ommetje te maken door het binnenland. Maar eerst gaan we op zoek naar de Chiesa di Santa Maria del Casale, een van de interessantste bezienswaardigheden van Brindisi en naar het schijnt vlakbij de luchthaven gelegen. De omgeving van de luchthaven is nogal troosteloos en er is een vrij complex netwerk van wegen, die er meestal verlaten bijliggen. Puglia 01De verkeerssignalisatie op de kruispunten is nogal chaotisch, maar toch vinden we na wat rondtoeren een wegwijzer naar de befaamde kerk. Tot het volgende rondpunt, waar we verkeerd gokken en steeds verder langs de kustweg van Brindisi weg rijden. We keren na enkele kilometers op onze stappen terug en ja, uiteindelijk vinden we de kerk op amper een paar honderd meter van de luchthaven, helemaal desolaat in een troosteloze vlakte. Aan de buitenkant is de kerk zeer sober en allesbehalve indrukwekkend. Sinds 1875 is de kerk, met haar wat rare mengeling van Romaanse en Byzantijnse stijl, een nationaal monument. We zijn er helemaal alleen en stappen naar binnen. Ook het interieur is sober en naast de bouwstijl zijn het vooral de fresco’s in zachte bruine, gele en lichtblauwe pasteltinten die opvallen. Echt onder de indruk zijn we niet.

klik hier voor het vervolg

08:15 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, brindisi |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.