22-02-10

Grappa in plaats van koffie

banner Puglia
Woensdag 23 september 2009 (2)

Intussen zijn we onze bestemming voor vandaag genaderd: Gagliano del Capo, een klein stadje even van de kust weg. Het is 17 uur en we hebben 125 kilometer gereden. Hier logeren we in een oude tabaksfabriek, die omgebouwd is tot een groot en modern viersterrenhotel. Eigenlijk verwijst alleen de naam Il Tabacchificio nog naar de geschiedenis van het gebouw want binnenin is er niets meer van de oude fabriek te merken.  De kamers zijn zeer ruim maar de inrichting, die het midden houdt tussen een klooster en een hospitaal, is weinig smaakvol en voelt eerder kil en onpersoonlijk aan. De sfeer is nog koeler nu het laagseizoen is begonnen en wij nagenoeg de enige gasten zijn. In de receptie zit een meisje werkloos en verveeld op onze komst te wachten. Ze vertelt ons dat het restaurant alleen open is voor het ontbijt maar dat er op wandelafstand twee goede osterias zijn. We besluiten om ze meteen te gaan opzoeken. 

Gagliano del Capo is een klein stadje zonder veel bezienswaardigheden. Er staat nogal wat lelijke nieuwbouw maar ook enkele totaal vervallen oude huizen. Het pleintje vóór de kerk is echter verrassend mooi en gezellig. De klokken kondigen het begin van een eredienst aan en de mensen stromen inderdaad in vrij grote getale toe. Bij de ingang van Puglia 22de kerk gaan de kerkgangers eerst langs bij een man aan een tafeltje van wie ze iets schijnen te kopen. Het blijkt te gaan om bidprentjes voor een of andere heilige. We gooien snel even een blik in de kerk en die zit behoorlijk goed gevuld en er klinkt luid gezang. Dit is een sfeer die we bij ons niet meer vinden. We wandelen door de smalle straatjes achter de kerk waar we de eerste osteria vinden: Santa Barbara. Die ziet er alvast aantrekkelijk uit maar ze gaat pas om 19 uur open. Dan maar even teruggewandeld naar de Piazza Immacolata waar het tweede restaurant, Osteria Torremeo, er al even aantrekkelijk uitziet. We zitten alvast goed voor twee avonden! Ik film een groepje kaartende oude mannen, die op de stoep van een bar voor veel ambiance zorgen, en daarna nemen we plaats op een terrasje voor een aperitief. We bestellen een aperol en krijgen er ongevraagd 5 soorten hapjes bij: chips, olijven, nootjes, koekjes en toast met tomaten. In totaal betaal ik maar 4 Euro voor ons beiden. Het is nog steeds bewolkt en de vallende avond zorgt voor een frisse maar zachte temperatuur. Hier is het aangenaam toeven en we geven onze ogen de kost. Het valt ons op dat er bijna alleen maar mannen op straat zijn. Ze staan of zitten op de terrassen van de bars te praten, meestal zonder iets te drinken. De vrouwen komen alleen buiten om naar de kerk te gaan of voor een late boodschap. Uiteindelijk gaan we nog even langs onze kamer om ons wat te verfrissen, al valt dit dik tegen: de airco blijkt niet te werken en het is er minstens 30° warm.

We besluiten vanavond te beginnen met de osteria Santa Barbara. Het restaurant bestaat uit twee kleine kamertjes, die zeer eenvoudig zijn ingericht. We zijn er alleen en nemen plaats tussen de dozen wijn, die waarschijnlijk deze namiddag geleverd zijn en nog niet de weg naar de kelder gevonden hebben. Een vriendelijke dame komt ons de (beperkte) menu voorstellen en we genieten van de eenvoudige maar o zo lekkere spaghetti alle vongole (ik) en spaghetti con alici (Christiane). Daarna eten we respectievelijk pesce spada fresco con pomodorini en riciola grigliata. Heerlijk! Achteraf bestellen we een koffie om af te sluiten, maar… de koffiemachine is al een paar dagen kapot en er wordt ons ter compensatie een grappa of een vino dolce gratis aangeboden door het huis! Als we daarna door de verlaten straatjes en bij nog steeds 22° naar het hotel terugwandelen, lopen we op wolkjes.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, gagliano del capo |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.