18-03-10

Een verfrissende duik

banner Puglia
Dinsdag 29 september 2009 (2)

Tegen 16 uur rijden we door naar Martina Franca, onze verblijfplaats voor de komende twee dagen. Hier logeren we in de Relais Villa San Martino, een vijfsterren-luxehotel. We hebben een prachtige kamer met salon en ruime badkamer. Twee dubbele deuren geven toegang tot een groot terras met terrasmeubelen en een schitterend zicht op het Puglia 42zwembad en de exotische tuin met palmbomen. This is heaven! We betaalden hier wel iets meer dan voor onze andere hotels, maar ik schrik me rot als ik de tarieven lees die in de kamer zijn opgehangen: 490 Euro in laagseizoen en 700 Euro in hoogseizoen! Achteraf blijkt dat we, God weet waarom, een heuse suite hebben gekregen, maar gelukkig moeten we toch maar de overeengekomen prijs betalen, bijna de helft van het officiële tarief. Dat is nog veel, maar een mens mag zich toch af en toe eens een folietje permitteren, vind ik. De zon begint stilaan te zakken en het wordt duidelijk frisser, maar we besluiten toch nog even een duik te nemen in het uitnodigende zwembad.  Dat doet deugd! Een groep jonge Canade se fietstoeristen is pas terug van en dagtocht met de fiets en ze genieten samen met ons van de avondzon. Het wordt toch iets te frisjes en we kleden ons terug aan om nog even te verpozen op ons ruim terras bij een zacht klassiek muziekje. Hemels! Om 19 uur nemen we de auto naar de stad want we vrezen dat het hier in het restaurant van het hotel veel te duur zal zijn. Het centrum van Martina Franca ligt op amper 3,5 kilometer en de rit is zeer makkelijk, want steeds rechtdoor. Er heerst een grote drukte en het valt niet mee om een parkeerplaats te vinden. Op de piazza vóór de Arco di San Antonio is de passeggio volop bezig. We wandelen de stad in, maar... er is nagenoeg geen enkel restaurant te vinden en als we er al eentje ontdekken is het ‘chiuso’. Op de piazza XX Settembre vinden we uiteindelijk toch Il Borgo Franco, een klein restaurantje dat er best gezellig uitziet. We stappen meteen binnen om een tafeltje te reserveren en gaan daarna op ons gemak op de piazza een prosecco drinken. “Con snack?” vraagt de ober en de lekkere aperitiefhapjes van vorige week indachtig, zeg ik “si!”. Hij brengt ons echter een groot bord bruschetta’s die als volle maaltijd kunnen gelden en gelukkig kan ik die nog annuleren. Tegen halfnegen gaan we naar ons restaurant, waar we helemaal alleen blijken te zijn. We krijgen een tafeltje toegewezen maar meteen valt ons een doordringende mazoutgeur op. Hier kunnen we niet blijven! We gaan terug naar buiten en... vinden geen alternatief. We moeten tenslotte vrede nemen met een pizza op een klein pleintje. Ze hebben er een ongelooflijke keuze uit wel 50 à 60 verschillende soorten. Het smaakt lekker en het glas rode wijn is zelfs meer dan voortreffelijk, maar de prijs is, naar verhouding, niet mals: 27,50 Euro. Terug in het hotel, blijkt het restaurant helemaal leeg te zijn, geen enkele klant, dus ook de Canadezen hebben hier niet gegeten. Even later zien we ze inderdaad met hun minibusje uit de stad terugkeren. We kruipen vroeg onder de wol. Morgen is het onze laatste dag.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, martina franca |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.