14-02-10

Barocco Leccese

banner Puglia
Maandag 21 september 2009 (3)

We slagen er uiteindelijk in om Lecce te bereiken en om 16.45 uur staan we voor de deur van Hotel Patria Palace, midden in het oude stadscentrum in de verkeersvrije zone. Het was even zoeken, maar met de hulp van een vriendelijke toeriste, die in hetzelfde hotel logeert, hebben we het toch vrij vlot gevonden. De bell boy neemt onze auto over en brengt hem naar de hotelgarage, waar hij voor 2 dagen zal blijven staan; morgen hebben we namelijk een hele dag uitgetrokken voor een bezoek aan de stad. Patria Palace is een deftig vijfsterrenhotel in het hartje van de oude stad. Puglia 07Vanuit onze kamer kijken we op een van de mooiste barokgevels van de stad, namelijk die van de Basilica Santa Croce. Natuurlijk verwijlen we niet lang op onze kamer want we zijn nieuwsgierig voor een eerste stadsverkenning. Lecce moet meteen één van de hoogtepunten worden van de reis: een rijke stad met talloze kerken en schitterende gebouwen in de weelderige ‘barocco leccese’. Deze typische stijl neigt door zijn overdadige ornamenten een beetje naar kitsch omdat er zo kwistig met krullen en bloemen wordt omgesprongen dat het bombastisch wordt. De locale zandsteen, de pietra leccese, is zo zacht dat beeldhouwen bijna even snel gaat als bij de zandsculpturen op het strand van Blankenberge. De broze steen is ook een dankbare prooi voor de zure regen en dat is aan vele gevels dan ook goed te merken. We trekken meteen naar de Piazza Sant’Oronzo, het centrale plein waar het sociale leven zich afspeelt: hier zijn de meeste terrasjes en hier maken de Italianen hunPuglia 06 dagelijks avondwandelingetje, de ‘passeggio’. Onder een dreigende wolkenhemel nemen we plaats op het terras van Caffè Alvino, volgens onze Lonely Planetgids dé place-to-be. Het wordt al wat frisjes, maar we genieten van de sfeer op het plein en van de ‘spritz’, een mengeling van prosecco en aperol. We nemen de tijd om het stadsplan te bestuderen voor onze dag van morgen en voor een restaurant voor vanavond. We kiezen voor de Osteria degli Spiriti die in onze gids zeer goed staat aangeschreven. We trekken er meteen naartoe om alvast te reserveren, maar het restaurant opent pas om 20 uur zijn deuren. Dan maar terug naar het hotel voor een verfrissende douche. Om 20 uur stipt (wat zeer vroeg is volgens de Italiaanse normen…) staan we opnieuw voor de osteria maar we hebben pech: tutto completo! We reserveren dan maar een tafeltje voor morgenavond en besluiten vanavond in ons hotel te eten. De Puglia 08kaart zag er namelijk veelbelovend uit met diverse Pugliese specialiteiten. Het restaurant is uiteraard zeer chique, maar de sfeer valt tegen: het is er ongezellig en alle is stijf en onpersoonlijk. Er zitten enkel een paar eenzame zakenmannen elk alleen aan een tafeltje. Er is geen muziek en het is er zeer stil. Het eten is ok maar mist karakter. Zoals vaker ondervinden we dat de beste hotels niet noodzakelijk de beste restaurants hebben. We vinden troost in de ronduit lekkere wijn uit Puglia, een frisse sauvignon blanc voor maar 16 euro. Na het eten kunnen we niet nalaten nog een korte wandeling in de stad te maken om de sfeer nog even te proeven en uiteindelijk, na een lange dag, tegen 22.30 uur in bed te duiken.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, lecce, puglia |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.