16-03-10

Meer dan duizend "trulli"

banner Puglia
Dinsdag 29 september 2009 (1)

Het is weerom prachtig weer vandaag! We staan op met een beetje stramme benen door de vele kilometers van gisteren. Om 9.30 uur vertrekken we voor onze volgende etappe, door een mooie streek deze keer, namelijk een landbouwstreek waar vooral wijn en olijven geteeld worden maar ook veel groenten en fruit. Het is een beetje nevelig maar algauw breekt de zon ten volle door. We genieten in de auto van onze cd van Eugenio Bennato en rijden rechtstreeks door tot Alberobello, een van de toeristische toplocaties in Puglia. Vanaf Noci beginnen de eerste ‘trulli’ reeds te verschijnen, de ronde stenen huisjes met hun kegelvormig dak, die zo typisch zijn voor de streek. In Alberobello vind je de grootste concentratie ervan: in de Rione Monti-wijk Puglia 41staan er niet minder dan duizend! Voor we die supertoeristische wijk ingaan, brengen we eerst een bezoek aan het eigenlijke centrum van het stadje aan de overkant van de weg. Op het marktplein is men bezig met de reusachtige kermisverlichting af te breken. Achter de kerk ligt een kleinere trulliwijk. De puntdakjes steken prachtig af tegen de azuurblauwe hemel en leveren mooie foto’s op. We brengen een bezoekje aan de Trullo Sovrano, de enige trullo in Alberobello met een verdieping.  Hij is uitgeroepen tot nationaal monument en Unesco-werelderfgoed en huisvest op heden een museum, maar voorheen was het achtereenvolgens een kapel, een klooster, een kruidenierszaak en een privé-woning. Intussen schijnt de zon ongenadig en is het zeer warm geworden, hét moment dus om even te verpozen op een terras met een sterke koffie. En dan gaan we op zoek naar een restaurant en komen terecht in de Trullo d’Oro, alweer een trullo. Het is er rustig en gezellig tot een hele bus Zweedse toeristen binnenkomt. We kiezen voor de ‘consiglio dello chef’, drie pastabereidingen: orechietti alberobellesi, tagliatelle pomodori e funghi porcini en spaghetti con pomodorini e rucola, stuk voor stuk zéér lekker!  

Na de middag trekken we dan naar dé trulliwijk, de Rione Monti. Indrukwekkend, maar naar mijn smaak té sterk toeristisch uitgebuit. Gelukkig valt de drukte in dit laagseizoen wel mee, maar toch... Voor foto en video is dit natuurlijk een ideale plek: alleen maar typische huisjes, veel kleur, bloemen, smalle straatjes en niet teveel volk. We laten ons dan ook niet onbetuigd. We kunnen ook niet weerstaan aan de schattige winkeltjes en laten ons verleiden tot een paar leuke cadeautjes voor Louisa: een pinocchio aan een touwtje en een pop die eigenlijk drie poppen in één is: roodkapje, grootmoeder en de boze wolf. In een ander winkeltje koop ik ook nog een cd met authentieke Tarantella-muziek, een oude Zuid-Italiaanse dans, waarvan de naam verwijst naar de Tarantula spin waarvan gedacht werd dat de beet dodelijk kon zijn, en enkel genezen zou kunnen worden door wild te dansen. De dansers geraken van de snel ronddraaiende bewegingen in een soort trance. Daarbij roepen ze een bepaalde klank op die ze lang aanhouden en ook dat zou therapeutisch werken. We kennen de muziek bij ons vooral van Marco Beasley  en Christina Pluhar maar ook de Taranta Power van Eugenio Bennato die we vorig weekend leerden kennen, is er van afgeleid. We wandelen door tot het einde van de lange hoofdstraat tot aan de Chiesa Sant’Antonio, een kerk in trullivorm.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, alberobello |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.