16-02-10

Een barokke parel

banner Puglia
Dinsdag 22 september 2009 (1)

We beginnen de dag met een mooi ontbijtbuffet: broden, kazen, fruit en vooral veel zoetigheden, stuk voor stuk speciaal, zeer vers en superlekker. Bij de kazen ook bolletjes gerookte scamorza, een streekspecialiteit. Eventjes nog is de zon van de partij, maar al gauw wordt ze verdreven door de wolken en het zal de hele dag grijs blijven. We beschikken over een hele dag om Lecce te bezoeken. Om 9.30 uur verlaten we het hotel en er vallen zowaar enkele regendruppels. De oude stad met zijn smalle straatjes geeft een verzorgde indruk en ligt er met zijn grote blinkende plaveien verrassend proper bij. Lecce is een rijke oase in het arme Puglia. Onze eerste halte is opnieuw de Piazza Puglia 09Sant’Oronzo waar de ruïnes van een Romeins amfitheater liggen en de Chiesetta di San Marco, wiens elegante gevel jammer genoeg voor restauratie is weggestopt achter doeken. De gevleugelde leeuw boven de mooie ingangsdeur is gelukkig wel nog vrij gehouden. Op weg naar de duomo springen we even binnen in de Chiesa Santa Irena met haar prachtige altaren in zeer rijke barok. Er Puglia 11zijn er wel een tiental, het ene al groter dan het andere, maar alle zijn ze even overweldigend gesculpteerd. In de smalle straat naar de duomo vinden we, niet zonder moeite, een boekenwinkel waar ze een goede wegenkaart verkopen. Hiermee moet het vanaf morgen wat makkelijker worden om op de Pugliese wegen onze weg te vinden. Via een soort poort komen we uiteindelijk op de weidse Piazza del Duomo waar we weer op retauratiewerken stuiten. Hier is het de campanile van de duomo die volledig aan het gezicht onttrokken is en dus een stukje van de schoonheid van het immense plein verbergt. Rondom is de piazza omringd door mooi onderhouden imposante gebouwen: de kathedraal, het bisschoppelijk paleis en het seminario. Bij de ingang houdt een stoere politieman de wacht al lijkt hij er vooral te staan om te pronken met zijn mooi uniform en zijn blinkende moto. Er hangt een ingetogen sfeer op het plein en zelfs de groepen toeristen worden er even stil van. Puglia 12Toch wel indrukwekkend. Binnen in de kathedraal is het zeer donker waardoor de fel gekleurde glasramen in de kleine vensters des te beter uitkomen. In de moderne kolossale deur van de hoofdingang komt het licht naar binnen doorheen een knalgele maan een bloedrode zon in glas. De altaren zijn van weelderig versierd ingelegd marmer van verschillende kleuren en overal staan kunstig gesculpteerde houten en stenen beelden, die het interieur een zeer weelderig uitzicht geven, een zoveelste voorbeeld van hoe de Kerk met haar rijkdom altijd te koop heeft gelopen, was het niet om God te eren, dan was het zeker om haar macht over de arme en behoeftige geloofsgemeenschap te manifesteren. We wandelen verder tot aan de Porta Rudiae, een van de drie overgebleven oude stadspoorten. Net buiten de poort is er een overdekte markt die we natuurlijk niet Puglia 13mogen overslaan. We treffen er één grote kleurenzee van groenten en fruit: tussen alle tinten van groen liggen er de knalrode tomaten, grote gele meloenen, paarse aubergines en nog zoveel meer. Opvallend en voor ons minder bekend zijn de ’lampascioni’ of kleine uitjes, die typisch zijn voor deze streek. Puglia 14Er is ook een mooi kraam met allerlei kazen, o.a. gerookte en niet gerookte scamorza en de heerlijke (dat zullen we later proefondervindelijk vaststellen) burata, een bolletje mozzarella-achtige buffelkaas, waar de room uitloopt als je het opensnijdt.  We lopen de rest van de voormiddag straatje in en straatje uit en maken massa’s foto’s en videobeelden.  Niet alleen de mooie barokke gebouwen bieden daar ruim de gelegenheid toe - Lecce telt niet minder dan 40 kerken en 60 palazzi - maar ook de talloze schilderachtige deurtjes, balkonnetjes en steegjes. Naar het schijnt, zijn er in de binnenstad in al die historische gebouwen 600 Bed & Breakfasts en daar zijn echte pareltjes bij!

 Het is middag als we aan de andere kant van de binnenstad aan de Porta San Biagio aanbelanden. Vlak bij de poort ligt een aantrekkelijk restaurantje met terras: de Blu Notte, maar het is nog te vroeg voor de lunch, dus we wandelen nog even terug naar ons hotel voor een tussenstop en gaan ook nog eens kijken naar de kaart van Le Due Corsi, een ander leuk restaurantje. Daar hangt echter geen kaart uit en we hebben ook geen zin om binnen te gaan zitten. We keren dus maar terug naar Blu Notte, helemaal aan de andere kant van de stad. Het is er vrij druk, maar gelukkig is er nog één tafeltje vrij op het terras. Er komen veel lokale zakenlui voor de lunch en dat is meestal een goed teken. We zullen er geen spijt van krijgen want de antipasti die we daar voorgeschoteld krijgen, zullen we niet gauw vergeten. Er zijn twee versies: de ‘terra’ en de ‘mare’. Puglia 12bIk kies het tweede en er komen niet minder dan 6 goed gevulde kommetjes en bordjes op tafel: mosseltje, gamberi, octopus en polipi in verschillende maten en op verschillende manieren bereid: natuur, gefrituurd en in rode wijn. Zó mals en smaakvol heb ik ze nog nooit gegeten. Fantastisch! Christiane geniet van haar ‘sagne’ (brede tagliatelle) met tomaat en ricotta. De halve liter wijn die we erbij drinken, kost slechts 3 Euro; in totaal betalen we maar 28 Euro voor ons tweeën. Dit loonde echt wel de moeite van de hele stad nog eens tevoet te doorkruisen. We blijven zolang mogelijk aan tafel nagenieten want tussen 12 en 17 uur is de stad hier leeg en stil want alles blijft er gesloten.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, lecce, puglia |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.