06-04-10

De woestijnkastelen

banner jordanie
Maandag 15 mei 2000 (1)

Ik heb niet te best geslapen. Dat heeft o.a. te maken met de muezzin die in het holst van de nacht (om 4 uur nota bene…) zijn klaaglijke gebeden via de luidsprekers over de stad laat galmen. Om 5u30 ben ik klaar wakker en ik lig bijna 2 uren ongeduldig te wachten tot we, zoals afgesproken,  om 7u15 per telefoon “gewekt” worden.  De dag kondigt zich schitterend aan: een stralende zon aan een blauwe hemel. Het ontbijtbuffet biedt een ruime keuze, maar we hebben wat te weinig tijd om er rustig van te genieten. Morgen zullen we wat vroeger opstaan.  

Op de bus maken we kennis met onze locale gids Victor (zijn Arabische naam is moeilijk te onthouden en betekent ‘overwinning’)  die ons gedurende de hele reis zal vergezellen. Hij is een jonge Bedoeïen en toch  zeer westers gekleed in jeans, een modern Jordanie 4ruiten hemd en een Amerikaanse pet. Hij spreekt voortreffelijk Frans en blijkt zeer competent. Het belooft zeer warm te worden en daarom stelt hij voor het dagprogramma enigszins te wijzigen. We zullen de woestijnkastelen in de voormiddag doen omdat het dan in de woestijn nog wat frisser is en we zo meteen de maandagochtenddrukte van Amman kunnen vermijden. Iedereen gaat akkoord en in ruil krijgen we een extra woestijnkasteel te zien. Achteraf besef ik dat de ware reden elders ligt: op deze manier zijn we precies op de middag in Azraq waar we in een groot restaurant het middagmaal kunnen gebruiken. Waarschijnlijk strijkt Victor daar een grotere percent  op dan in Amman. We vertrekken om 8u30 voor onze eerste dag en van op de bus maken we kennis met Amman. Oorspronkelijk strekte de stad zich uit over 7 heuvels, maar breidde zich steeds verder uit zodat vandaag al 16 heuvels zijn “ingenomen”. Desondanks biedt Amman een homogene indruk dankzij de uniforme bouwstijl en het verplicht gebruik van dezelfde witte kalksteen. De stad telt momenteel 1,5 miljoen inwoners, wat neerkomt op bijna een derde van de totale bevolking van Jordanië.  Voor het eerst zien we het typische straatbeeld van de Arabische wereld: druk verkeer; talloze volgeladen kleine vrachtwagens in allerlei kleuren versierd; zeer veel ‘echte’ moslims op straat in lange witte kleren en de witte of geruite shalabas op het hoofd. Volgens Victor zijn de rood-wit geblokte de Jordaniërs en de zwart-wit geblokte Palestijnen. 

Op ongeveer 55 km ten oosten van Amman stoppen we aan het eerste kasteel: Qasr al-Kharana steekt met zijn indrukwekkende muren scherp en eenzaam af in de desolate vlakte van de woestijn. Het dateert uit de 7de  à 8ste  eeuw en men denkt dat het eigenlijk een karavanserai was, dus een soort herberg.  Aan de uitgang van het kasteel staat een grote bedoeïenentent waar enkele Arabieren aan de waterpijp zitten te lurken en waar we als verfrissing  een glaasje hete thee drinken. Jordanie 5Het is warmer in de tent dan erbuiten. Buiten staat een jonge dromedaris te herkauwen. Ideale tafereeltjes voor de video! Terug in de bus geeft Victor wat uitleg over Jordanië en zijn bewoners. 60% van de bevolking zijn Palestijnen, die in een tweetal grote vluchtelingenstromen zijn binnengekomen en gastvrij  ontvangen. Zo groeide na de Golfoorlog van 1991 de bevolking aan van 3,25 tot 4,5 miljoen. De Palestijnen vormen  hoofdzakelijk de armste lagen van de bevolking. Even verder houden we halt bij een van de mooiste en zeker het lieflijkste van de woestijnkastelen: Qusair Amra. Het is een eerder klein kasteeltje met badhuis en dat vooral bekend is door zijn fresco’s. Mooi kan je ze niet noemen (ze zijn trouwens nog nauwelijks bewaard gebleven) maar ze zijn de moeite waard omdat ze zo uniek zijn; vooral omdat ze menselijke afbeeldingen vertonen, wat in de moslimwereld normaal niet voorkomt. Een 35 km verder oostwaarts komen we aan ons derde kasteel, met name Qasr Azraq. Van deze versterkte burcht in zwarte lavasteen maakte Lawrence van Arabië in het begin van deze eeuw Jordanie 6zijn hoofdkwartier. De ingangsdeur is een loodzware monoliet van enkele tientallen centimeter dik. Bij de ingangspoort staat een mooi uitgedoste woestijn-politieman, die zich gewillig en fier laat fotograferen. Eens te meer prachtige videobeelden: ruïnes, oude brokken beeldhouwwerk, Arabieren, enz. Af en toe heeft mijn camera last van de warmte. Het is een euvel dat ik niet meer heb kunnen laten herstellen voor we vertrokken. Ik moet er rekening mee houden dat ik hem tussen twee opnamen even  laat rusten. Inmiddels is het middag geworden en we worden gedropt aan een restaurant met een groot terras in de schaduw van druivenranken. Aan het plafond hangen op regelmatige afstand plastieken zakken gevuld met water. Dat zou tegen de vliegen zijn. Het is mij absoluut onduidelijk of dit de vliegen moet aantrekken of juist afschrikken? We hebben er in alle geval geen last van. We schuiven aan aan een buffet en een Egyptenaar in klederdracht bakt er met veel show ‘bedoeïenenbrood’ op een hete stenen koepel;  een soort grote, dunne pannenkoeken.

klik hier voor het vervolg 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jordanie, amman, woestijnkastelen |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.