06-03-10

Taranta Power

banner Puglia
Zaterdag 26 september 2009 (2)

Van zodra we in Martina Franca aankomen, gaan we op zoek naar een restaurantje want het is al een flink stuk over de middag. Door een kleine stadspoort wandelen we het centro storico in en meteen is duidelijk dat dit een prachtig stadje is: gezellige straatjes, sierlijke balkons, witte huizen en een prachtige, eveneens witte, barokke kerk. Een restaurant is er echter nergens te zien, dus vragen we het maar aan een vrouw die haar stoep aan het vegen is. Ze wijst ons de weg naar Rococo, een hotelletje vlakbij. Tot onze verrassing komen we terecht in een stijl- en smaakvol ingericht restaurant op de eerste verdieping, waar we weliswaar helemaal alleen zitten. Een ober in onberispelijk zwart pak en met klasse brengt ons de kaart, die ook verrassend mooie gerechten bevat. We bestellen agnello crocante agli erbi salvatiche en pasta con carciofi e pomodorini siliegie. Eerst komen er echter twee bordjes op tafel met niet minder dan 4 kaasjes, 2 toasten met ham en 2 quiches, zowaar een uitgebreid voorsmaakje en... zeer lekker! Ook de hoofdgerechten zijn prima, zij het misschien een beetje te zout maar, al bij al zijn we hier onverwacht goed terechtgekomen. We zijn nog meer opgetogen als we de rekening krijgen: amper 32 Euro, een fles voortreffelijke lokale witte wijn en 2 Puglia 33koffies inbegrepen. En dan trekken we het stadje in, van het ene schilderachtige plekje naar het andere. Rococo en barok alom, sommige in verval, andere netjes opgekuist. Overal hangt was te drogen want dit is echt een bewoond stadje. Op dit uur van de middag blijven de bewoners echter binnen en er zijn nauwelijks toeristen zodat we de straatjes bijna voor ons alleen hebben. We wandelen langs de Piazza Roma tot aan de Piazza XX Settembre, helemaal aan de andere kant van de stad aan de indrukwekkende Arco di San Antonio, een elegante en weelderig versierde stadspoort. We maken wel honderd foto’s en dan hebben we ons nog een beetje ingehouden... Het is even zoeken om door de wirwar van straatjes de weg terug te vinden, maar om 16.30 uur zijn we terug bij onze auto aan het andere uiteinde van de stad. We besluiten nog gauw even langs Locorotondo te rijden dat op amper 10 kilometer ligt want we zijn nieuwsgierig naar de fameuze trulli’s die zo typisch zijn voor de streek en die alle folders en boeken over Puglia sieren. Maar onderweg beseffen we dat we alweer aan het overdrijven zijn en dat we ons nochtans voorgenomen hadden alles rustig aan te doen. We keren op onze stappen terug. We houden even halt bij de Villa San Martino waar we voor volgende week gereserveerd hebben. Het is een luxueus hotel in een schitterende villa midden een prachtig park even buiten de stad. Dat ziet er veelbelovend uit!

 Zonder problemen deze keer vinden we de weg naar ons hotel in Taranto terug en komen even op adem op onze kamer: we genieten van de rust en de luxe, de heerlijke operamuziek, we lezen wat en nemen een lekkere douche. We hebben de hele dag geen zon gezien, maar ook geen regen. De temperatuur draaide rond de 22°. Tegen 20 uur gaan we eten. Na al die dagen van veel eten hebben we absoluut geen honger. We besluiten ons te beperken tot één gerecht: ik neem carpaccio di manzo en Christiane kiest cernia (een vis) met saffraanaardappelen. Puglia 34Beide zijn zeer lekker en we kunnen het uiteindelijk niet laten om, tegen onze gewoonte in, elk nog een dessertje te eten om toch nog wat langer van de sfeervolle avond te genieten. Op aandringen van de ober gaan we achteraf nog even op het binnenpleintje luisteren naar het optreden van Eugenio Bennato, naar het schijnt befaamd in heel Italië. Het is een Napolitaan die de ‘Taranta Power’ heeft opgericht, een muziekstijl die de traditionele tarantamuziek vermengt met de eigentijdse folk en pop. We verwachten er niet veel van, maar al gauw worden we meegezogen met het opzwepend ritme en de vrolijke sfeer. Het optreden is onderdeel van een personeelsfeest voor het management van de Italiaanse Telecom en voor ons een echte buitenkans. De ober komt ons stiekem een glaasje moscato toesteken dat hij voor ons van het drankenbuffet is gaan pikken. We zijn heel blij dat we dit hebben kunnen meemaken en de muziek van Eugenio Bennato zal ons voor altijd bijblijven en aan deze avond herinneren. Misschien kan ik hier morgen een cd kopen.

klik hier voor het vervolg

 

De commentaren zijn gesloten.